Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2016 r., II OZ 76/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2016 r., II OZ 76/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 951/15 odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie ze skargi Z. C. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie budowy budynku inwentarskiego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 951/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie ze skargi Z. C. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie budowy budynku inwentarskiego.

3 Wskazując na przepis art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd podał, że przedmiotem złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie budowy. Bezspornym jest zatem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sądowym rozstrzygnięcie jest aktem odmownym, nie kwalifikuje się więc ono do wstrzymania jego wykonania. Nie nakłada ono na strony żadnych obowiązków, ani nie przyznaje im uprawnień, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Tym samym ochrona tymczasowa wobec zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie może mieć zastosowania, bowiem zaskarżone postanowienie nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków.

4 Zażalenie na zaskarżone postanowienie złożył skarżący i zaskarżając je w całości zarzucił naruszenie art. 61 P.p.s.a. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że z argumentacją Sądu trudno się zgodzić, ponieważ wykonanie obiektu inwentarskiego, postawienie garażu, wymagają szczegółowych zaleceń i ustaleń. W związku z tym, że nie przeprowadzono postępowania, gdyż właściciel posesji nie wpuścił kontrolujących, wystąpiły przesłanki dotyczące przede wszystkim niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, co powoduje, że zażalenie jest uzasadnione.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

8 Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot staje się do czegoś zobowiązany, a drugi uprawniony. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Oznacza to, że postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie budowy budynku inwentarskiego nie kwalifikuje się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Ponadto skarżący ani w skardze, ani w zażaleniu nie przytoczył takich okoliczności, które mają uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie budowy budynku inwentarskiego. Podnoszone w zażaleniu zarzuty nie stanowią przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Stanowią natomiast kwestie, które nie mogą wpłynąć na zmianę wyżej wyrażonej oceny o braku podstaw do wstrzymania zaskarżonego postanowienia, gdyż dotyczą zagadnienia nie będącego przedmiotem oceny Sądu w tym postępowaniu. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest bowiem ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności aktu (zob. postanowienie NSA z 18.2.2009 r., II OZ 146/09, CBOSA).

9 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.