Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2011 r., II OZ 401/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2011 r., II OZ 401/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 181/10 o oddaleniu wniosku o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 181/10 co do zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi D. P. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 181/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi D. P. w przedmiocie bezczynności Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (k. 19).

3 Pismem z dnia 15 lutego 2011 r. D. P. wniosła o uzupełnienie wydanego w sprawie orzeczenia co do zwrotu kosztów postępowania, wskazują iż mimo stosownego wniosku Sąd nie rozstrzygnął w tym przedmiocie (k. 29-30).

4 Postanowieniem z dnia 9 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącej o uzupełnienie postanowienia tegoż Sądu z dnia 25 stycznia 2011 r. co do zwrotu kosztów postępowania (k. 35-38). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek o uzupełnienie przedmiotowego orzeczenia należało oddalić, albowiem żądanie zwrotu kosztów jest bezzasadne. Ponadto podniósł, że wprawdzie w niniejszej sprawie Sąd umorzył postępowanie na skutek wydania przez organ decyzji, jednakże nie podziela stanowiska skarżącej, iż akt ten został wydany w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu organ wydał decyzję, jednakże nie w wyniku wniesienia skargi przez skarżącą. Po wniesieniu skargi na bezczynność w dniu 6 października 2010 r., a przed jej rozpoznaniem, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął czynność. Przy czym w dniu [...] września 2010 r. (tj. przed wniesieniem skargi) Główny Inspektor wydał decyzję załatwiającą odwołanie skarżącej od decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2010 r., ale doręczenie tej decyzji skarżącej miało miejsce w dniu 11 października 2010 r., a więc już po wniesieniu skargi. Zatem, skoro decyzja załatwiająca odwołanie skarżącej od decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2010 r. nie została wydana w wyniku autokontroli organu, to brak było podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania w oparciu o przepis art. 201 § 1 p.p.s.a. Dlatego też na podstawie art. 157 w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a. Sąd oddalił wniosek skarżącej o uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania.

5 Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – r.pr. G. W., zaskarżając je w całości i żądając uchylenia zakwestionowanego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Jednocześnie skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz niezbędnych kosztów niniejszego postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w kwocie 460 zł – 100 zł wpis, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 360 zł (3-krotność stawki minimalnej w kwocie 120 zł), wskazując iż zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego NSA winien wziąć pod uwagę duży wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, która okazała się dość skomplikowana, a wniesione zażalenie z uwagi na stan faktyczny i prawny wymagało dużego nakładu pracy.

6 W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, że nie podziela oceny Sądu I instancji iż w przedmiotowej sprawie nie zaszły okoliczności wskazane w art. 54 § 3 p.p.s.a. Ponadto wskazała, że w tej sprawie co prawda nie miała miejsca klasyczna autokontrola, ale miała miejsce sytuacja którą należało potraktować jako autokontrolę na podstawie wyżej wskazanego przepisu, a Sąd wadliwie wyjaśnił dlaczego w przedmiotowej sprawie zaistniałej sytuacji nie można było potraktować jako autokontroli, co zdaniem skarżącej ma kluczowe znaczenie. Wskazano również, że wydanie decyzji przez organ nastąpiło ewidentnie w toku postępowania sądowoadministracyjnego, które rozpoczęło się w momencie wniesienia skargi. Nadto w ocenie skarżącej data którą decyzja została opatrzona nie ma znaczenia dla określenia bezczynności organu i dla zachowania terminów wynikających z art. 35 k.p.a., bowiem w tym przypadku istotna jest data doręczenia decyzji.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie jest niezasadne.

9 Przepis art. 201 § 1 p.p.s.a. wskazuje, iż zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Natomiast przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W doktrynie istnieje pogląd iż warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów skargi, jej wniosków i wskazanej podstawy prawnej (porównaj: B. Douter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2009, str. 182). Odnośnie skargi na bezczynność organu uwzględnienie skargi oznacza podjęcie przez organ określonej czynności lub wydanie stosownego aktu. Zatem, z powyższego wynika, iż żeby zastosować tryb autokontroli organ musi zapoznać się ze złożoną skargą, a przynajmniej mieć taką możliwość. Tymczasem decyzja wydana na skutek odwołania skarżącej od decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2010 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji starosty Krotoszyńskiego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] została wydana w dniu [...] września 2010 r. i wysłana stronie w dniu 5 października 2010 r. (nadana w urzędzie pocztowym). Natomiast skarga na bezczynność organu dotycząca nierozpoznania wskazanego wyżej odwołania skarżącej wpłynęła do organu w dniu 7 października 2010 r. (prezentata na skardze), a więc już po dacie wydania decyzji i jej wysłania.

10 W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia, że organ w trybie autokontroli wydał przedmiotową decyzję. Sytuacji tej, wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej nie można także "podciągnąć" pod wydanie decyzji w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Kwestię tę przesądził ponadto Naczelny Sąd Administracyjny we wcześniej wydanym postanowieniu z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 876/11, oddalającym skargę kasacyjną Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 181/10 o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi D. P. w przedmiocie bezczynności Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z którego wynika, iż wprawdzie Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo umorzył postępowanie wywołane skargą D. P. na bezczynność tego organu, ale brak jest podstaw do przyjęcia, że decyzja z dnia [...] września 2010 r. została wydana w trybie autokontroli, chociażby z tego względu, że w dacie wydania tej decyzji organ odwoławczy nie mógł zapoznać się z treścią skargi, skoro została ona doręczona temu organowi dopiero w dniu 7 października 2010 r.

11 W związku z tym, że w niniejszej sprawie nie zachodzi sytuacja wskazana w treści art. 201 § 1 p.p.s.a, prawidłowo Sąd I instancji stwierdził, iż brak jest podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania i oddalił wniosek skarżącej o uzupełnienie wydanego w sprawie postanowienia w tym przedmiocie.

12 Natomiast z uwagi na to, że przedmiotowe zażalenie okazało się bezzasadne, brak jest podstaw do przyznania stronie zwrotu kosztów postępowania zainicjowanego tym zażaleniem.

13 Mając na uwadze powyższe argumenty, na podstawie art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.