Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2005 r., II OZ 367/05

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2005 r., II OZ 367/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 marca 2005r. sygn. akt 2 IV SA 728/03 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 maja 2004r. sygn. akt 2 IV SA 728/03 o oddaleniu skargi K. N. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 stycznia 2003r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku mieszkalnego postanawia: - oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 12 maja 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 12 maja 2004r. oddalającego skargę K. N. na decyzję organu administracji.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że fakt niepodzielenia przez pełnomocnika skarżącej interpretacji przepisów prawa zawartej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2005r., sygn. akt OZ 1031/04 nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu.

4 W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik K. N. podniósł, że przywrócenie terminu uzasadnia brak winy pełnomocnika skarżącej, kierującego się niejasnymi przepisami wykonawczymi dotyczącymi uiszczania wpisu od skargi kasacyjnej.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, respektując przepis art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Należy wyjaśnić, że stosownie do art. 86 § 1 tej ustawy Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy.

7 W przedmiotowej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybienie terminu do wniesienia skargi powstało z przyczyn, które nie sposób uznać za niezawinione. Przyjmuje się bowiem że na brak winy w uchybieniu terminu można skutecznie powoływać się wyłącznie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/02, publ. Monitor Prawn. z 2002r. Nr 23, poz. 1059). W niniejszej sprawie, pełnomocnik strony posłużył się błędną interpretacją przepisów wykonawczych do ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

8 W odniesieniu do zarzutu, iż uchybienie terminu nastąpiło z powodu niejasności przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), należy podkreślić, że przepis ten dotyczy jedynie skargi skierowanej do sądu I instancji wobec przyjęcia przez ustawodawcę zasady składania skarg za pośrednictwem organu, z którego działalnością lub bezczynnością skarga ta się wiąże. Nadmienić należy, że w rozporządzeniu wyraźnie rozróżniono sytuacje, w których uiszcza się wpis od skargi wniesionej w trybie art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i od skargi kasacyjnej, a zatem § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawach, w których wniesiono skargę kasacyjną, nie ma zastosowania. Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 kwietnia 2004r., sygn. akt GSK 566/04, publ. Monitor Prawn. z 2004r. Nr 11,s. 489.

9 Należy mieć ponadto na uwadze, że uczestnik postępowania jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, co oznacza, że przy ocenie zaistniałych uchybień należy przyjmować podwyższony miernik należytej staranności w prowadzeniu sprawy, a w szczególności nie może on skutecznie powoływać się na niejednoznaczność wniosków z dokonywanej przez siebie wykładni przepisów normujących powyższe zagadnienie.

10 Skoro zatem doszło to uchybienia terminu z przyczyn zawinionych przez stronę (nienależyta staranność w dokonywaniu czynności procesowych), to odmowa przywrócenia terminu odpowiada prawu.

11 Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.