Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2006 r., II OW 83/05

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2006 r., II OW 83/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Mzyk, Sędziowie NSA Barbara Gorczycka – Muszyńska, Zygmunt Niewiadomski (spr.), Protokolant Anna Wieczorek, po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Chojnickiego o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Chojnickim a Wojewodą Pomorskim w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie dotyczącej przyjęcia i rozpatrzenia zgłoszenia budowy przyłącza energetycznego postanawia : wskazać Wojewodę Pomorskiego jako organ właściwy do rozpoznania sprawy zgłoszenia inwestora E. S.A. Oddział w B. - Rejon Energetyczny C. zamiaru budowy przyłącza energetycznego .

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 20 października 2005 r., znak: [...] Starosta Chojnicki przekazał Wojewodzie Pomorskiemu, na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgłoszenie zamiaru budowy przyłącza energetycznego n.n. – 0,4 kV do działki nr [....] przy ul. J. w Cz. (gm. B.), z wniosku inwestora E. S.A. Oddział B. – Rejon Energetyczny C., na terenie działki nr [...]. W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z art. 82 ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego wojewoda jest organem pierwszej instancji w sprawach dotyczących sytuowania w granicach pasa drogowego sieci uzbrojenia terenu – niezwiązanych z użytkowaniem drogi. Starosta wskazał, iż zgłoszenie z dnia 30 września 2005 r. dotyczy odcinka przyłącza przechodzącego przez działkę nr [...], stanowiącą część drogi wojewódzkiej, co uzasadnia przekazanie sprawy wojewodzie.

3 Postanowieniem z dnia 28 października 2005 r., znak: [...] Wojewoda Pomorski przekazał przedmiotowy wniosek z powrotem Staroście Powiatowemu w Chojnicach, stwierdzając, że zgodnie z przepisem art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego właściwy w sprawie jest Starosta, gdyż Wojewoda jest organem właściwym jedynie w sprawach sieci uzbrojenia terenu.

4 W związku z powyższym Starosta Chojnicki pismem z dnia 18 listopada 2005 r. wszczął przed Naczelnym Sądem Administracyjnym spór kompetencyjny. Podniósł, że ponowne przekazanie sprawy w drodze postanowienia nie ma podstaw prawnych. Starosta zauważył, że w myśl definicji "sieci uzbrojenia terenu", zawartej w art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 24 października 2000 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) są to wszelkiego rodzaju nadziemne, naziemne i podziemne przewody i urządzenia: wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, cieplne, telekomunikacyjne, elektroenergetyczne i inne, z wyłączeniem urządzeń melioracji szczegółowych. Podobne definicje "sieci uzbrojenia terenu" można wywieść ze Słownika Języka Polskiego. Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego , przez urządzenia budowlane należy rozumieć także przyłącza. Tym samym należy przyjąć, że przyłącze energetyczne kablowe n.n. – 0,4 kV jest urządzeniem podziemnym, a tym samym "siecią uzbrojenia terenu" w świetle regulacji Prawa geodezyjnego i kartograficznego.

5 W konkluzji Starosta Chojnicki stwierdził, że w pojęciu "sieci uzbrojenia terenu" mieszczą się zarówno wszelkiego rodzaju sieci, w tym sieć elektroenergetyczna (podziemny "przewód"), jak również przyłącza do nich, w tym przyłącze energetyczne ("urządzenie").

6 Pismem z dnia 26 stycznia 2006 r. Wojewoda Pomorski złożył odpowiedź na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, podnosząc następujące argumenty:

7 Zgodnie z regulacjami art. 61 i art. 63 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 32 i art. 33 Prawa budowlanego, organ właściwy w sprawach złożonego przez inwestora wniosku, jest ograniczony treścią tego wniosku, co oznacza, że nie może traktować go rozszerzająco. W ocenie Wojewody definicja przyłącza energetycznego w sposób jednoznaczny została określona w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. Nr 54, poz. 348 ze zm.) i wydanych na jej podstawie przepisach wykonawczych. Definicję sieci i przyłączy energetycznych oraz warunków przyłączania podmiotów do sieci energetycznych w sposób szczegółowy określa rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2000 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, obrotu energią elektryczną, świadczenia usług przesyłowych, ruchu sieciowego i eksploatacji sieci oraz standardów jakościowych obsługi odbiorców. Zgodnie z § 1 pkt 6 rozporządzenia energia elektryczna dostarczana jest do odbiorcy poprzez sieć rozdzielczą służącą do przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej. § 1 pkt 11 rozporządzenia określa natomiast, iż przez przyłącze należy rozumieć odcinek sieci służący do połączenia instalacji lub sieci jednego podmiotu z siecią. Sprawa objęta sporem kompetencyjnym dotyczy zatem wykonania przyłącza energetycznego, a nie energetycznej sieci rozdzielczej, czy przesyłowej, o których mowa w § 1 pkt 5 i 6 powyższego rozporządzenia. Zatem Wojewoda Pomorski nie był władny rozpoznać wniosku, gdyż oznaczałoby to jego rozszerzenie na pojęcie "sieci przesyłowe" lub "sieci rozdzielcze".

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

9 Stosownie do regulacji art. 29 ust. 1 pkt 20 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 163, poz. 1364), przyłącza (m.in. elektroenergetyczne) nie wymagają pozwolenia na budowę, a jedynie zgłoszenia, z zastrzeżeniem art. 29a ww. ustawy. Zgłoszenie przedkłada się organowi administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji – staroście, z tym że w przypadku sieci uzbrojenia terenu, sytuowanych w granicach pasa drogowego i niezwiązanych z użytkowaniem drogi, właściwym organem staje się wojewoda. Ustawodawca nie definiuje w Prawie budowlanym pojęcia sieć uzbrojenia terenu. Definicję taką zawiera natomiast art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 24 października 2000 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Zawierają też – choć nie zawsze wprost – inne przepisy prawa materialnego, w tym wydane na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. Nr 54, poz. 348 ze zm.) rozporządzenia wykonawcze z rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz.U. z 2005 r. Nr 2, poz. 6), co daje Wojewodzie Pomorskiemu asumpt do wywodzenia, iż skoro z zawartych w tych aktach definicji nie wynika aby przyłącze było elementem sieci uzbrojenia terenu, to nie on a starosta Chojnicki jest właściwy w sprawie przyjęcia zgłoszenia zamiaru budowy przyłącza energetycznego n.n. – 0,4 kV przebiegającego przez działkę nr [...] do działki nr [....] przy ul. J. w Cz. gmina B.

10 Z zaprezentowanym poglądem Wojewody Pomorskiego nie sposób się zgodzić, a to z tego głównie powodu, iż wbrew twierdzeniom Wojewody Pomorskiego definicje przyłączy zawarte w przywołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Socjalnej, podobnie zresztą jak i innych tego typu aktach wykonawczych do Prawa energetycznego (zob. np. § 2 pkt 4 rozporządzenia ww. Ministra w sprawie szczegółowych warunków przyłączania podmiotów do sieci gazowych, ruchu i eksploatacji tych sieci – Dz.U. Nr 105, poz. 1113) są definicjami na użytek tych aktów prawnych i nie mają waloru uniwersalnego. Zostały sformułowane dla ściśle określonych potrzeb – określenia warunków przyłączenia podmiotów do określonych sieci infrastrukturalnych (technicznych). Z tego punktu widzenia regulacje ustawy – Prawa geodezyjnego i kartograficznego mają niewątpliwie charakter bardziej uniwersalny, jako że to normy tej ustawy regulują m.in. sprawy dotyczące inwentaryzacji i ewidencji sieci uzbrojenia terenu (art. 1 pkt 4 ustawy), a o to m.in. chodzi przy zgłoszeniu zamiaru realizacji określonej inwestycji.

11 Jeżeli zatem stosownie do regulacji art. 2 pkt 11 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne sieć uzbrojenia terenu to wszelkiego rodzaju nadziemne, naziemne i podziemne przewody i urządzenia, w tym elektroenergetyczne, bez rozróżnienia na przyłącza i "sieci właściwe" to trzeba przyjąć, że przyłącze jest – co do zasady – elementem sieci uzbrojenia terenu, w tym sieci elektroenergetycznej. Tym bardziej, że aktualnie obowiązujące, wyżej przywołane rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Socjalnej z 20 grudnia 2004 r. takiej możliwości także nie wyklucza, stanowiąc w § 2 pkt 8 o przyłączu jako "odcinku" lub "elemencie sieci". Wreszcie argumentem przemawiającym za wyżej zaprezentowanym stanowiskiem jest celowość istnienia jednego organu architektoniczno-budowlanego właściwego w sprawach sieci uzbrojenia terenu pasów drogowych.

12 To wszystko prowadzi do wniosku, że organem właściwym w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy inwestycji, o której mowa, jest Wojewoda Pomorski, co orzeczono na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 oraz art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).