Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2009 r., II OW 31/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2009 r., II OW 31/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska Sędzia NSA Janina Kosowska Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2009 r. nr NR-025/6/2009 o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu a Starostą Lubińskim w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie ustanowienia strefy ochrony pośredniej ujęcia wody podziemnej postanawia: wskazać jako organ właściwy do rozpoznania wniosku A., T. i R. B. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty Lubińskiego z dnia [...] sierpnia 1999 r. Starostę Lubińskiego.

Uzasadnienie

2 Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu wystąpił o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Starostą Lubińskim o ustalenie organu właściwego do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania. Do sporu tego doszło w następującym stanie faktycznym:

3 Pismem z dnia 27 stycznia 2008 r. A., T. i R. G. wystąpili do Starosty Lubińskiego o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia 2 sierpnia 1999 r. ustanawiającą strefę ochrony pośredniej ujęcia wody podziemnej "Koźlice I i II". Postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. Starosta Lubiński przekazał wniosek o wznowienie postępowania Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, powołując się na przepis art. 58 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), zgodnie z którym organem właściwym do ustanowienia strefy ochrony pośredniej jest dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Uzasadniając wniosek o rozpoznanie sporu kompetencyjnego organ wskazał, że w obecnie obowiązującym stanie prawnym (art. 58 ust. 1 Prawa wodnego) strefy ochronne ujęć wody nie są ustanawiane indywidualnymi decyzjami administracyjnymi, lecz ustanawia je aktem prawa miejscowego dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Istniejące natomiast strefy ochronne stały się – zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne (Dz. U. Nr 228, poz. 2259) – strefami ochronnymi ujęć wody w rozumieniu obecnie obowiązującej ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne. Sprawa dotycząca ustanowienia strefy ochronnej nie jest więc aktualnie indywidualną sprawą z zakresu administracji publicznej rozstrzyganą w drodze decyzji administracyjnej, w myśl art. 1 pkt 1 k.p.a. W tej sytuacji przekazanie wniosku o wznowienie postępowania było bezpodstawne a do jego rozpoznania jest właściwy Starosta Lubiński, który wydał w ostatniej instancji decyzję, której dotyczy żądanie wznowienia postępowania (art. 150 § 1 k.p.a.).

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Sądy administracyjne rozpoznają – na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), z zastrzeżeniem art. 22 § 1 k.p.a. – spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór kompetencyjny a także spór o właściwość należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny), lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny).

6 W rozpoznawanej sprawie doszło do negatywnego sporu pomiędzy Starostą Lubińskim i dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu o to, który z tych organów jest właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty Lubińskiego z dnia 2 sierpnia 1999 r. ustanawiającą strefę ochrony pośredniej ujęcia wody podziemnej "Koźlice I i II". Istota sporu sprowadza się więc do ustalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, który z wymienionych organów jest właściwy do rozstrzygnięcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wymienioną wyżej decyzją.

7 Należy w pełni uznać za zasadne stanowisko zajęte w tej sprawie przez dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, iż organem właściwym do załatwienia wskazanej sprawy jest Starosta Lubiński. Zgodnie z przepisem art. 150 § 1 k.p.a. organem właściwym do wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Organ ten pozostaje właściwy do orzekania w zakresie wznowienia postępowania także wówczas, gdy po wydaniu decyzji zmieniła się właściwość miejscowa lub rzeczowa i organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji, nie jest już właściwy w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2002 r., sygn. akt I SA 1717/00, publ. w LEX nr 81911). Nie oznacza to jednak, że właściwy do załatwienia wniosku o wznowienie postępowania Starosta Lubiński, który wydał w ostatniej instancji decyzję z dnia 2sierpnia 1999 r. o ustanowieniu strefy ochrony pośredniej ujęcia wody podziemnej "Koźlice I i II", będzie musiał uwzględnić ten wniosek nawet wówczas, gdyby rzeczywiście zaistniały wskazane w nim podstawy wznowieniowe. Trafnie bowiem wskazano w uzasadnieniu żądania rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego, że obecnie strefy ochrony ujęć wód ustanawiane są nie indywidualnymi decyzjami administracyjnymi, lecz aktami prawa miejscowego (art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne). Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne (Dz. U. Nr 228, poz. 2259) ustanowione na podstawie ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230 ze zm.) strefy ochronne ujęć wody stały się strefami ochronnymi ujęć wody w rozumieniu przepisów Prawa wodnego z dnia 18 lipca 2001 r. Jednocześnie ustawodawca w art. 2 ust. 2 tej ustawy ustanowił dyspozycję, iż postępowania administracyjne wszczęte w przedmiocie stref ochronnych ujęć wody ustanowionych na podstawie Prawa wodnego z 1974 r. umarza się z dniem wejścia w życie tej ustawy. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 210/05 (LEX nr 203703) zgodnie z omawianym przepisem podlegają umorzeniu nie tylko postępowania prowadzone w przedmiocie ustanowienia stref ochronnych wód, lecz także wszystkie postępowania administracyjne (w tym także w trybach nadzwyczajnych) wszczęte i toczące się w przedmiocie stref ochronnych ujęć wód. Wynika z tego, iż w obecnie obowiązującym stanie prawnym brak jest podstawy prawnej, która pozwoliłaby na wydanie jakiejkolwiek decyzji dotyczącej takich stref.

8 Wskazane wyżej uwagi mają jednak tylko znaczenie przy wyborze przez właściwy organ sposobu załatwienia złożonego w sprawie wniosku o wznowienie postępowania. Nie ma to natomiast wpływu na ustalenie organu właściwego do rozpoznania tego wniosku, którym jest Starosta Lubiński, zgodnie z art. 150 § 1 k.p.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 p.p.s.a i art. 22 § 2 k.p.a. orzekł, jak w sentencji.