Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2018 r., II OSK 806/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2018 r., II OSK 806/18

Sentencja

1 Dnia 2 października 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, Sędziowie NSA Robert Sawuła, Tamara Dziełakowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. S. o wyłączenie sędziów NSA Romana Hausera i Jerzego Siegienia oraz sędziego del. WSA Marcina Kamińskiego w sprawie ze skargi kasacyjnej E. S. i K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2993/15 w sprawie ze skargi E. S. i K. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 W dniu 25 września 2018 r. skarżąca skargą kasacyjną E. S. na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym złożyła ustnie do protokołu wniosek o wyłączenie sędziów orzekających w sprawie oraz o wyłączenie od udziału prokuratora występującego w sprawie.

3 Objęci przedmiotowym wnioskiem sędziowie złożyli w dniu 25 września 2018 r. oświadczenia, że nie zachodzą przesłanki, które stosownie do treści art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", skutkują obowiązkiem ich wyłączenia od orzekania w tej sprawie. Ponadto oświadczyli, że nie istnieje inna okoliczność tego rodzaju, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie zgodnie z przepisem art. 19 p.p.s.a.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5 Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli wcześniej, wskazanych w ustawie związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 p.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.).

6 Wymaga podkreślenia, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić, tzn. nie może mieć charakteru potencjalnego. Ponadto wątpliwość, co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku. W tej jednak w sprawie przedmiotowy wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony przez skarżącą E. S. We wniosku nie wskazała jakiejkolwiek przyczyny, która mogłaby stanowić o zaistnieniu przesłanki wyłączenia sędziów orzekających w niniejszej sprawie. Nie wykazała bowiem, aby pomiędzy nią, a sędziami, o wyłączenie których wnosi, istniał, jakiś szczególny stosunek osobisty mogący być źródłem wątpliwości co do ich bezstronności lub mogący mieć wpływ na obiektywne orzekanie w niniejszej sprawie. Wnioskodawczyni nie podała żadnych okoliczności, które wskazywałyby na istnienie przynajmniej jednej z przesłanek wyłączenia sędziów. Nie wskazała również konkretnie sędziów o wyłączenie których wnosi. Ponadto w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 p.p.s.a., uzasadniające wyłączenie wskazanych sędziów z mocy ustawy. Należy wskazać, że objęci przedmiotowym wnioskiem sędziowie stosownie do treści art. 22 § 2 p.p.s.a. złożyli wymagane oświadczenia, wskazując, że wobec nich nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości. W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żąda wyłączenia sędziego, pomimo złożenia takiego oświadczenia, to zobowiązana jest wskazać okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 44; oraz postanowienia NSA: z 12 marca 2012 r., I FZ 147/12; z 30 września 2014 r., II OZ 1000/14). W niniejszej sprawie skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek okoliczności dyskredytujących prawdziwość oświadczeń złożonych przez sędziów objętych jej wnioskiem.

7 Odnośnie zaś wniosku o wyłączenie od udziału w sprawie prokuratora Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania tego rodzaju żądania, które zgodnie z art. 24 § 2 p.p.s.a. przekazywane jest przez Sąd Administracyjny odpowiedniemu prokuratorowi nadrzędnemu.

8 Z powyższych względów przedmiotowy wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

9 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił wniosek.