Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2012 r., II OSK 761/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2012 r., II OSK 761/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku L. C. o: 1. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz 2. wyznaczenie tłumacza przysięgłego w sprawie ze skargi kasacyjnej L.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 362/11 oddalającego skargę L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: 1. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; 2. odmówić przyznania tłumacza.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 174 923, 33 zł za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia.

3 Skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 14 grudnia 2011 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o przyznanie tłumacza z języka włoskiego. Skarżący wskazał, że z uwagi na wysokość nałożonej decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. kary pieniężnej, uiszczenie tej kwoty przed rozpoznaniem sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny może wiązać się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto skarżący podniósł, że nie zna języka polskiego, a zatem zasadnym jest przyznanie mu tłumacza z języka włoskiego, w celu ochrony jego praw. Wnoszący skargę kasacyjną nie korzystał z bezpłatnej pomocy tłumacza w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie, przez co zostało naruszone jego prawo do rzetelnego procesu wyrażone w art. 45 ust. 1 Konstytucji.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy wskazać, że po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a.

6 Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia, nie chodzi o ocenę, czy kara została zasadnie nałożona ani czy w prawidłowej wysokości, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi kara nałożona tą decyzją nie powinna być uiszczona.

7 Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 174 923, 33 zł za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia wskazał, że uiszczenie tak znacznej kwoty przed rozpoznanie sprawy może doprowadzić do "powstania w sferze majątkowej znacznej szkody". Późniejszy zwrot spełnionego świadczenia może nie przywrócić wcześniejsze sytuacji majątkowej skarżącego. Mając na uwadze wysokość nałożonej kary pieniężnej, uiszczenie tej należności przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Przy czym celem instytucji wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności tego aktu.

8 W tej sprawie należy dodatkowo wskazać, że postanowieniem z dnia 24 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, ponieważ jej wykonanie może prowadzić do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Wstrzymanie wykonania decyzji upadło w wyniku wydania wyroku z dnia 14 grudnia 2011 r. oddalającego skargę.

9 Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

10 W skardze kasacyjnej skarżący zawarł również wniosek o przyznanie tłumacza przysięgłego z języka włoskiego. Zgodnie z art. 5 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), który ma zastosowanie do sądów administracyjnych na podstawie art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), osoba niewładająca w wystarczającym stopniu językiem polskim ma prawo do występowania przed sądem w znanym przez nią języku i bezpłatnego korzystania z pomocy tłumacza. W świetle powołanego przepisu nie ulega wątpliwości, że korzystanie w postępowaniu z pomocy tłumacza jest traktowane jako uprawnienie procesowe przysługujące stronie. Jednakże odmowa przyznania tłumacza sama przez się nie oznacza naruszenia prawa do rzetelnego procesu sądowego. Ustanowienie tłumacza służyć ma przede wszystkim temu, by działania procesowe podejmowane przez sąd były dla osoby nieznającej języka polskiego zrozumiałe, a także by miała ona możliwość udziału w postępowaniu, wyrażającą się w aktywnym kształtowaniu przez uczestnika postępowania swojej sytuacji procesowej. Oznacza to, że jeżeli strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który może zgłaszać żądania i wnioski w imieniu strony oraz składać wyjaśnienia, obecność tłumacza, co do zasady nie jest konieczna, chyba, że strona zobowiązana jest do osobistego złożenia wyjaśnień lub jest podmiotem prowadzonego przez sąd środka dowodowego. W doktrynie przyjmuje się, że korzystanie z pomocy fachowego pełnomocnika władającego językiem polskim uzasadnia w zasadzie nieuwzględnienie wniosku o przyznanie tłumacza. (T. Ereciński, J. Gudowski, J. Iwulski, Komentarz do Prawa o ustroju sądów powszechnych i ustawy o krajowej radzie sądownictwa Warszawa 2002 r., s. 34).

11 W tej sprawie w imieniu skarżącego działa prawidłowo umocowany pełnomocnik. Ponadto na etapie postępowania kasacyjnego Sąd nie prowadzi postępowania dowodowego z zeznań strony, stawiennictwo jest nieobowiązkowe, skarżący nie jest wzywany do osobistego złożenia wyjaśnień, a skarga kasacyjna rozpoznawana jest w granicach podstaw kasacyjnych. Tym samym nie jest konieczne zapewnienie skarżącemu tłumacza przysięgłego w postępowaniu ze skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 14 grudnia 2011 r. Zatem Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 5 § 3 Prawa o ustroju sądów powszechnych w związku z art. 49 Prawa o ustroju sądów administracyjnych i art. 8 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.) odmówił skarżącemu przyznanie tłumacza przysięgłego w postępowaniu przed tym Sądem.

12 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.