Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r., II OSK 2721/13

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r., II OSK 2721/13

Sentencja

1 Dnia 13 listopada 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2013 roku, sygn. akt VII SA/Wa 223/13 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym wyrokiem o sygn. akt VII SA/Wa 223/13 z dnia 27 zerwa 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

3 Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

4 Prezydent Miasta Zielona Góra decyzją o znaku [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nakazał [...] Sp. z o.o. z/s w Warszawie, przeprowadzenie robót budowlanych niezbędnych ze względu na zagrożenie zniszczeniem lub istotnym uszkodzeniem zabytku wpisanego do rejestru zabytków pod nr [...] – zespołu budynków położonych przy ul. W. w Zielonej Górze (zespołu Polskiej Wełny – dawne fabryki włókiennicze) tj. przy:

5 1) budynku kotłowni położonym na działce nr [...] w zakresie:

6 a) zabezpieczenia przed zalewaniem wodą opadową oraz naprawy pokrycia dachu płaskiego i wielospadowego z wymianą w niezbędnym zakresie ceramicznej dachówki karpiówki na dachówkę ceramiczną karpiówkę,

7 b) naprawy okien połaciowych w celu eliminacji przenikania wód opadowych,

8 c) założenia rynien i rur spustowych oraz odprowadzenia wód opadowych poza teren podsiąkania nieruchomości.

9 2) budynku wykańczalni tkanin położonym na działkach nr [...] i nr [...] w zakresie:

10 a) zabezpieczenia przed zamakaniem oraz naprawy i uszczelnienia dachu żelbetowego wraz z zabezpieczeniem i naprawą świetlików dachowych, krytych szkłem zbrojonym,

11 b) zabezpieczenia i naprawy dachów drewnianych,

12 c) założenia rynien i rur spustowych wraz z odprowadzeniem wilgoci poza teren podsiąkania nieruchomości.

13 3) budynku zmiękczalni wody położonym na działce nr [...] w zakresie:

14 a) naprawy bądź wymiany na nowe pokrycia dachu papowego oraz otworów wentylacyjnych, wraz z uszczelnieniem i zabezpieczeniem przed zalewaniem wnętrz,

15 b) założenia rynien i rur spustowych wraz z odprowadzeniem wilgoci poza teren podsiąkania nieruchomości.

16 Prace określone w nakazie należało przeprowadzić niezwłocznie, nie później jednak niż do 30 listopada 2011 r.

17 W dniu 3 lutego 2012 r. [...] sp. z o.o. w Warszawie złożyła wniosek o wznowienie postępowania, wskazując podstawę wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Strona postępowania bez swej winy nie brała bowiem udziału w postępowaniu, gdyż decyzję z dnia [...] sierpnia 2010 r. doręczono jedynie spółce na adres siedziby w Warszawie przy al. [...], a nie pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. O decyzji tej pełnomocnik strony dowiedział się dopiero w dniu 3 stycznia 2012 r., gdy za pośrednictwem poczty elektronicznej i faksu skarżąca przesłała mu kopię decyzji z [...] sierpnia 2010 r.

18 Prezydent Miasta Zielona Góra postanowieniem o znaku [...] z dnia [...] lutego 2012 r. odmówił wznowienia postępowania.

19 W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. "Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania" oraz "Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji".

20 Według wnioskodawcy termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania rozpoczął się w dniu 3 stycznia 2012 r.

21 Do wniosku dołączona została kopia pełnomocnictwa z dnia 4 czerwca 2009 r. wydana przez M. K. – wiceprezesa zarządu spółki [...] sp. z o.o., dla K. W. – radcy prawnego z kancelarii D. D. spółka komandytowa, ul. [...] 00-867 Warszawa, do reprezentowania spółki przed organami administracji oraz przed sądami administracyjnymi w sprawach związanych z postępowaniami dotyczącymi obiektów zabytkowych należących do Spółki.

22 Składając wniosek o wznowienie postępowania pełnomocnik strony przyjął, iż decyzja ma charakter ostateczny, tzn. że została skutecznie doręczona i nie służy od niej w toku instancji odwołanie. Powyższe znajduje potwierdzenie w stanie faktycznym sprawy, a mianowicie czynnym udziale strony w postępowaniu. Organ wskazał, że na żadnym z etapów postępowania spółka nie poinformowała organu, iż jej pełnomocnikiem w sprawie jest radca prawny K. W. lub adwokat A. K. ze spółki komandytowej D. D. z siedzibą w Warszawie przy ul. [...]. Jednocześnie, jak wynika z akt, strona brała udział w postępowaniu administracyjnym, podejmując korespondencję i uczestnicząc w czynnościach związanych z prowadzonym postępowaniem oraz otrzymując decyzję.

23 Strona postępowania – [...] sp. z o.o. – dowiedziała się o decyzji Prezydenta Miasta Zielona Góra z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...] w momencie doręczenia jej tej decyzji tj. dnia [...] sierpnia 2010 r. Wobec tego, zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a., od dnia 31 sierpnia należy liczyć miesięczny termin na złożenie podania o wznowienie postępowania. Termin ten minął dnia 30 września 2010 r. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a.

24 Po rozpatrzeniu zażalenia spółki, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem znak [...] z dnia [...] października 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji nie był uprawniony do dokonania w zaskarżonym postanowieniu oceny, czy w niniejszej sprawie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. tj. czy [...] sp. z o.o. w istocie bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym przez Miejskiego Konserwatora Zabytków, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Zielona Góra, decyzją ostateczną z dnia [...] sierpnia 2010 r, znak [...]. Organ ten natomiast zobowiązany był ocenić, czy strona zachowała termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją, a ocena ta została dokonana w sposób prawidłowy. Przepis art. 148 § 2 k.p.a. nie określa żadnych wymogów co do sposobu powzięcia przez stronę informacji o decyzji, zatem w tym zakresie nie będzie miał także zastosowania przepis art. 40 § 2 k.p.a. nakazujący doręczanie pism w postępowaniu, w tym decyzji administracyjnych, pełnomocnikowi, o ile strona takowego ustanowiła. Organ odwoławczy nie podzielił zatem poglądu [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, iż w niniejszej sprawie termin ten należałoby liczyć od dnia, w którym o przedmiotowej decyzji dowiedział się pełnomocnik spółki.

25 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także postanowienia je poprzedzającego.

26 Skarżąca wskazała na naruszenie art. 148 § 1 i 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że wniosek o wznowienie postępowania nie został złożony w terminie i odmowę wznowienia postępowania w sytuacji, gdy należało wobec zachowania terminu wznowić postępowanie z uwagi na przyczynę wznowienia z art. 145 § 1 pkr 4 k.p.a. i przeprowadzić postępowanie co do przyczyny wznowienia.

27 Skarżąca wskazała także na naruszenie art. 7, 77 i 107 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a.

28 Skarżąca wniosła też na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. o dopuszczenie i przeprowadzenie uzupełniających dowodów z dokumentów na okoliczność, że decyzja Prezydenta Miasta Zielona Góra z dnia [...] sierpnia 2010 r. została wydana w wyniku ponownego rozpoznania sprawy.

29 W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc, jak w zaskarżonym postanowieniu.

30 W motywach wyroku oddalającego skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że organy obu instancji nie dopuściły się obrazy przepisu art. 148 § 1 i 2 k.p.a., bowiem skoro strona dowiedziała się o decyzji (w wyniku jej doręczenia) w dniu 31 sierpnia 2010 r. to składając wniosek 1 lutego 2012 r. uchybiła terminowi jednego miesiąca do złożenia podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Zielona Góra z dnia [...] sierpnia 2010 r.

31 Podnoszony przez skarżącą zarzut, że termin miesięczny należało liczyć od dnia powzięcia wiadomości o decyzji przez pełnomocnika spółki, a nie przez spółkę, tj. od dnia 3 stycznia 2012 r., Sąd pierwszej instancji uznał za chybiony, gdyż wprawdzie art. 40 § 2 k.p.a. stanowi, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pismo doręcza się pełnomocnikowi, to jednak żaden przepis nie przewiduje zakazu doręczenia stronie pisma procesowego pomimo ustanowienia przez nią pełnomocnika.

32 Skargę kasacyjna wniosła, reprezentowana przez pełnomocnika, [...] Sp. z o.o. z/s w Warszawie zaskarżają powyższy wyrok w całości i zarzucając:

33 1. na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

34 - art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. przez oddalenie skargi, wobec uznania, że organ administracji nie dopuścił się obrazy art. 148 § 1 i 2 k.p.a. stwierdzając, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania, z uwagi a błędne stanowisko Sądu, iż do zachowania terminu na złożenie podania o wznowienie postępowania nie stosuje się art. 40 § 2 k.p.a., tym samym decyzja nie musi być doręczona pełnomocnikowi, a jedynie stronie postępowania i od tego momentu należy liczyć termin do wznowienia postępowania, w sytuacji gdy skarżąca złożyła podanie z zachowaniem terminu, liczonego od dnia doręczenia decyzji pełnomocnikowi.

35 - art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 40 § 2 k.p.a. przez oddalenie skargi z uwagi na błędne stwierdzenie, że art. 40 § 2 k.p.a. przewiduje zakaz doręczenia pisma stronie, pomimo ustanowienia przez nia pełnomocnika i w konsekwencji błędne przyjęcie przez Sąd, że decyzja wywołuje skutki co do obliczania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, nawet jeżeli nie została doręczona pełnomocnikowi zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a., co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia skargi.

36 Wskazując na powyższe zarzuty strona skarżąca na podstawie art. 176 P.p.s.a. w zw. z art. 185 § 1 P.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie.

37 Ponadto:

38 1) na podstawie art. 182 § 2 P.p.s.a. wniosła o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym,

39 2) na podstawie art. 203 P.p.s.a. wniosła o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej Spółki zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, wg norm przepisanych.

40 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

41 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

42 Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej P.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Podstawy te determinują kierunek postępowania Naczelnego Sądu Administracyjnego.

43 W związku z powyższym oraz z uwagi na ściśle określone wymogi formalne i materialne, jakie musi spełniać skarga kasacyjna (art. 176 P.p.s.a.), nie ulega wątpliwości, że skuteczność takiego środka zaskarżenia w znacznej mierze zależy od sposobu sformułowania przez stronę podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. W podstawach kasacyjnych należy bowiem sprecyzować wszystkie przepisy, którym miał uchybić Sąd pierwszej instancji, a w uzasadnieniu przytoczyć niezbędną argumentację jurydyczną wskazującą na postać kwestionowanego naruszenia prawa oraz jego wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na zakreślone granice i charakter postępowania kasacyjnego ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, co miało gwarantować sporządzenie skargi kasacyjnej na odpowiednim poziomie merytorycznym i formalnym.

44 Co do zasady podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.).Termin zaś do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Ustawodawca początek biegu terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) wiąże z dniem, w którym strona ta dowiedziała się o kwestionowanej decyzji. Przez pojęcie "dowiedzenia się o decyzji" należy rozumieć powzięcie wiadomości o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest pojęciem tożsamym z doręczeniem decyzji. W pierwszym przypadku chodzi o informację o wydaniu decyzji, w drugim o czynność jej doręczenia. Początek biegu terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Z punktu widzenia oceny, od kiedy rozpoczął bieg miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, istotne jest bowiem to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Informacja o wydanej decyzji nie musi pochodzić wprost od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 czerwca1996 r., I SA 570/95, ONSA 1997/2/100; z dnia 6 października 2000 r., I SA 855/99, LEX nr 54136; z dnia 10 marca 2006 r., II OSK 622/05 – ONSAiWSA 2006/5/133; z dnia 28 czerwca 2013 r., II OSK 555/12 - zamieszczone w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Zachowanie terminu musi być przez stronę udowodnione, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia (por. B. Adamiak [w:] B.Adamiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck - Warszawa 2011, s. 572 – 573; E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, s. 200).

45 W tej sytuacji właściwe ustalenie daty powzięcia wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, jak i daty złożenia podania o wznowienie postępowania mają fundamentalne znaczenie dla ustalenia zachowania terminu do wniesienia podania, o jakim mowa w art. 148 § 1 i 2 k.p.a.

46 Jak już wyżej wskazano, nie jest istotne w jaki sposób strona uzyska wiedzę o wydanej w sprawie decyzji, niemniej jednak przepis art. 148 § 2 k.p.a. wymaga, aby strona rzeczywiście znalazła się w posiadaniu informacji o zapadłej decyzji. I tego faktu nie można zastąpić jakimkolwiek domniemaniem. Aby odmówić wznowienia postępowania z tej przyczyny nie wystarczy wykazać, że strona miała możliwość dowiedzenia się o decyzji, trzeba dowieść, że wiedziała o decyzji wcześniej niż miesiąc od dnia złożenia podania o wznowienie postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 522/06 - zamieszczony w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

47 Wprawdzie z regulacji zawartej w przepisie art. 148 k.p.a. wynika, że to strona musi wykazać, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia, to jednak organ administracji publicznej nie jest zwolniony od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności. Organ administracji obowiązany jest bowiem z urzędu badać zachowanie terminu, gdyż wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa godzące w zasadę trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 k.p.a.). Brak ustalenia okoliczności zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest naruszeniem, które może mieć wpływ na wynik sprawy.

48 Podkreślenia wymaga, że aby omawiany termin rozpoczął bieg, decyzja zapadła w sprawie, w której wznowienia domaga się strona musi istnieć w obrocie prawnym. W przeciwnym razie wszczęcie i prowadzenie postępowania wznowionego

49 z przyczyn przedmiotowych będzie niedopuszczalne. Skutki materialnoprawne oraz procesowe w postaci wprowadzenia decyzji do obrotu prawnego związane są zaś z prawidłowym doręczeniem (ogłoszeniem) decyzji stronie (pełnomocnikowi strony), o czym stanowi art. 110 k.p.a. Decyzja, jako indywidualny akt administracyjny zewnętrzny skierowany do konkretnego adresata musi być zakomunikowana temu adresatowi w formie określonej przepisami prawa. Byt prawny decyzji rozpoczyna się zatem od ujawnienia woli organu na zewnątrz przez skuteczne doręczenie decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów z 15 października 2008 r., sygn. akt II GPS 4/08, ONSAiWSA 2009/1, poz. 1). Skuteczne doręczenie decyzji może zaś nastąpić jedynie w stosunku do tych podmiotów, które działają w procesie.

50 Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przewidują, że strona może działać osobiście, lub przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania (art. 32 k.p.a.). Z momentem zaś ustanowienia pełnomocnika staje się on podmiotem wszelkich praw i obowiązków procesowych strony pozostających w zakresie pełnomocnictwa. Kompetencje pełnomocnika obejmują zarówno uprawnienia czynne jak i bierne strony postępowania. Pełnomocnik powinien być zatem adresatem wszystkich pism kierowanych do strony (art. 40 § 2 k.p.a.). Tylko skuteczne doręczenie pism pełnomocnikowi będzie wywierało skutki procesowe dla strony.

51 W przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta Zielona Góra w uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 lutego 2012 r. wskazał, że na żadnym z etapów postępowania Spółka nie poinformowała organu, iż jej pełnomocnikiem w sprawie jest r. pr. K. W. lub adwokat A. K. ze spółki komandytowej D. D. z/s w Warszawie przy ul. [...]. Jednocześnie, jak wynika z akt, strona brała udział w postępowaniu administracyjnym, podejmując korespondencję i uczestnicząc w czynnościach związanych z prowadzonym postępowaniem oraz otrzymując decyzję. Dopiero do wniosku o wznowienie postępowania dołączona została kopia pełnomocnictwa z dnia 4 czerwca 2009 r. wydana przez M. K. – wiceprezesa zarządu spółki [...] sp. z o.o., dla K. W. – radcy prawnego z kancelarii D. D. spółka komandytowa, ul. [...] 00-867 Warszawa, do reprezentowania spółki przed organami administracji oraz przed sądami administracyjnymi w sprawach związanych z postępowaniami dotyczącymi obiektów zabytkowych należących do Spółki.

52 Pełnomocnictwo winno być udzielone na piśmie bądź zgłoszone do protokołu, zaś pełnomocnik, w myśl art. 33 § 2 i 3 k.p.a. zobowiązany jest dołączyć do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Z przepisów tych wynika zatem, iż organ musi zostać zawiadomiony o fakcie ustanowienia pełnomocnika w danej, konkretnej sprawie np. poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa do akt. Natomiast nie można domniemywać, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, istnienia pełnomocnictwa. Dopiero od momentu zawiadomienia organ zobligowany jest doręczać pełnomocnikowi wszelkie pisma procesowe i zapewnić udział w postępowaniu taki, jak stronie tego postępowania (B. Adamiak, J. Borkowski - Polskie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne", Warszawa 1993 r., s. 79, tak też w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt II SA 1533/98, opublikowanym w Lex pod nr 46787).

53 W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że strona postępowania – [...] Sp. z o.o. – dowiedziała się o decyzji Prezydenta Miasta Zielona Góra z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] w momencie doręczenia jej tej decyzji w dniu 31 sierpnia 2010 r., to składając wniosek 1 lutego 2012 r. uchybiła terminowi jednego miesiąca do złożenia podania o wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Zielona Góra z dnia [...] sierpnia 2010 r., dlatego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 223/13, mimo częściowego błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.

54 Mając na względzie przytoczone okoliczności sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, uznał za niezasadne podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

55 Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 182 § 2 i 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.