Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2016 r., II OSK 2413/16

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sygnatura
II OSK 2413/16
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Inne
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Dnia 22 listopada 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 7/14 oddalającym skargę kasacyjną A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 września 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 669/13 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Krakowie dnia 27 września 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 669/13.

3 Skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem złożył A. K.

4 Postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. akt II OSK 153/15 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego z uwagi na to, że pomimo, iż skarżący wskazał na podstawę z art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wówczas: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej Ppsa), precyzując to w uzasadnieniu skargi jako pozbawienie możności działania, to jednak pominął całkowicie fakt, że dla zaistnienia tej podstawy koniecznym było "naruszenie przepisów postępowania", których efektem było właśnie pozbawienie możności działania. Nadto sąd I instancji uznał, że wskazywane przez niego okoliczności jak również podstawa art. 141 § 4 Ppsa są próbą niedopuszczalnej polemiki z prawomocnym wyrokiem Sądu kasacyjnego.

5 Skarżący pismem z dnia 3 października 2016 r. (data stempla pocztowego) ponownie złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2014 r., sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2014 r. podlega odrzuceniu.

8 Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: Ppsa) w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały określone w przepisach art. 271 - 273 Ppsa. Jednakże, jak stanowi art. 285 § 1 Ppsa, niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Przepis ten stanowi wyraz zasady stabilności orzecznictwa w wymiarze prawomocności orzeczeń i jako taki powinien być wykładany ściśle, a wynikająca z niego zasada – chroniona. Jedyne wyjątki przewidziane zostały w art. 285 § 2 Ppsa, zgodnie z którym przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej w art. 272 § 1 i 3 Ppsa, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Zgodnie z zacytowanym powyżej art. 285 § 1 Ppsa, uprawomocnienie się orzeczenia kończącego wznowione postępowanie powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie.

9 Należy dodać, że w powyższym przepisie ustawodawca nie określił rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Wskazane w nim orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania to zatem każde orzeczenie zarówno o charakterze merytorycznym, jak i wyłącznie procesowym, np. postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania lub umorzeniu postępowania zainicjowanego skargą o wznowienie postępowania (tak J. P. Tarno w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, LexisNexis 2012, s. 705; a także Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 27 września 2011 r., sygn. II OSK 1765/11; z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. II OSK 1253/11; z dnia 29 marca 2011 r., sygn. II OSK 237/11; z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. II OSK 1000/10 – wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

10 Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał ponowną skargę A. K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tut. Sądu z dnia 4 listopada 2014 r., za niedopuszczalną w świetle art. 285 Ppsa, gdyż już wcześniej prawomocnie odrzucono jego skargę o wznowienie postępowania zakończonego tym samym wyrokiem.

11 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285 § 1, art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 9 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 czerwca 2024 r., I SA/Op 283/24
  2. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 lutego 2023 r., I SA/Op 3/23
  3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 lutego 2023 r., I SA/Op 2/23
  4. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2022 r., II OSK 2527/22
  5. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2020 r., VII SA/Wa 228/20
  6. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2020 r., IV SA/Wa 215/20
  7. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 lipca 2017 r., II SA/Rz 584/17
  8. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2017 r., VII SA/Wa 331/17
  9. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2016 r., II SA/Wr 85/16