Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2011 r., II OSK 1253/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2011 r., II OSK 1253/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi D. i H. U. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1910/08 w sprawie ze skargi H. H., S. B. i S. W. na uchwałę Rady Miasta Bytów z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia "[...]" postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 24 maja 2007 r. sygn. akt II SA/Gd 606/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę H. H., S. B. i S. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Bytowie z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia "[...]".

3 D. U. i H. U. pismem z dnia 27 sierpnia 2007 r. wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA w Gdańsku z dnia 24 maja 2007 r., którą Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1910/08 oddalił.

4 Pismem z dnia 10 marca 2009 r. D. i H. U., wnieśli skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 2694/02 (nowa sygnatura sprawy II SA/Gd 606/06) opierając ją na podstawie art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 271 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a.

5 H. H., jeden ze skarżących w sprawie II SA/Gd 2694/02, wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1910/08. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2010 r. sygn. akt II OSK 153/10 odrzucił skargę o wznowienie postępowania.

6 Pełnomocnik D. i H. U. w piśmie z dnia 7 grudnia 2010 r. podtrzymał wniosek skarżących o wznowienie postępowania i wniósł o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 606/06.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

9 W związku z tym pismo D. i H. U. z dnia 10 marca 2009 r. nie mogło być potraktowane jako skarga o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 maja 2007 r. sygn. akt II SA/Gd 606/06, w sytuacji gdy od w/w wyroku D. i H. U. złożyli skargę kasacyjną. Złożenie skargi kasacyjnej oznaczało, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 maja 2007 r. sygn. akt II SA/Gd 606/06 nie był prawomocny w dniu złożenia skargi o wznowienie postępowania przez D. i H. U.

10 Przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu postanowieniem WSA w Gdańsku z dnia 11 października 2010 r. sygn. akt II SA/Gd 169/09 było prawidłowe, ponieważ w dacie przekazania sprawy zapadł już wyrok prawomocny w sprawie, tj. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1910/08 oddalający skargę kasacyjną D. i H. U. od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 24 maja 2007 r. Odpis wyroku NSA z dnia 8 grudnia 2009 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 18 stycznia 2010 r.

11 Mając powyższe na uwadze, oddalenie zażalenia D. i H. U. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OZ 366/11, w tej sytuacji było uzasadnione. Nie zmienia to jednak faktu, że wniosek D. i H. U. z dnia 10 marca 2009 r. był niedopuszczlny, gdyż dotyczył nieprawomocnego orzeczenia.

12 Dopiero pismo pełnomocnika skarżących z dnia 7 grudnia 2010 r. można traktować jako skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r. Jednakże zgodnie z art. 277 p.p.s.a skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Jak wynika z relacji skarżących o istnieniu przesłanki wznowienia postępowania dowiedzieli się w dniu 26 stycznia 2009 r., jednakże że może to stanowić podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego z art. 273 § 2 p.p.s.a. dowiedzieli się autorytatywnie z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1910/08 (doręczonego 18 stycznia 2010 r.). I od tej daty w tym przypadku należy liczyć termin, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. w zw. z art. 270 p.p.s.a. Dlatego też, pismo pełnomocnika skarżących z dnia 7 grudnia 2010 r., będące w istocie skargą o wznowienie postępowania, zostało złożone po terminie określonym w art. 277 p.p.s.a.

13 Dodatkowo należy wskazać, iż po wydaniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1910/08, wpłynęła do Sądu skarga H. H. o wznowienie postępowania zakończonego w/w wyrokiem NSA z dnia 8 grudnia z dnia 8 grudnia 2009 r., która to została odrzucona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2010 r. sygn. akt II OSK 153/10.

14 Zgodnie z art. 285 p.p.s.a. niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym w skutek skargi o wznowienie postępowania. Zakaz dalszego wznowienia postępowania dotoczy nie tylko prawomocnych orzeczeń rozstrzygających merytorycznie skargę o wznowienie postępowania, ale także orzeczeń które kończą postępowanie z przyczyn formalnych, ponieważ art. 285 p.p.s.a. nie przewiduje żadnych ograniczeń w tym względzie (por. wyrok NSA z dnia 11 sierpnia 2006 r. sygn. akt II FSK 1044/06, postanowienie NSA z 24 czerwca 2005 r. sygn. akt OSK 1864/04).

15 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożenie skargi o wznowienie postępowania (w tej samej sprawie) zakończonego wyrokiem NSA z dnia 8 grudnia 2009 r., w przypadku gdy już raz została odrzucona skarga o wznowienie postępowania zakończonego tym samym wyrokiem NSA z 8 grudnia 2009 r., należy uznać za niedopuszczalne w świetle z art. 285 p.p.s.a.

16 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 oraz art. 285 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.