Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2007 r., II OSK 1370/06

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2007 r., II OSK 1370/06

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska – Filipowicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Geremek Sędzia NSA Andrzej Gliniecki Protokolant Andżelika Borek po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 maja 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 187/05 w sprawie ze skargi A. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wybudowania komina na działce nr [...] przy ul. [...] w S. 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. na rzecz skarżącego A. G. kwotę 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 30 maja 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 187/05 po rozpoznaniu skargi A. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. z dnia [...] o umorzeniu postępowania w sprawie komina wybudowanego w [...]r. przez A. M. na działce nr [...] przy ul. [...] w S., gmina [...] - uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą.

3 W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż w postępowaniu administracyjnym ustalono, że budowa przedmiotowego komina miała miejsce przed dniem 1 stycznia 1995 r. przy czym jest on związany z budynkiem i piecem centralnego ogrzewania, czyli w rozumieniu art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego stanowi urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym i zapewnia możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. W sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego obowiązujące w dacie budowy komina, które nie przewidywały obowiązku uzyskania pozwolenia na jego budowę, a jeżeli nawet takowe posiadał, to przepisy nie przewidywały obowiązku archiwizowania tego dokumentu. W sprawie zasięgnięto opinię kominiarską z dnia [...] sierpnia 2003 r. Postępowanie w sprawie budowy komina stało się więc bezprzedmiotowe. Organ odwoławczy wskazał dodatkowo, że kwestia uciążliwości i stanu technicznego komina będzie podlegała ocenie w toku odrębnego postępowania na podstawie przepisów rozdziału 6 Prawa budowlanego o utrzymywaniu obiektów w należytym stanie technicznym. Skargę od tej decyzji wniósł A. G. twierdząc, że wnosząc o wszczęcie postępowania w sprawie komina w jego ocenie niezwiązanego z budynkiem i stojącego w bliskości jego okien podnosił jego stan techniczny i zanieczyszczenie środowiska niepowołując się na Prawo budowlane z 7 lipca 1974 roku. Zarzucił też, że opinia kominiarska, na której oparł się organ, jest wadliwa, lakoniczna i sprzeczna ze stanem faktycznym. Według skarżącego organ sztucznie przekazał problem do następnego postępowania, co wydłuży czas prowadzenia sprawy.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną.

5 Sąd stwierdził, że niewątpliwie postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek skarżącego z dnia [...] marca 2003 r. o nakazanie rozbiórki przedmiotowego komina posadowionego przy budynku gospodarczym na sąsiedniej działce, który ze względu na stan techniczny zagraża bezpieczeństwu i zdrowiu ludzi a nadto zanieczyszcza środowisko. Do komina doprowadzono bez stosownych pozwoleń przewody centralnego ogrzewania domu, w którym zamieszkuje właściciel sąsiedniej działki. Organ nadzoru budowlanego wprawdzie wszczął postępowanie na wniosek A. G., lecz w sprawie wybudowania w [...] roku komina w konsekwencji orzekł o umorzeniu postępowania, podczas gdy stosownie do art. 61 ( 3 kpa żądanie skarżącego wyznaczało organowi przedmiotowe i podmiotowe granice rozpatrywanej sprawy. W tym zatem postępowaniu powinna być rozpatrzona sprawa w oparciu o przepisy rozdziału 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, określającego kwestie dotyczące użytkowania obiektów budowlanych.

6 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. reprezentowany przez radcę prawnego W. K., zarzucając:

7 1/ naruszenie prawa materialnego, a to art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r. przez błędną wykładnię i uznanie, że wnioskodawca ograniczył się wyłącznie do żądania przeprowadzenia postępowania w sprawie stanu technicznego przedmiotowego komina,

8 2/ naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania, w tym w szczególności:

9 - art. 61 ( 1 kpa w zakresie dokonania oceny treści żądania wnioskodawcy,

10 - art. 145 ( 1 ust. 3 oraz art. 145 ( 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", przez uznanie, że postępowanie administracyjne i zaskarżone rozstrzygnięcie jest wadliwe,

11 - sprzeczność istotnych ustaleń sądu ze stanem faktycznym istniejącym w sprawie.

12 W kilkustronicowym uzasadnieniu skargi kasacyjnej twierdzi się, że zaskarżone orzeczenie Sądu pierwszej instancji błędnie uznało wadliwość decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie przedmiotowego komina.

13 Odpowiedź na skargę kasacyjną wniósł A. G. reprezentowany przez adwokat B. J.-O. wnosząc o oddalenie tej skargi wobec jej bezzasadności, szerzej odnosząc się do kwestii nieprawidłowego umorzenia postępowania w sprawie administracyjnej, bez uprzedniego zbadania sprawy w aspekcie stanu technicznego komina i uciążliwości z tym związanych.

14 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie jest oparta na usprawiedliwionej podstawie.

15 Jako podstawy skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wskazano naruszenie prawa materialnego, to jest art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r. przez błędną wykładnię przy czym ma ona polegać na tym, że Sąd nieprawidłowe wnioski wyciągnął z treści żądania strony wszczynającego postępowanie administracyjne w sprawie. Należy stwierdzić, że zarzut ten opiera się na nieporozumieniu, gdyż Sąd pierwszej instancji w ogóle nie stosował wymienionego przepisu a zwłaszcza w kontekście wniosku podmiotu, który domagał się uruchomienia postępowania sądowego. Istotą rozstrzygnięcia zaskarżonego wyroku jest to, że skoro jest prowadzone przez organ nadzoru budowlanego postępowanie w sprawie komina, który powstał w czasie obowiązywania Prawa budowlanego z 1974 r. to nie jest wystarczające dokonanie ustaleń jedynie w zakresie zgodności z przepisami obowiązującymi w dacie budowy, lecz wobec zarzutu uciążliwości stwarzanej przez obiekt, konieczne jest również rozpoznanie sprawy z zastosowaniem przepisów o użytkowaniu obiektów budowlanych. Taka konstatacja Sądu pierwszej instancji nie ma jednak nic wspólnego z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 roku.

16 W skardze kasacyjnej zarzuca się także naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania, to jest art. 61 ( 1 kpa w zakresie dokonania oceny treści żądania wnioskodawcy oraz art. 145 ( 1 ust. 3 i art. 145 ( 1 pkt 1 lit. c ppsa, przez uznanie, że postępowanie administracyjne i zaskarżone rozstrzygnięcie jest wadliwe a nadto sprzeczność istotnych ustaleń Sądu ze stanem faktycznym istniejącym w sprawie. Otóż Sąd pierwszej instancji jako przepisów postępowania nie stosował art. 61 ( 1 kpa, gdyż zawiera on normę obowiązującą w postępowaniu przed organami administracji publicznej. Niezależnie od tego należy stwierdzić, że stanowisko Sądu pierwszej instancji w kwestii oceny wadliwości postępowania administracyjnego w sprawie jest w pełni właściwe i zgodne z prawem. W związku z tym także zarzuty odnoszące się do naruszenia art. 145 ppsa nie mogły być uwzględnione.

17 Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku z mocy art. 184 ppsa. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 ppsa.