Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2017 r., II GSK 2640/15

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2017 r., II GSK 2640/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz Sędzia NSA Małgorzata Rysz Sędzia del. WSA Sylwester Miziołek (spr.) Protokolant Anna Sobińska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 11/15 w sprawie ze skargi S. O. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od S. O. na rzecz Głównego Inspektora Farmaceutycznego 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem objętym skargą kasacyjną, oddalił skargę [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej.

3 Sąd orzekał w następującym stanie sprawy:

4 Pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny przekazał Wojewódzkiemu Inspektorowi Farmaceutycznemu w [...] kopie faktur świadczące o prowadzeniu przez podmioty znajdujące się we właściwości [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego sprzedaży produktów leczniczych niezgodnie z obowiązującym prawem. Pismem z dnia 3 stycznia 2014 r. [...] Wojewódzki inspektor Farmaceutyczny powiadomił przedsiębiorcę [...] o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej [...] zlokalizowanej w [...]. Organ wyjaśnił, iż wszczęcie postępowania związane jest z pozyskaniem informacji o dokonywaniu przez w/w aptekę sprzedaży produktów leczniczych do przedsiębiorcy prowadzącego hurtownię farmaceutyczną co stanowi naruszenie przepisów ustawy - Prawo farmaceutyczne. Organ I instancji pismem z dnia 28 stycznia 2014 r. do Prezesa Okręgowej Izby Aptekarskiej w [...] z wnioskiem o wydanie opinii w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na prowadzenie aptek udzielonych stronie, m.in. apteki zlokalizowanej w [...]. Dnia 24 lutego 2014 r. do organu I instancji wpłynęła uchwała Okręgowej Rady Aptekarskiej Okręgowej Izby Aptekarskiej w [...] Nr [...] w przedmiocie pozytywnej opinii co do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki [...]. Dnia 25 kwietnia 2014 r. do organu I instancji wpłynęła uchwała nr [...] z dnia 17 kwietnia 2014 r. Prezydium Naczelnej Rady Aptekarskiej działającego w imieniu Naczelnej Rady Aptekarskiej utrzymująca w mocy uchwałę Okręgowej Rady Aptekarskiej Okręgowej Izby Aptekarskiej w [...] z dnia 18 lutego 2014 r. w przedmiocie wyrażenie pozytywnej opinii co do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki.

5 Dnia [...] lipca 2014 r. [...] Inspektor Farmaceutyczny wydał decyzję, którą cofnął zezwolenie wydane dnia 24 czerwca 2010 r. znak: [...], udzielone przedsiębiorcy [...], na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...]. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż strona naruszyła liczne przepisy regulujące prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Prowadziła bowiem sprzedaż produktów leczniczych do podmiotu prowadzącego hurtownię. Organ wyjaśnił natomiast, iż ustawa - Prawo farmaceutyczne jednoznacznie określa, iż apteki nie są uprawnione do sprzedaży produktów leczniczych hurtowniom farmaceutycznym. W wyniku złożonego odwołania decyzją z dnia 3 listopada 2014 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny, działając na podstawie art. 115 pkt 4 w związku z art. 65 ust. 1, art 68 ust. 1, art. 72 ust. 1 i 3, art. 74 ust 1, art. 86 ust. 1, 2, 8,9 art. 87 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 96 ust. 1 oraz art. 37ap ust. 1 pkt 2 w związku z art 101 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 281, ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że przedsiębiorca prowadzący przedmiotową aptekę dokonywał sprzedaży do hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez [...] takich produktów leczniczych jak: Clexane, Seretide, Serevent, Tegretol CR, Fragmin, Inspira, Entocort, Oxis, Pulmicort, Symbicort Turbuhaler, Vesicarem, Zoladex. Produkty te najczęściej występują ( ) w tzw. "odwróconym łańcuchu dostaw" i należą do leków ratujących życie i zdrowie człowieka. Faktury wystawione w okresie luty 2013 - lipiec 2013 r. (faktury od [...] do Nr [...]) potwierdzają sprzedaż produktów leczniczych do ww. hurtowni farmaceutycznej na łączną kwotę 83 329 zł. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że w/w apteka prowadziła obrót hurtowy produktami leczniczymi, naruszając postanowienia ustawy Prawo farmaceutyczne w tym art. 72 ust. 1 który stanowi, że obrót hurtowy produktami leczniczymi, z zastrzeżeniem ust. 8 pkt 2, mogą prowadzić wyłącznie hurtownie farmaceutyczne, składy celne i konsygnacyjne produktów leczniczych. Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy, podjęcie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia hurtowni farmaceutycznej wymaga uzyskania zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Strona nie posiadała zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej co powoduje, że nie mogła prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu hurtowego produktami leczniczymi. Dokonywanie przez przedmiotową aptekę sprzedaży produktów leczniczych do hurtowni farmaceutycznej stanowiło więc naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę wyrokiem objętym skargą kasacyjną stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. Zdaniem Sądu pierwszej instancji organy wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. Nie doszło do naruszenia praw skarżącego jako strony. Orzekające w niniejszej sprawie organy uznały, że skarżący [...] prowadząc w należącej do niego aptece [...] sprzedaż do hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez Spółkę [...] takich produktów leczniczych jak: Clexane, Seretide, Serevent, Tegretol CR, Fragmin, Inspira, Entocort, Oxis, Pulmicort, Symbicort Turbuhaler, Vesicarem, Zoladex przestał spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, co z kolei zgodnie z treścią art. 37ap ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, ze zm.), stanowiło przesłankę cofnięcia zezwolenia. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w sprawie decyzje są zgodne z obowiązującym prawem, a zebrany w sprawie materiał dowodowy wbrew twierdzeniom strony skarżącej, w sposób nie budzący potwierdził, że skarżący rażąco naruszył przepisy ustawy Prawo farmaceutyczne. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne, obrót produktami leczniczymi może być prowadzony tylko na zasadach określonych w ustawie. Ustawa Prawo farmaceutyczne przewiduje dwie formy prowadzenia obrotu produktami leczniczymi: detaliczny i hurtowy. Natomiast zgodnie z art. 68 ust. 1 ustawy, obrót detaliczny produktami leczniczymi prowadzony jest w aptekach ogólnodostępnych, z zastrzeżeniem przepisów ust. 2, art. 70 ust. 1 i art. 71 ust. 1. W art. 72 ust. 3 ww. ustawy zdefiniowano obrót hurtowy jako wszelkie działanie polegające na zaopatrywaniu się, przechowywaniu, dostarczaniu lub eksportowaniu produktów leczniczych lub produktów leczniczych weterynaryjnych, posiadających pozwolenie na dopuszczenie do obrotu wydane w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub pozwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzone z wytwórcami lub importerami w zakresie wytwarzanych lub importowanych przez nich produktów leczniczych, lub z przedsiębiorcami zajmującymi się obrotem hurtowym, lub z aptekami lub zakładami leczniczymi dla zwierząt, lub z innymi upoważnionymi podmiotami, z wyłączeniem bezpośredniego zaopatrywania ludności. Sąd pierwszej instancji wskazał, że obrót hurtowy produktami leczniczymi ma miejsce m. in. wtedy, gdy ich nabywcą jest którykolwiek z podmiotów wymienionych w art. 72 ust. 3 ustawy - Prawo farmaceutyczne. Z kolei art. 72 ust. 1 Prawa farmaceutycznego stanowi, że obrót hurtowy produktami leczniczymi, z zastrzeżeniem ust. 8 pkt 2, mogą prowadzić wyłącznie hurtownie farmaceutyczne, składy celne i konsygnacyjne produktów leczniczych, a zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy, podjęcie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia hurtowni farmaceutycznej wymaga uzyskania zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Zasady prowadzenia działalności gospodarczej związanej z obrotem detalicznym i hurtowym produktami leczniczymi zostały w sposób jasny i precyzyjny określone w przepisach ustawy Prawo farmaceutyczne, przy czym w aptece ogólnodostępnej nie może być prowadzona działalność inna niż określona w art. 86 ust. 2, 5 i 8 ustawy - Prawo farmaceutyczne. W aptece ogólnodostępnej nie może być prowadzona działalność polegająca na dokonywaniu sprzedaży produktów leczniczych do hurtowni farmaceutycznych. Bezspornym jest, co podkreślił Wojewódzki Sad Administracyjny, że skarżący [...] nie posiadał zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, a zatem nie mógł prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu hurtowego produktami leczniczymi. Jak ustalono jednak w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, należąca do skarżącego apteka ogólnodostępna [...] zlokalizowana w [...] dostarczała produkty lecznicze do hurtowni farmaceutycznej. Jest to podmiot wymieniony w art. 72 ust. 3 ustawy - Prawo farmaceutyczne. Wobec powyższego zdaniem Sądu pierwszej instancji organy prawidłowo uznały, że w/w apteka prowadziła obrót hurtowy produktami leczniczymi. I jak wyjaśniono w zaskarżonej decyzji leki będące w niniejszej sprawie przedmiotem obrotu tzw. "odwróconego łańcucha dostaw" należą do leków ratujących życie i zdrowie człowieka. Powołane okoliczności w sposób jednoznaczny potwierdzały faktury wystawione w okresie luty 2013 - lipiec 2013 r. (faktury od Nr [...] do Nr [...]), które potwierdzają sprzedaż produktów leczniczych do ww. hurtowni farmaceutycznej na łączną kwotę 83 329 zł. Sąd wskazał, ze powyższe faktury dowodzą, że działalność skarżącego polegająca na sprzedaży przez należącą do niego aptekę produktów leczniczych do hurtowni farmaceutycznej, nie miała charakteru incydentalnego i stanowiła regularną formę powiększania dochodu prowadzonej apteki. Sąd podkreślił, że użycie w art. 37 ap ust. 1 pkt 2 ww, ustawy określenia "cofa zezwolenia" oznacza, iż ww. wskazana sytuacja obliguje właściwy organ do wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia, a cofnięcie zezwolenia na podstawie art. 37 ap ust. 1 jest niezależne od zastosowania regulacji zawartych w art. 103 Prawa farmaceutycznego. W podstawie prawnej wyroku Sąd pierwszej instancji powołał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

7 Skargę kasacyjną wniósł skarżący zaskarżając wyrok w całości i zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

8 1. Art. 2, art. 10 i art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegające na nierozpoznaniu przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w sprawie VI SA/Wa 11/15 będącej jej przedmiotem sprawy administracyjnoprawnej, albowiem sąd ograniczył się jedynie do zaaprobowania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., utrzymanej decyzją Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia udzielonego przedsiębiorcy [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...], w sytuacji gdy decyzję wydano z rażącym naruszeniem przepisów prawa, w szczególności art. 106 k.p.a i art. 10 k.p.a. Naruszenie to miało polegać na pozbawieniu przedsiębiorcy [...] na możliwości czynnego uczestnictwa w postępowaniu i pozbawieniu go możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w tym postępowaniu dowodów;

9 2. Art. 106 k.p.a. i art. 10 k.p.a. poprzez zaaprobowanie zaskarżonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2015 r. decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., utrzymanej decyzją Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia z dnia 24 czerwca 2010 r. udzielonego przedsiębiorcy [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...], zlokalizowanej w [...]. Obydwie decyzje zostały wydane zostały wydane z naruszeniem prawa, polegającym na pozbawieniu strony możliwości czynnego uczestnictwa w postępowaniu w następstwie czego strona została pozbawieniu możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w tym postępowaniu dowodów;

10 3. Art. 7 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 81 k.p.a. poprzez usankcjonowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 maja 2015 r. decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., utrzymanej decyzją Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia z dnia 24 czerwca 2010 r. udzielonego przedsiębiorcy [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...], zlokalizowanej w [...]. Decyzje zostały wydane z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, albowiem organy samorządu aptekarskiego, pierwszej i drugiej instancji w toku postępowania uzgodnieniowego w trybie 106 k.p.a nie prowadziły postępowania dowodowego mającego na celu pełne i wszechstronne wyjaśnienie sprawy. Ustalenia organów samorządu aptekarskiego pierwszej i drugiej instancji sprowadziły się do bezkrytycznego zaakceptowania wniosku Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego bez uwzględnienia któregokolwiek wniosku skarżącego przedsiębiorcy [...].

11 Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego zgodnie z właściwymi przepisami.

12 W odpowiedzi na skargę kasacyjną Główny Inspektor Farmaceutyczny ustosunkowała się do skargi kasacyjnej wnosząc o jej oddalenie.

13 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

14 Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

15 Na wstępie podkreślenia wymaga, iż stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach zarzutów skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny zostały wymienione w § 2 powołanego artykułu. W niniejszej sprawie nie występuje żadna z okoliczności stanowiących o nieważności postępowania prowadzonego przez WSA w Warszawie, co powodowałoby konieczność zakończenia kontroli instancyjnej już na tym etapie. W skardze kasacyjnej powołane zostały wyłącznie zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 81 i art. 106 k.p.a. Z zestawienia treści przedstawionych zarzutów i ich uzasadnienia wynika, że skarżący upatruje przyczyny wadliwości zaskarżonego wyroku w tym, że Sąd I instancji oddalił skargę pomimo naruszenia przez organy orzekające w niniejszej sprawie wskazanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Uwzględniając motywy oraz znaczenie uchwały pełnego składu NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS 10/09 (ONSAiWSA z 2010 r. Nr 1, poz. 1; dostępna także w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływana jako: CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że techniczne uchybienia w konstrukcji zarzutów polegające na braku powołania konkretnych przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które zastosował Sąd I instancji, w świetle argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie dyskwalifikują tej skargi.

16 Merytoryczna analiza zarzutów skargi kasacyjnej prowadzi natomiast do wniosku, że skarżący przyjmuje za punkt wyjścia twierdzenie, że Sąd dokonał nieprawidłowej oceny zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy w postępowaniu uzgodnieniowym toczącym się przed samorządem aptekarskim, który podjął uchwałę pozytywnie opiniującą zamiar cofnięcia przez Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Olsztynie zezwolenia na prowadzenie apteki skarżący nie miał zapewnionego czynnego udziału w toczącym się postępowaniu. Z powyższym zarzutem nie można się zgodzić. Po pierwsze organ prowadzący postepowanie ma zapewnić stronie czynny udział w postepowaniu toczącym się przed tym organem co w niniejszym postepowaniu zostało spełnione, ewentualne zarzuty dotyczące postepowania prowadzonego przed samorządem aptekarskim winny być podnoszone w tamtym konkretnym postepowaniu. Po drugie, uzyskanie opinii samorządu aptekarskiego przed wydaniem decyzji o cofnięciu zezwolenia nie jest obligatoryjne, a sama opinia nie jest dla organu wiążąca.

17 Ukształtowana w art. 7 ust. 2 pkt 7 i art. 29 pkt 5 ustawy o izbach aptekarskich norma kompetencyjna uprawniająca do opiniowania przez organy samorządu aptekarskiego wniosku o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki, nie jest wystarczającym powodem do przyjęcia, że przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ w rozumieniu art. 106 § 1 k.p.a. Nie usprawiedliwia takiego przyjęcia również treść art. 29 pkt 7 ustawy o izbach aptekarskich, który daje okręgowej radzie aptekarskiej umocowanie do prowadzenia bieżących spraw izby aptekarskiej. Inaczej trzeba traktować ustrojowe umocowanie do wydania opinii przez organy samorządu zawodowego wynikające wyłącznie z norm kompetencyjnych - takie, jak w art. 7 ust. 2 pkt 7 ustawy o izbach aptekarskich, inaczej zaś procesowe upoważnienie do wydawania opinii ugruntowane w przepisach szczególnych nakładających na organ prowadzący określone postępowanie obowiązek zasięgnięcia opinii innego organu. Dopiero procesowe umocowanie działania organu opiniującego daje podstawę do zastosowania art. 106 k.p.a.

18 Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela pogląd zaprezentowany w wyroku z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 4920/16 oraz wyroku z dnia 13 czerwca 2017 r. sygn. akt II GSK 3423/15 (dostępny w CBOSA), zgodnie z którym przewidziane w ustawie o izbach aptekarskich uprawnienie samorządu aptekarskiego do wydawania opinii w sprawach cofania zezwoleń na prowadzenie aptek jest jedną z form sprawowania przez samorząd pieczy nad należytym prowadzeniem apteki. Samorząd aptekarski może zatem (a niekiedy nawet powinien) korzystać ze wspomnianego uprawnienia - poprzez formułowanie stosownych opinii z własnej inicjatywy, bądź na prośbę organu administracji prowadzącego postępowanie. Przepisy dotyczące postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki nie obligują jednak wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego do współdziałania w trybie art. 106 § 1 k.p.a. z samorządem aptekarskim, w tym znaczeniu, że wydanie decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie jest uzależnione od uprzedniego wyrażenia przez właściwą okręgową radę aptekarską opinii, o jakiej mowa w art. 7 ust. 2 pkt 7 ustawy o izbach aptekarskich. W szczególności, z art. 99 ust. 2 Prawa farmaceutycznego nie wynika, by orzekanie o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki było uzależnione od opinii organu samorządu aptekarskiego. Przepis ten wyraźnie wskazuje, że udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana, cofnięcie lub stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki należy do kompetencji wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego. Tak więc decyzje w ww. zakresie podejmuje wojewódzki inspektor farmaceutyczny bez takiego rodzaju współdziałania z organem samorządu aptekarskiego, które zostało uregulowane w art. 106 k.p.a. W ustawie - Prawo farmaceutyczne nie ma też odpowiednika art. 33 ust. 5 ustawy z 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej (Dz. U. Nr 105, poz. 452) uchylonej z dniem 1 października 2002 r., który wprost stanowił, iż udzielenie lub cofnięcie koncesji na prowadzenie apteki lub hurtowni farmaceutycznej wymaga zasięgnięcia opinii samorządu aptekarskiego.

19 W niniejszym postepowaniu bezspornym było, ze skarżący [...] nie posiadał zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, a zatem nie mógł prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu hurtowego produktami leczniczymi co w sposób jednoznaczny potwierdzają faktury wystawione w okresie luty 2013 – lipiec 2013 r., co obligowało organ zgodnie z dyspozycja art. 37 ap ust 1 pkt 2 ustawy do cofnięcia zezwolenia wydanego 24 czerwca 2010 r. przedsiębiorcy [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie [...].

20 Mając na uwadze powyższe, należy podkreślić, że zarzut wadliwości decyzji wskutek braku zapewnienia stronie przez organy inspekcji farmaceutycznej czynnego udziału w postepowaniu przed samorządem aptekarskim należy uznać za bezpodstawny, stąd też skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

21 Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

22 Rozstrzygniecie o kosztach postepowania uzasadnia art. 204 pkt 1 p.p.s.a.