Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2020 r., II FZ 860/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2020 r., II FZ 860/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Beata Cieloch (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 924/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 25 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 1. Zaskarżonym postanowieniem z 5 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 924/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 25 lutego 2019 r., sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2012 r.

3 Podstawą odrzucenia skargi był art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarżąca była zaś wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie aktualnego dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony (KRS, statut) zgodnie z art. 29 p.p.s.a. Odpis zarządzenia został doręczony Spółce 20 maja 2019 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych upływał więc 27 maja 2019 r. W zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.

4 2. W zażaleniu na to postanowienie Spółka zarzuciła naruszenie:

5 - art. 58 § 1 pkt 3 i art. 49 § 1 w zw. z art. 28 § 1, art. 29, art. 34 i art. 37 p.p.s.a. przez twierdzenie, że w sprawie wystąpił brak formalny w postaci niezłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Spółki, w sytuacji gdy złożona skarga spełniała warunki formalne, w tym odpis KRS wskazujący na umocowanie do działania w imieniu Skarżącej osób udzielających pełnomocnictwa;

6 - art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 1 oraz art. 54 § 2 p.p.s.a. przez uznanie, że w sprawie wystąpił brak formalny, którego Strona nie uzupełnia w terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi;

7 - art. 49 § 1 i art. 58 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP przez odrzucenie skargi i ograniczenie prawa do sądu.

8 Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 3. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

11 3.1. Przede wszystkim wskazać należy, że w sprawie tej Spółka wraz ze skargą złożyła uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa udzielonego na czas nieokreślony z dniem 31 lipca 2017 r. oraz Informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców według stanu na dzień 28 lipca 2017 r., z której wynika sposób reprezentacji Spółki.

12 Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W świetle art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis ten nie wskazuje, o jaki konkretnie dokument chodzi, jednakże w przypadku spółek kapitałowych przyjmuje się zasadniczo w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że jest to dokument pochodzący z Krajowego Rejestru Sądowego.

13 Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Co do zasady brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony stanowi brak formalny, którego nieusunięcie na wezwanie sądu prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przy czym tylko brak istotny, tzn. taki, którego nieusunięcie nie pozwala na nadanie skardze dalszego biegu, może prowadzić do jej odrzucenia.

14 3.2. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie tej nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Nieprzedłożenia przez Spółkę wymaganego dokumentu na wezwanie Sądu nie można zakwalifikować jako braku istotnego, który uniemożliwiał nadanie skardze dalszego biegu. W aktach sądowych sprawy znajduje się bowiem Informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców według stanu na dzień 28 lipca 2017 r., z której wynika sposób reprezentacji Spółki. Zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 1500 ze zm.) pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 (są to odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz informacje z Rejestru, które mają moc dokumentów urzędowych, jeżeli zostały wydane w postaci papierowej lub elektronicznej – vide art. 4 ust. 3 ustawy o KRS). Z wezwania Sądu nie wynika zaś, aby WSA powziął wymagające wyjaśnienia wątpliwości co do aktualności dokumentów złożonych wraz ze skargą.

15 3.3. W tej sytuacji odrzucenie skargi z powodu nieprzedłożenia - na wezwanie Sądu - dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji Spółki, należy uznać za naruszenie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi w tej sytuacji godzi ponadto w konstytucyjną zasadę prawa do sądu (vide postanowienie NSA z 21 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 1437/13, CBOSA).

16 3.4. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.