Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2019 r., II FZ 145/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2019 r., II FZ 145/19

Sentencja

1 Dnia 19 marca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 września 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 106/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 5 grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 7 września 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 106/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 5 grudnia 2017 r., w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, odrzucił skargę Skarżącego.

3 W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, że po zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy Skarżący został wezwany do wykonania w terminie 7 dni prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do zostało doręczone Skarżącemu 2 sierpnia 2018 r. W odpowiedzi Skarżący złożył wniosek o zwolnienie go z wpisu sądowego od skargi.

4 Wskazując na art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż skoro skarżący pomimo wezwania nie uiścił wpisu sądowego od skargi, a postępowanie wywołane jego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy zostało prawomocnie rozstrzygnięte poprzez pozostawienie tego wniosku bez rozpatrzenia, to skargę należało odrzucić. Odnosząc się do kwestii złożenia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd pierwszej instancji stwierdził, że nie przerywa on biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej.

5 Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie argumentując w nim, że złożył skargę w wymaganym terminie, natomiast nie jest wstanie ponieść kosztów sądowych, co oznacza, że należy przyznać mu prawo pomocy.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego podlega oddaleniu.

8 Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie uiści należnej opłaty od takiego pisma, sąd nie podejmie żadnych czynności. Wniesioną przez Skarżącego skargę należy uznać za pismo, o którym jest mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a.

9 Jakkolwiek strona ma prawo do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie postępowania, a obowiązkiem sądu administracyjnego jest jego rozpoznanie – należy pamiętać, że jeżeli w obrocie prawnym pozostaje prawomocne rozstrzygnięcie sądu w tym przedmiocie, ma ono charakter wiążący dla strony i sądu, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Oznacza to, że złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może mieć wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek ten nie uchyla bowiem skutków wynikających z prawomocnego orzeczenia sądu. Dopiero wydanie kolejnego prawomocnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o innej treści skutkuje utratą mocy wcześniejszego postanowienia.

10 Należy też zauważyć, że przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji gdy w obrocie prawnym pozostaje prawomocne postanowienie sądu oddalające wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie, wstrzymuje bieg terminu do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi – oznaczałoby, że strona mogłaby uniemożliwić prowadzenie postępowania i rozpoznanie sprawy co do jej meritum poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy za każdym razem, gdy otrzymałaby wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi.

11 Ponadto przedstawiona w zażaleniu argumentacja mogłaby być adekwatna do sprawy w przedmiocie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a nie w sprawie zastosowanie się do zarządzenia w przedmiocie wpisu od skargi.

12 W świetle powyższego, skoro Skarżący nie uiścił wskazanego w zarządzeniu wpisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie mógł rozpoznać wspomnianej skargi i zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. zobowiązany był do jej odrzucenia.

13 Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.