Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2013 r., II FW 14/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2013 r., II FW 14/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędziowie NSA Stanisław Bogucki, WSA del. Bartosz Wojciechowski (sprawozdawca), Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej wniosku Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 16 listopada 2012 r. nr [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Krakowa a Naczelnikiem Pierwszego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie w przedmiocie wskazania organu właściwego do prowadzenia egzekucji administracyjnej zaległości w podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a: wskazać Prezydenta Miasta Krakowa jako organ właściwy do prowadzenia egzekucji administracyjnej w sprawie.

Uzasadnienie

2 1. Pismem z 16 listopada 2012 r. Prezydent Miasta Krakowa wniósł, na podstawie art. 22 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.; dalej: K.p.a.) w związku z art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 oraz art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego z Naczelnikiem Pierwszego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie, dotyczącego wskazania organu właściwego do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], dotyczącego P. W. (zobowiązany) zamieszkałego w R. przy ul. [...] poprzez wskazanie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie jako właściwego do prowadzenia tego postępowania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

3 2. Spór ten zaistniał na tle następującego stanu faktycznego i prawnego: Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie, działając na podstawie art. 19 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U z 2012 r. poz. 1015 ze zm.; dalej: u.p.e.a.), 10 września 2012 r. przekazał Prezydentowi Miasta Krakowa tytuł wykonawczy nr [...] wystawiony przez Prezydenta Miasta Krakowa celem prowadzenia postępowania egzekucyjnego zgodnie z właściwością rzeczową.

4 Prezydent Miasta Krakowa kwestionując stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego, powołując się na art. 22 § 2 k.p.a. przedstawił spór kompetencyjny pod rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego.

5 3. W odpowiedzi na wniosek Prezydenta Miasta Krakowa o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez powierzenie egzekucji Prezydentowi Miasta Krakowa. W uzasadnieniu swego stanowiska naczelnik wskazał, że zgodnie z art. 19 § 2 u.p.e.a. właściwy organ gminy o statusie miasta oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, dla których ustalania lub określania i pobierania jest właściwy ten organ. Naczelnik urzędu skarbowego nie jest uprawniony do stosowania środków egzekucyjnych (za wyjątkiem egzekucji z nieruchomości) w egzekucji należności pieniężnych dla których właściwym rzeczowo organem egzekucji jest organ gminy o statusie miasta.

6 Na marginesie naczelnik zauważył ponadto, że przejęcie egzekucji administracyjnej przez naczelnika urzędu skarbowego od organu gminy o statusie miasta może nastąpić wyłącznie kiedy egzekucja administracyjna prowadzona przez Prezydenta Miasta Krakowa okaże się bezskuteczna.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Na wstępie zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał już wnioski o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego oparte na takim samym stanie faktycznym i tożsamym stanie prawnym (postanowienia NSA z 1 lutego 2013 r., II GW 18/12; II GW 19/12, II GW 22/12). NSA w obecnym składzie w pełni podziela poglądy prawne wyrażone w tych postanowieniach.

9 Przedmiotem sprawy jest spór między Prezydentem Miasta Krakowa a Naczelnikiem Pierwszego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie, w którym żaden z wyżej wskazanych organów nie uważa się za właściwy do prowadzenia egzekucji administracyjnej należności wynikających z tytułu wykonawczego wystawionego Prezydenta Miasta Krakowa, przeciwko zobowiązanemu zamieszkałemu poza Krakowem.

10 Zgodnie z art. 19 K.p.a. w zw. z art.18 u.p.e.a., organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Brak właściwości organu powoduje niemożliwość prowadzenia przez organ postępowania egzekucyjnego. Dla ustalenia administracyjnego organu egzekucyjnego uprawnionego do dochodzenia w trybie egzekucji należności pieniężnych decydujące znaczenie mają przepisy regulujące właściwość rzeczową i miejscową.

11 Właściwość rzeczowa organów została uregulowana w art. 19 u.p.e.a. Art. 19 § 1 tej ustawy stanowi, że "Z zastrzeżeniem § 2-8, naczelnik urzędu skarbowego jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych...".

12 Nie ulega więc wątpliwości, że w świetle art. 19 § 1 u.p.e.a. organem uprawnionym do stosowania w całości lub części określonych w tej ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym (vide też art. 1a pkt 7 u.p.e.a.) jest – co do zasady – naczelnik urzędu skarbowego.

13 Wyjątek od powyższej zasady został uregulowany m.in. w § 2 art. 19, zgodnie z którym właściwy organ gminy o statusie miasta wymieniony w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w zakresie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, dla których ustalania lub określania i pobierania jest właściwy ten organ.

14 Analiza przepisu art. 19 § 1 i § 2 u.p.e.a. pozwala na stwierdzenie, że co do zasady uprawnionym do prowadzenia egzekucji i stosowania wszystkich środków egzekucyjnych jest naczelnik urzędu skarbowego, chyba że uprawnionym do prowadzenia egzekucji jest organ gminy o statusie miasta oraz gminy tworzącej powiat warszawski.

15 Uprawnienie to dotyczy należności pieniężnych, dla których ustalania lub określania i poboru jest właściwy ten organ. Oznacza to, że samorządowy organ egzekucyjny uprawniony jest do prowadzenia egzekucji należności pieniężnych wyłącznie "własnych wierzytelności", czyli co do których orzeka o ich wysokości i dla których poboru jest właściwy.

16 W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości co do tego, że organem uprawnionym do określenia i pobierania należności pieniężnych z wynikających z tytułu wykonawczego jest Prezydent Miasta Krakowa – co zresztą nie jest kwestionowane przez żadną ze stron sporu o właściwość, a to oznacza, że jest on organem właściwym rzeczowo w zakresie przedmiotowych należności pieniężnych.

17 Właściwości tej nie mogą wyłączyć przepisy dotyczące właściwości miejscowej, w tym przepis art. 22 § 2 i 3 u.p.e.a., przede wszystkim dlatego, że ustalenie (wybór) właściwego miejscowo organu następuje spośród organów w ramach tej samej właściwości rzeczowej. Nie mogą jej również wyłączyć trudności "techniczne", czy też względy ekonomiki postępowania egzekucyjnego ("przyspieszenie postępowania egzekucyjnego oraz zmniejszenie jego kosztów") wobec jasnej i jednoznacznej regulacji wynikającej z art. 19 § 2 u.p.e.a, na mocy którego nastąpiło przekazanie właściwości do egzekucji przedmiotowych należności na rzecz Prezydenta Miasta Krakowa.

18 Należy też wskazać, że już wcześniej Naczelny Sąd Administracyjny orzekając (w Izbie Finansowej) w podobnych sprawach na tle art. 19 § 2 u.p.e.a., wyraził podobny pogląd (vide np. postanowienie z 25 czerwca 2008 r., sygn. akt II FW 2/08, postanowienie NSA z 22 września 2011 r., sygn. akt II FW 3/11, postanowienie NSA z 17 listopada 2011 r., sygn. akt II FW 4/11). Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie nie widzi podstaw do odstąpienia od stanowiska wytyczonego przez Izbę Finansową NSA w powołanych wyżej (przykładowo) orzeczeniach.

19 Na marginesie rozważań Sąd wskazuje na dyspozycję zawartą w § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 137 poz. 1541), zgodnie z którą jeżeli wierzycielowi będącemu jednocześnie organem egzekucyjnym nie jest znany znajdujący się na terenie jego działania majątek zobowiązanego, z którego może prowadzić egzekucję, kieruje tytuł wykonawczy do organu egzekucyjnego uprawnionego do dochodzenia tego samego rodzaju należności pieniężnych, na którego terenie znajduje się majątek zobowiązanego.

20 Z przedstawionych wyżej względów, podzielając pogląd Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie, a także ugruntowane stanowisko wyrażone w orzecznictwie Izby Finansowej i Gospodarczej Naczelnego Sąd Administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 P.p.s.a. rozstrzygnął omawiany spór kompetencyjny, wskazując Prezydenta Miasta Krakowa jako organ właściwy do prowadzenia egzekucji administracyjnej należności wynikających ze wskazanego wyżej tytułu wykonawczego.