Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku W. C. – D. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W. C. – D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 3190/10 w sprawie ze skargi W. C. – D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 września 2010 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2008 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

Uzasadnienie

2 W dniu 2 lutego 2012 r. W. C. – D. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 3190/10 oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 września 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2008 r. W treści skargi kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący argumentował, że "decyzja rodzi obowiązek podatkowy w dużej wysokości i jest obecnie w trakcie postępowania egzekucyjnego", a zatem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

3 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

5 Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6 W judykaturze dominuje stanowisko – akceptowane przez skład orzekający w niniejszym postępowaniu – kładące nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (por. postanowienia NSA: z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1501/11, z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11 czy z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07 – treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych www.nsa.gov.pl). Za zasadne uznać należy przyjęcie, że skoro postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. np. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).

7 W rozpatrywanej sprawie strona nie przedstawiła racji przemawiających za przyznaniem tymczasowej ochrony sądowej w formie przewidzianej przez art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za niewystarczające uznać trzeba ograniczenie się przez skarżącego do ogólnego stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wiąże się z obowiązkiem zapłaty znacznej kwoty, a ponadto, że obecnie prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Skarżący nie wykazał zatem, że doszło do spełnienia którejkolwiek z przewidzianych prawem przesłanek zastosowania niniejszej instytucji.

8 Na marginesie zwrócenia uwagi wymaga, że na brak stosownej argumentacji zgłoszonego żądania wskazywał skarżącemu już wcześniej Sąd pierwszej instancji rozpatrując, sformułowany analogicznie do obecnie rozpoznawanego, wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji podatkowej zawarty w skardze (por. wydane w tej samej sprawie postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 3190/10 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji – k. 21 – 23 akt sądowych).

9 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.