Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 listopada 2023 r., II SA/Bk 806/23

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 listopada 2023 r., II SA/Bk 806/23

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2023 r. wniosku P. D. Sp. z o.o. w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. D. Sp. z o.o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2023 r. nr 408.126/G-8/8/23 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. ,

Uzasadnienie

2 P. D. Sp. z o.o. w B. (dalej jako: "spółka") wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2023 r., znak: 408.126/G-8/8/23, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 14 czerwca 2023 r., znak: DOŚ-I.6131.131.2023, umarzającą w pkt 1 opłatę naliczoną zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 6 września 2018 r., znak DOŚ.1.6131.454.2018, za usunięcie 5 sztuk drzew, w wysokości 9.860,00 zł w związku z zachowaniem żywotności 12 sztuk drzew nasadzonych zgodnie z ww. decyzją oraz orzekającą w pkt. 2 o odmowie umorzenia i naliczeniu opłatę w wysokości 4.930,00 zł, zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 6 września 2018 r., znak DOŚ-I.6131.454.2018 za usunięcie 5 sztuk drzew, w związku z niezachowaniem żywotności 6 sztuk drzew, nasadzonych zgodnie z ww. decyzją, z przyczyn zależnych od posiadacza nieruchomości.

3 W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji.

4 Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz przeprowadzenie rozprawy w trybie uproszczonym.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

6 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

8 Zasadą jest więc wykonalność ostatecznych decyzji (postanowień) organów administracyjnych, natomiast wstrzymanie ich wykonania jest wyjątkiem, który każdorazowo jest inicjowany wnioskiem strony zawierającym wskazanie na co najmniej jedną z ww. przesłanek (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Ich wykazanie jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić wniosek i wskazać konkretne okoliczności przemawiające za zasadnością i koniecznością wstrzymania. Tylko tak umotywowany wniosek umożliwia dokonanie oceny, czy ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zostały spełnione. Nie jest przy tym w żadnym razie wystarczające samo tylko przytoczenie ustawowych podstaw wstrzymania wykonania z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu sąd jest zatem związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych i nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności aktu będącego przedmiotem wniesionej skargi.

9 W przedmiotowej sprawie spółka nie tylko nie wskazała żadnej przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., ale również w żaden sposób nie uzasadniła swojego wniosku, ograniczając się jedynie do żądania wstrzymania wykonania w całości decyzji organu II instancji do czasu "uprawomocnienia się" orzeczenia oddalającego skargę. We wniosku brakuje nawet ogólnego (i zasadniczo niewystarczającego) wskazania, czy spółka widzi w wykonaniu zaskarżonej decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

10 Tymczasem, jak podkreślono już wyżej, strona na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonego aktu. Przesłanki wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia muszą być zatem rozważone z uwzględnieniem specyfiki skutków tego konkretnego rozstrzygnięcia, którego mają dotyczyć, w szczególności, że na etapie postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie w sprawie wstrzymania zaskarżonej decyzji sąd nie rozstrzyga i nie może uwzględnić kwestii związanych z meritum sprawy. Przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nie można zatem utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Podkreślić jednocześnie wymaga, że podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku (por. postanowienia NSA: z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 50/14 i z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

11 W tej sytuacji, wobec braku jakiejkolwiek argumentacji i niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony.

12 Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.