Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2016 r., II FSK 3362/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2016 r., II FSK 3362/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Krzysztof Winiarski (sprawozdawca), Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia WSA (del.) Barbara Rennert, Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. S.A. z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 639/13 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 25 stycznia 2013 r. nr ITPB3/423-661a/12/PS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1. na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. poz. 270 ze zm.) przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w świetle art. 17a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2013 r., w przypadku zmiany jednej ze stron umowy leasingu, dokonanej w trakcie trwania podstawowego okresu umowy, przy niezmienionych pozostałych jej postanowieniach, zachodzi konieczność oceny na nowo warunków umowy, co do zgodności z kryteriami wymienionymi w art. 17b ust. 1 tej ustawy, czy też zmiana taka pozostaje bez wpływu na dotychczasową kwalifikację stosunku prawnego, a w konsekwencji i na skutki podatkowe wynikające z umowy pierwotnej?", 2. odroczyć rozpoznanie sprawy do czasu wyjaśnienia tego zagadnienia.

Uzasadnienie

2 1. Zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości zawarte w postanowieniu wyłoniło się przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 639/13, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę P. S.A. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 25 stycznia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.

3 Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Spółka wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług leasingu samochodów i planuje rozszerzyć jej zakres poprzez nabycie od innej spółki świadczącej usługi w tym samym zakresie pojazdów mechanicznych, stanowiących własność tejże spółki, którego elementy stanowią przedmiot umów leasingu zawartych przez zbywcę z korzystającymi. Wskutek nabycia przedmiotów leasingu, na podstawie przepisu art. 70914 § 1 per analogiam ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16 poz. 93 ze zm.), wnioskodawca wraz z nabyciem prawa własności pojazdów wstąpi w stosunki leasingu na miejsce finansującego. Zawarte przez zbywcę i trwające umowy leasingu nie zawierają żadnych ograniczeń w tym zakresie. W rezultacie tej czynności, w przypadku umów leasingu następowałaby zmiana podmiotu finansującego na różnym etapie trwania poszczególnych umów. Transakcja, poza zmianą podmiotu po stronie finansującego, nie zakłada jakichkolwiek zmian w treści umów leasingu, a w szczególności zmian podmiotowych po stronie korzystającego.

4 Spółka zadała następujące pytanie: czy w przypadku zbycia przez zbywcę (dotychczasowego finansującego) przedmiotów leasingu i jednoczesnego wstąpienia przez wnioskodawcę - nabywcę w stosunki leasingu na miejsce dotychczasowego finansującego umowy te nadal będą uważane za spełniające warunki, o których mowa w art. 17b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm.), w skrócie u.p.d.o.p. Zdaniem wnioskodawcy, z chwilą nabycia przez spółkę przedmiotów leasingu, zgodnie z art. 70914 § 1 Kodeksu cywilnego nastąpi wstąpienie przez spółkę w ogół praw i obowiązków dotychczasowego finansującego, wobec czego zawarte przez zbywcę umowy leasingu nie przestaną spełniać warunków z art. 17b ust. 1 u.p.d.o.p. Mając na uwadze szczególny charakter przepisu art. 70914 § 1 Kodeksu cywilnego wnioskodawca uważa, że zmiana podmiotowa umowy leasingu po stronie finansującego nie wpływa na prawa ani na obowiązki stron tej umowy, jak również na jej podatkową kwalifikację w świetle art. 17b ust. 1 u.p.d.o.p.

5 2. W interpretacji indywidualnej z dnia 25 stycznia 2013 r. Minister Finansów ocenił jako nieprawidłowe stanowisko wnioskodawcy. W uzasadnieniu wskazano, że wstąpienie podmiotu trzeciego w prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego dopuszczalne jest wtedy, gdy istnieje podstawa prawna takiej sukcesji. Dalej organ wyjaśnił, iż przystąpienie do umowy leasingu nowego finansującego powoduje, że konieczne jest zbadanie, czy na dzień wstąpienia finansującego w stosunek leasingu na miejsce dotychczasowego finansującego, umowa ta stanowi podatkową umowę leasingu operacyjnego, czyli spełnia warunki określone w art. 17b u.p.d.o.p. Zdaniem Ministra Finansów skoro ustawodawca w art. 17b ust. 1 u.p.d.o.p. w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., uzależnia prawa stron tej umowy i korzystanie przez te strony z uprawnień, wynikających z samej umowy, a następnie przeniesienie własności przedmiotu leasingu na preferencyjnych zasadach, od łącznego spełnienia warunków w nim określonych, nie można przyjąć, że z przywilejów tych skorzysta również osoba, która tych warunków nie spełnia. Minister Finansów podkreślił, że ustawą z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz.U. z 2012 r., poz. 1342), z dniem 1 stycznia 2013 r. znowelizowano między innymi przepisy u.p.d.o.p. w zakresie zasad opodatkowania stron umowy leasingu. Zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. brzmieniem art. 17a pkt 2 u.p.d.o.p., ilekroć w rozdziale jest mowa o podstawowym okresie umowy leasingu- rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona; w przypadku zmiany strony lub stron tej umowy podstawowy okres umowy uważa się za zachowany, jeżeli inne postanowienia umowy nie uległy zmianie. Organ zaznaczył, że jednak stosownie do treści art. 18 ww. ustawy o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce, do umów leasingu zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 17a, art. 17b, art. 17f i art. 17i ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu dotychczasowym. W konsekwencji organ skonstatował, że do dnia 31 grudnia 2012 r. na gruncie przepisów u.p.d.o.p. zmiana umowy w sytuacji, gdy finansującym zostaje nowy podmiot gospodarczy przystępujący do umowy była niewystarczająca, aby uznać, że umowa po dokonaniu tej zmiany jest nadal tą samą umową leasingu, a nowy finansujący powinien być traktowany jak pierwotna strona umowy leasingu operacyjnego.

6 3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wniesionej po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa spółka zarzuciła:

7 - naruszenie art.17a oraz art.17b u.p.d.o.p. poprzez błędne uznanie, że przepisy te ustanawiają "samodzielną definicję leasingu, całkowicie niezależną od definicji funkcjonującej w prawie cywilnym";

8 - błędną wykładnię art. 17b u.p.d.o.p. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r.) poprzez uznanie, iż zbycie przedmiotu leasingu powoduje obowiązek dokonania ponownej oceny zawartej uprzednio umowy leasingu, wynikający z faktu, że wstąpienie przez nowego finansującego powoduje jej zmianę;

9 - błędną wykładnię przepisu art.17b u.p.d.o.p. poprzez uznanie, że warunkiem do uznania rat leasingowych za przychód finansującego i koszt korzystającego po wstąpieniu do umowy nowego finansującego jest, aby umowa trwała dalej przez okres stanowiący co najmniej 40 % normatywnego okresu amortyzacji, a suma ustalonych w umowie opłat pomniejszona o należny podatek od towarów i usług odpowiadała co najmniej wartości początkowej przedmiotu leasingu,

10 - błędne uznanie, że na gruncie przepisów podatkowych wstąpienie podmiotu trzeciego w prawa i obowiązku poprzednika przewidziane w przepisach prawa podatkowego dopuszczalne jest tylko w sytuacjach określonych w przepisach Rozdziału 14 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), zwanej dalej O.p.

11 - błędną wykładnię art. 70914 Kodeksu cywilnego poprzez uznanie, iż zbycie przedmiotu leasingu jest umową cesji,

12 - naruszenie art.121 O.p. przez zastosowanie rozszerzającej wykładni przepisów prawa podatkowego w sposób naruszający przepisy tego prawa oraz zasady zaufania do organów podatkowych;

13 - naruszenie art.14a i b w zw. z art. 121 O.p. poprzez pominięcie ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych w zakresie interpretacji art.17a i 17b u.p.d.o.p.

14 W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

15 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalając skargę wskazał, że w stanie prawnym obowiązującym do 1 stycznia 2013 r. ani przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ani też Ordynacja podatkowa nie regulowały kwestii następstwa prawnego w przypadku cesji umowy leasingu operacyjnego. W ocenie sądu pierwszej instancji organ interpretacyjny prawidłowo stwierdził, że do dnia 31 grudnia 2012 r. na gruncie przepisów u.p.d.o.p. zmiana umowy w sytuacji, gdy finansującym zostaje nowy podmiot gospodarczy przystępujący do umowy była niewystarczająca, aby uznać, że umowa po dokonaniu tej zmiany jest nadal tą samą umową leasingu.

16 5. Od powyższego wyroku pełnomocnik Spółki wywiódł skargę kasacyjną, w której zarzucił na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) naruszenie:

17 - art. 17b ust. 1 pkt 1, 2 i 3 w związku z art. 17a pkt 1 i 2 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2013 r., poprzez błędną wykładnię wskazanych przepisów polegającą na uznaniu, że zmiana finansującego w czasie trwania umowy leasingu, w związku z nabyciem przedmiotów leasingu na podstawie art. 70914 § 1 ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego, wpływa na podatkową kwalifikację umowy leasingu;

18 - art. 93 - 93e O.p. w związku z art. 17b ust. 1 pkt 1, 2 i 3 w związku z art. 17a pkt 1 i 2 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2013 r., poprzez ich zastosowanie w sprawie, w której nie znajdowały one zastosowania; co doprowadziło do naruszenia wskazanych przepisów u.p.d.o.p. i konstatacji, że zmiana finansującego w czasie trwania umowy leasingu, w związku z nabyciem przez P. przedmiotów leasingu na podstawie art. 70914 § 1 Kodeksu cywilnego, wpływa na podatkową kwalifikację umowy leasingu; Sąd w uzasadnieniu Wyroku nie powołał się co prawda wprost na art. 93 - 93e O.p., jednakże uzupełniając argumentację wskazał na nieznajdującą zastosowania w sprawie zasadę sukcesji i w ten sposób doprowadził do naruszenia wymienionych przepisów u.p.d.o.p.

19 Mając powyższe na uwadze autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie na podstawie art. 188 p.p.s.a. wyroku i rozpoznanie skargi; oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

20 W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik Ministra Finansów wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

21 6. Zdaniem składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie pojawiły się poważne wątpliwości interpretacyjne w rozumieniu art. 187 § 1 p.p.s.a., dotyczące rozstrzygnięcia, czy w przypadku zmiany jednej ze stron umowy leasingu (w rozpatrywanej sprawie - finansującego), w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2012 r., zachodzi konieczność oceny na nowo warunków umowy w świetle kryteriów określonych w Rozdziale 4a u.p.d.o.p., czy też zmiana pozostaje bez wpływu na określenie skutków umowy zawartej przez poprzedniego finansującego.

22 6.1. Zagadnienia dotyczące umowy leasingu regulują przepisy art. 17a-17l u.p.d.o.p. Z art. 17a pkt 1 u.p.d.o.p. wynika, że przez umowę leasingu, dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych, rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty. Z kolei w art. 17a pkt 2 u.p.d.o.p., w stanie prawnym odnoszącym się do realiów niniejszej sprawy, zdefiniowane zostało pojęcie podstawowego okresu umowy leasingu ("rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona"). W art. 17b ust. 1 u.p.d.o.p. określone zostały warunki (pkt 1 - 3), których spełnienie oznacza, że opłaty ustalone w umowie leasingu ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszty uzyskania przychodów korzystającego.

23 6.2. Nie jest sporne, że z dniem 1 stycznia 2013 r. ustawodawca wypowiedział się wprost o możliwości zmian podmiotowych w zawartych umowach leasingu, z konsekwencjami w zakresie praw i obowiązków podatkowych. Z tą datą art. 17a pkt 2 u.p.d.o.p. otrzymał nowe brzmienie, zgodnie z którym w przypadku zmiany strony lub stron tej umowy podstawowy okres umowy uważa się za zachowany, jeżeli inne postanowienia umowy nie uległy zmianie. Kontrowersje dotyczą natomiast kwestii utrzymania praw i obowiązków podatkowych, w przypadku zmiany strony umowy leasingu, dokonanej w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2012 r., na podstawie art. 70914 § 1 Kodeksu cywilnego.

24 6.3. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę stwierdził, że w orzecznictwie na tle wskazanej kwestii spornej, zarysowały się rozbieżności i prezentowane są w judykaturze dwa biegunowo różne stanowiska.

25 6.3.1. Zgodnie z pierwszym z nich, zmiana umowy leasingu po stronie podmiotowej, dokonana przed 1 stycznia 2013 r., wymaga na nowo oceny spełnienia warunków przez umowę leasingu. W stanowisko takie wpisuje się pogląd prezentowany w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt II FSK 2392/13. W orzeczeniu tym Sąd kasacyjny zaakcentował, że podstawą określenia skutków podatkowych cesji umowy leasingu po stronie korzystającego mogą być wyłącznie zasady wynikające z ustawy podatkowej, a strony umów cywilnoprawnych (w tym umowy leasingu) nie mogą tą umową przenosić praw lub obowiązków podatkowych. NSA podzielił przy tym pogląd prezentowany w piśmiennictwie, że "gdy umowa nie spełnia warunków podatkowej umowy leasingowej, przepisy w zakresie preferencyjnych zasad sprzedaży przedmiotu leasingu nie mają zastosowania. Wstąpienie w prawa i obowiązki podatkowe przez nowego korzystającego mogłoby nastąpić tylko w sytuacjach przewidzianych w rozdziale 14 Ordynacji podatkowej. Uprawnienia, jakie daje Kodeks cywilny, nie przekładają się na uprawnienia podatkowe (B. Głowacki, Podatkowe skutki cesji umowy leasingu, Monitor Podatkowy 2008, nr 1, str. 19 – 22). Sukcesja praw i obowiązków podatkowych musi opierać się na samodzielnej podstawie. Jeżeli nie ma jej w prawie podatkowym nie można jej wywodzić z innej dziedziny prawa, np. prawa cywilnego". Przytoczone rozważania pozwoliły na konkluzję, że "w sytuacji, gdy prawo podatkowe nie przewiduje przeniesienia uprawnień z jednego korzystającego na drugiego korzystającego w wyniku umowy cesji przystąpienie do umowy leasingu nowego korzystającego powoduje konieczność zbadania, czy na dzień wstąpienia nowego korzystającego w stosunek leasingu, na miejsce dotychczasowego korzystającego, umowa ta stanowiła podatkową umowę leasingu". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana z dniem 1 stycznia 2013 r. nowelizacja art. 17a pkt 2 u.p.d.o.p. ma kształtujący (a nie jedynie doprecyzowujący) charakter.

26 Zbieżne z powyższym zapatrywania, że po zmianie strony umowę należy traktować z podatkowego punktu widzenia jako nową i ponownie oceniać czy spełnia ona warunki określone ustawą podatkowa, są również prezentowane w innych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki z dnia 6 marca 2013 r., II FSK 1332/11, z dnia 26 marca 2013 r., II FSK 1484/11, z dnia 26 stycznia 2016 r., II FSK 2733/13), a także w zdaniu odrębnym do wyroku NSA z dnia 24 września 2015, II FSK 1787/13.

27 6.3.2. Przeciwne stanowisko, sprowadzające się do uznania, że zmiana jednej ze stron umowy leasingu pozostaje bez wpływu na kwalifikację i określenie skutków podatkowych wynikających z pierwotnej umowy, przyjęto w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 1755/10 i II FSK 1687/10, z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 2216/11, z dnia 4 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 187/13 oraz z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II FSK 1778/13. Reprezentatywne dla tej grupy orzeczeń są rozważania zawarte w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 2216/11. W orzeczeniu tym NSA stwierdził, że "ustawodawca nie uzależnia kwalifikacji danej umowy jako umowy leasingu od warunku zachowania niezmienności stron tej umowy w czasie jej trwania". Dalej Sąd zauważył, że "ustawodawca wśród warunków, których spełnienie jest konieczne, aby daną umowę można było traktować, jako umowę leasingu, nie wymienia ciągłości podmiotowej po stronie korzystającego lub finansującego, a tym samym nie przeciwstawia się możliwości zmiany stron tej umowy. Nie można więc twierdzić, że cesja umowy leasingu jest kontynuacją pierwotnej umowy jedynie na gruncie prawa cywilnego. Opowiedzenie się za odmiennym poglądem doprowadziłoby do sytuacji, w której ponoszone przez nowego korzystającego wydatki dotyczące przedmiotu umowy leasingu (niepodlegające, – co do zasady – wykluczeniu według kryteriów z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.), nie mogłyby być traktowane, jako koszty uzyskania przychodów, tylko z tej racji, że wywodzą się one ze zdarzeń prawnych mających miejsce u pierwotnie korzystającego". Następstwem przejęcia umowy leasingu przez osobę trzecią byłoby wobec tego "zaniknięcie określonych kosztów uzyskania przychodów, pomimo poniesionych, niezbędnych wydatków służących osiąganiu przychodów. Wydatki te nie mogłyby być bowiem kosztem u przejmującego leasing, a tym bardziej u poprzedniego korzystającego". W wyroku z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II FSK 1778/13 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził też opinię, że dokonana z dniem 1 stycznia 2013 r. zmiana art. 17a pkt 2 u.p.d.o.p. miała charakter wyłącznie interpretacyjny i nie wprowadziła nowego rozwiązania normatywnego w tym względzie.

28 6.4. W judykaturze zauważa się, że o poważnych wątpliwościach prawnych w rozumieniu art. 187 § 1 p.p.s.a. można mówić wówczas, gdy w sprawie pojawią się kwestie prawne, których wyjaśnienie nastręcza znacznych trudności, głównie z powodu możliwości różnego rozumienia przepisów prawnych. Podstawą do przyjęcia, że wystąpiła wyżej wymieniona przesłanka będzie również pojawienie się w danej kwestii prawnej rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2014 r., sygn. akt I FPS 3/13, uchwała NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt FPS 2/04). Uwzględniając powyżej wskazane rozbieżności w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, że na gruncie rozpoznawanej sprawy zaistniały przesłanki uzasadniające wystąpienie z pytaniem sądowym do powiększonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie art. 187 § 1 p.p.s.a. Rozpoznanie wniesionej skargi kasacyjnej w sprawie nie jest bowiem możliwe bez usunięcia poważnych wątpliwości związanych z rozumieniem wymienionych w pkt 6.1. niniejszego uzasadnienia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w stanie prawnym obowiązującym przed 1 stycznia 2013 r. Na celowość rozstrzygnięcia zasygnalizowanego niniejszym postanowieniem problemu prawnego wskazuje również liczba nieprawomocnych wyroków sądów administracyjnych pierwszej instancji, od których wywiedzione zostały skargi kasacyjne, nie rozpatrzone do tej pory, a które to orzeczenia dotyczą kwestii spornej również w niniejszej sprawie (por. wyroki: WSA w Gliwicach z dnia 15 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/GL 86/13, WSA w Warszawie z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 236/13, WSA w Gdańsku z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 652/13, WSA we Wrocławiu z dnia 17 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 692/13, WSA w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 698/13, WSA w Białymstoku z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 498/13, WSA w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 747/13). Wprawdzie sporny problem odnosi się do wykładni przepisów prawa materialnego w stanie prawnym obowiązującym do końca 2012 r., to jednak nie ma wątpliwości, że na prawa i obowiązki podatników nadal oddziaływać mogą umowy leasingu zawierane oraz zmieniane podmiotowo przed datą 1 stycznia 2013 r.

29 6.5. Te wszystkie względy sprawiły, że należało sformułować następujące pytanie: "Czy w świetle art. 17a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2013 r., w przypadku zmiany jednej ze stron umowy leasingu, dokonanej w trakcie trwania podstawowego okresu umowy, przy niezmienionych pozostałych jej postanowieniach, zachodzi konieczność oceny na nowo warunków umowy, co do zgodności z kryteriami wymienionymi w art. 17b ust. 1 tej ustawy, czy też zmiana taka pozostaje bez wpływu na dotychczasową kwalifikację stosunku prawnego, a w konsekwencji i na skutki podatkowe wynikające z umowy pierwotnej?"