Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008 r., II FSK 246/07

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008 r., II FSK 246/07

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędziowie NSA: Edyta Anyżewska, Jerzy Rypina (sprawozdawca), Protokolant Paweł Koluch, po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2008r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. M. "P." sp. z o.o. w I. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 listopada 2006 r. sygn. akt I SA/Gl 1388/06 w sprawie ze skargi Z. M. "P." sp. z o.o. w I. na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 9 czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 20 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Gl 1388/06, odrzucił skargę Z. M. "P." sp. z o.o. w I., na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Wskazano, że przedmiotem skargi było wadliwie, w ocenie spółki, przeprowadzone postępowanie kontrolne przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. - poprzez nie zakończenie prawidłowo kontroli i wydanie protokołu kontroli przed wydaniem decyzji z dnia 15 maja 2006 r. oraz wydaniem tej decyzji przed doręczeniem postanowienia o zapoznaniu się z aktami sprawy. Sąd I instancji skonstatował, iż skarga spółki jest niedopuszczalna, bowiem nie dotyczyła żadnego aktu czy też czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej zgodnie z art. 3 § 2 i § 3 oraz art.4 p.p.s.a.

3 Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone skargą kasacyjną, w której pełnomocnik spółki zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy - art. 200 § 1 oraz 291 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8, poz. 60 ze zm.), a także art. 24 § 2 ustawy z dnia 28 września 1991 o kontroli skarbowej (Dz.U. Nr 8, poz. 65 ze zm.). Wskazując na zarzuty kasacyjnej wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości.

4 Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

5 Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

6 Stosownie do przepisu art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania - czego w niniejszej sprawie nie stwierdzono. Taki zakres kognicji Sądu stanowi o sformalizowanym charakterze postępowania kasacyjnego i oznacza po pierwsze: związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami kasacyjnymi określonymi w skardze, po drugie - pozbawia ten Sąd możliwości dokonywania w sprawie samodzielnych ustaleń w zakresie nieobjętym skargą kasacyjną. Powyższa regulacja prawna powoduje, że zasadniczym zadaniem dla osób opracowujących skargi kasacyjne jest ich zgodność z wymogami formalnymi przewidzianymi dla tego szczególnego pisma w przepisie art. 176 cytowanej ustawy, a także prawidłowość sformułowania zarzutów kasacyjnych i ich uzasadnienie. Braki w tym zakresie ograniczają lub wręcz wykluczają kasacyjną kontrolę zaskarżonego orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny.

7 Przypomnienie tych ogólnych zasad postępowania kasacyjnego wydaje się być konieczne, gdy się weźmie pod uwagę zarzuty kasacji w niniejszej sprawie. Ograniczają się one do naruszenia prawa procesowego, a mianowicie art. 291 § 4, art. 284 § 1, art. 172 § 1 i art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 24 § 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. Nr 8 z 2004 r., poz. 65 ze zm.)

8 Naruszenie przepisów postępowania, o których mowa w przepisie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., stanowi pojęcie prawne, które obejmuje swoim zakresem również ocenę naruszenia przepisów procedury administracyjnej przeprowadzoną przez sąd administracyjny. W związku z tym, że ocena ta dokonywana jest przez sąd administracyjny w trybie prawnym , w sposób i na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczący jej zarzut kasacyjny, zgodnie z art. 174 pkt 2 i art. 176 przywołanej ustawy, powinien uwzględniać w swej treści sprecyzowane wskazanie i uzasadnienie odnoszące się do konkretnych, adekwatnych przepisów tej ustawy, które naruszył Sąd pierwszej instancji oceniając zastosowanie przepisów postępowania administracyjnego w konkretnym postępowaniu administracyjnym. Innymi słowy, aby skutecznie postawić w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów postępowania przez organy podatkowe, należy zarzut ten powiązać z odpowiednimi przepisami regulującymi postępowanie przed sądami administracyjnymi. Samo przytoczenie przepisów Ordynacji podatkowej czy też przepisu procesowego dotyczącego kontroli sądowej jest niewystarczające. Należy je powiązać z zarzutami naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów art. 145 lub art. 141 § 4 p.p.s.a.

9 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

10 O kosztach orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a.