Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2018 r., II FSK 1964/18

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2018 r., II FSK 1964/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Piotr Przybysz, , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Lu 922/17 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 4 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od J. W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie kwotę 2.700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 1. Wyrokiem z dnia 20 lutego 2018 r. o sygn. I SA/Lu 922/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J.W. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 4 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Wyrok jest dostępny (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie podzielił stanowisko Dyrektora IAS wyrażone w kwestionowanej decyzji co do tego, że w 2012 r. skarżący prowadził działalność gospodarczą polegającą na zakupie pojazdów samochodowych i ich odsprzedaży, jak też świadczył usługi transportu drogowego wymienione w art. 4 pkt 3a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r., Dz. U. 125, poz. 874 ze zm.). Skarżący nie dokonał przy tym rejestracji działalności gospodarczej i nie składał jako przedsiębiorca deklaracji podatkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie za prawidłowe uznał sposób i wartość zobowiązania podatkowego określonego skarżącemu z tego tytułu w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia 3 lutego 2017 r., która została przez Dyrektora IAS utrzymana w mocy ww. decyzją z dnia 4 września 2017 r.

4 2. Stanowiska stron w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

5 2.1. Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Lublinie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika -adwokata), który zaskarżył ten wyrok w całości. Sformułował także wniosek o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Lublinie, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi skarżący zarzucił naruszenie art. 133 § 1 p.p.s.a. przez nierozpoznanie sprawy co do istoty i nieuwzględnienie całości akt sprawy, tj. części zarzutu skargi do WSA w Lublinie, wskazującej na brak odniesienia się przez organ pierwszej instancji do okoliczności związanej z wartością pojazdów, w zakresie istotnych różnic wartości pomiędzy pojazdami posiadającymi kolumnę kierowniczą po lewej stronie, a pojazdami, których sprowadzanie i zbycie zostało przypisane skarżącemu, pochodzącymi z Wielkiej Brytanii, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, powodujący utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji determinującej konieczność uiszczenia przez skarżącego kwoty stanowiącej równowartość podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r., w sytuacji, gdy konieczne jest ponowne przeprowadzenie postępowania przez organ podatkowy i weryfikacja wymienionej kwoty.

6 2.2. Dyrektor IAS w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o oddalenie tej skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

7 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

8 3.1. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut pominięcia przez wojewódzki sąd administracyjny części materiału dowodowego nie może być skutecznie podnoszony w ramach zarzutu naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Dalsza treść cytowanego przepisu dotyczy okoliczności, które w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiły (nieprzekazanie skargi sądowi w terminie, wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym). Obowiązek wydania wyroku na podstawie akt sprawy oznacza jedynie zakaz wyjścia poza materiał znajdujący się w tych aktach (np. przyjęcie jakiegoś faktu nieznajdującego żadnego odzwierciedlenia w aktach sprawy. Nie jest natomiast naruszeniem art. 133 § 1 p.p.s.a. oparcie się tylko na części akt sprawy (zob. np. wyrok NSA z dnia 12 maja 2005 r., I FSK 1381/04, a także wyroki NSA: z dnia 5 września 2018 r., I FSK 1126/18 oraz z dnia 16 października 2018 r., II FSK 1963/18 w sprawach dotyczących tego samego skarżącego).

9 3.2. Ponadto, wbrew sformułowanemu w skardze kasacyjnej zarzutowi, WSA w Lublinie odniósł się do podniesionej w tymże zarzucie kwestii, dotyczącej ustalenia wartości przedmiotowych samochodów, która – w ramach określenia podstawy opodatkowania – została w tej sprawie oszacowana przez organ podatkowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w tym zakresie stwierdził, że "(...) w pełni usprawiedliwione okolicznościami sprawy były działania organów związane z oszacowaniem podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 23 § 5 o.p. Strona nie przedłożyła na wezwanie organu jakichkolwiek dokumentów, nie wskazała też w wyjaśnieniach wartości zakupu i sprzedaży pojazdów, jak też danych pozwalających bardziej szczegółowo ustalić stan pojazdów. Dlatego też organy wykorzystały w tym względzie wszelkie inne dostępne dane, w tym uzyskane od towarzystw ubezpieczeniowych i pochodzące z ogólnie dostępnego systemu Info Expert, stosowanego do wyceny pojazdów bądź wielkości ich napraw. W dokonanych wycenach aut organ uwzględnił przy tym ceny obowiązujące w 2012 r. (wynika to wprost z pisma skierowanego do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 11 stycznia 2016 r. – k. 448-448 akt podatkowych) oraz wskaźniki obniżające przyjęte wartości bazowe, działając z korzyścią dla podatnika. W szczególności przyjęto redukcję ceny o 5% z tytułu zużycia pojazdu i konieczności dokonania przeróbek (w tym sugerowanej przez pełnomocnika strony konieczności przerobienia układu kierowniczego). Taki wskaźnik w ocenie organu odpowiada realnym kosztom z tym związanym. Tymczasem strona, negując te oceny i ustalenia, nie podniosła w skardze żadnych racji, które wprost dyskwalifikowałyby przyjętą wartość wskaźnika".

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odniósł się zatem do zagadnienia wartości sprzedawanych przez skarżącego pojazdów w aspekcie ewentualnej konieczności ich remontów, co uwzględnia także m.in. ewentualną potrzebę przełożenia kolumny kierowniczej, uznając, że - w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego - zasadnie przyjęto z tego tytułu pomniejszenie wartości bazowej pojazdów o 5%. Nadmienić przy tym należy, że skarżący w żaden sposób nie udokumentował i nie uprawdopodobnił w postępowaniu, że zakupione w Wielkiej Brytanii pojazdy posiadały kolumnę kierowniczą po prawej stronie.

11 3.3. W tym stanie rzeczy, wobec braku usprawiedliwionych podstaw, skarga kasacyjna podlega oddaleniu w oparciu o art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego postanowiono zgodnie z art. 204 pkt 1 w związku z art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a.