Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2018 r., II FSK 1027/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2018 r., II FSK 1027/16

Sentencja

1 Dnia 26 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku B.K. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FSK 1027/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1236/15 w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych oraz nadpłaty w tym podatku postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 24 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 1236/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi B.K. (dalej jako "Skarżący"), uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2015 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia 24 marca 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych oraz nadpłaty w tym podatku.

3 Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2018 r. sygn. akt II FSK 1027/16 Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na cofnięcie skargi kasacyjnej wniesionej uprzednio przez Dyrektora Izby Skarbowej, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a." umorzył postępowanie kasacyjne i zwrócił Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej - stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uiszczony wpis od skargi kasacyjnej.

4 W piśmie z dnia 24 kwietnia 2018 r. Skarżący wniósł o obciążenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej kosztami postępowania, tj. kosztami wynagrodzenia pełnomocnika w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6 Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Regulacja ta z mocy art. 166 P.p.s.a. znajduje zastosowanie także do postanowień. Wniosek Skarżącego z dnia 24 kwietnia 2018 r. został potraktowany jako wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2018 r., wniesiony w terminie zakreślonym dyspozycją art. 157 P.p.s.a.

7 Zgodnie z podstawową zasadą dotyczącą kosztów postępowania wynikającą z art. 199 P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z dyspozycją art. 209 P.p.s.a. rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów (art. 210 P.p.s.a.) należy zamieścić w sentencji każdego wyroku sądu pierwszej instancji uwzględniającego skargę (art. 200 w zw. z art. 145-150 P.p.s.a.) oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanego w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej (uwzględniającego tę skargę - art. 203 P.p.s.a., oraz ją oddalającego - art. 204 P.p.s.a.). Ponadto należy je zawrzeć w postanowieniach o umorzeniu postępowania wskutek zastosowania przez organ samokontroli (art. 54 § 3 P.p.s.a.), a także przeprowadzenia skutecznej mediacji (art. 118 § 2 P.p.s.a.), o których mowa w art. 201 P.p.s.a. Przepisy nie przewidują natomiast orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie w danej instancji niż wymienione w art. 209 P.p.s.a. (por. M. Niezgódka-Medek, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, wyd. 6, s. 961), w niniejszej sprawie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o umorzeniu postępowania kasacyjnego (por. postanowienia NSA z dnia 21 września 2011 r. sygn. akt II GSK 899/10 oraz z dnia 7 sierpnia 2014 r. sygn. akt II FSK 514/14).

8 Jeśli zatem ustawodawca nie przewidział w art. 203 i art. 204 P.p.s.a. możliwości zasądzania na rzecz strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w przypadku jego umorzenia na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej, to niedopuszczalne byłoby uzupełnianie w tym zakresie ustawy w drodze wykładni rozszerzającej lub analogii (por. postanowienia NSA z dnia 28 maja 2010 r. sygn. akt II FSK 1182/09 oraz z dnia 30 lipca 2014 r. sygn. akt II FSK 1378/13). Zastosowanie w tym przypadku znajdzie reguła ogólna wynikająca z art. 199 P.p.s.a.

9 W konsekwencji należy uznać, że strona wnosząca odpowiedź na skargę kasacyjną samodzielnie musi ponieść koszty związane ze sporządzeniem takiej odpowiedzi. Przy czym podkreślić należy, że skorzystanie przez stronę z ustawowo przewidzianych uprawnień do uruchomienia środków odwoławczych, jak również rezygnowanie z kontynuowania wszczętego postępowania przed sądem administracyjnym, nie może być także utożsamiane z niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem, o którym mowa w art. 208 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2007 r. sygn. akt I FSK 1096/07).

10 Wobec braku podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w przypadku umorzenia postępowania przez Naczelny Sąd Administracyjny na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej, wniosek Skarżącego w tym zakresie - na podstawie art. 157 w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a. - nie mógł zostać uwzględniony.