Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2011 r., II GSK 899/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2011 r., II GSK 899/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska Sędziowie NSA: Andrzej Kuba del. WSA Piotr Pietrasz Protokolant Kacper Tybuszewski po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej ze skargi kasacyjnej I. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 8 kwietnia 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 164/10 w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku o przyznanie praw strony w postępowaniu dotyczącym obsady wolnego stanowiska komornika sądowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić I. M. uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

Uzasadnienie

2 Pismem z 12 września 2011 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie kosztów postępowania wskazując, iż wniosek ten uzasadniony jest decyzją Ministra Sprawiedliwości z [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania administracyjnego w sprawie obsady wolnego stanowiska komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w G.

3 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

4 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek Skarżącej o umorzenie postępowania należy potraktować jako cofnięcie skargi kasacyjnej. Mając na uwadze, że cofnięcie skargi kasacyjnej nie zmierza do obejścia prawa Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), orzekł jak w sentencji. Wobec braku podstaw do zasądzenia kosztów postępowania w przypadku umorzenia postępowania na skutek cofnięcia skargi, wniosek strony w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.