Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2021 r., III FZ 40/21

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2021 r., III FZ 40/21

Sentencja

1 Dnia 1 kwietnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 2231/19 odrzucające skargę K. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 października 2019 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 2 marca 2020 r., sygn. I SA/Gd 2231/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. G. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 4 października 2019 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.

3 W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że Skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej i uiścił wpis sądowy w kwocie 400 zł. Zgodnie z twierdzeniem Sądu, zarządzeniem z 31 grudnia 2019 r., doręczonym w dniu 27 stycznia 2020 r., wezwano Skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. WSA w Gdańsku uznał, że termin do wykonania zarządzenia upłynął bezskutecznie w dniu 3 lutego 2020 r. W związku z powyższym Sąd uznał, że stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

4 Skarżący pismem z 1 kwietnia 2020 r. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 2 marca 2020 r. podnosząc, że nie został wezwany do uiszczenia brakującej części wpisu sądowego od skargi. Wskazał, że 27 stycznia 2020 r. otrzymał w niniejszej sprawie wezwanie do podania numeru PESEL wraz z pouczeniami i odpis odpowiedzi na skargę, natomiast kwestionuje, aby otrzymał wezwanie do uiszczenia brakującej części wpisu sądowego.

5 Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono nieuzasadnione odrzucenie skargi na skutek przyjęcia, że Skarżący nie uiścił brakującej części wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, podczas gdy nie został wezwany do jej uiszczenia. W zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał postanowienie o odrzuceniu skargi po stwierdzeniu, iż mimo wezwania Skarżącego do uzupełnienia brakującej części wpisu od skargi, w wyznaczonym terminie nie uiszczono tej części opłaty sądowej, natomiast uzupełniono inne braki formalne skargi. Tymczasem Skarżący w zażaleniu podniósł, że otrzymał jedynie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie swojego numeru PESEL oraz odpis odpowiedzi na skargę, natomiast przesyłka z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu od skargi.

9 Odnosząc się do powyższego, wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, wezwania sporządzono na oddzielnych drukach, a przesyłkę skierowano w jednej kopercie. W sytuacji, gdy przewidziano łączne przesłanie kilku pism, nie można wykluczyć, że jedno z wezwań omyłkowo nie zostało przez pracownika sekretariatu włożone do koperty adresowanej do Skarżącego. Skoro nie jest możliwe w sposób pewny zweryfikowanie tego, jaka była zawartość przesyłki sądowej skierowanej do strony, to należy za wiarygodne przyjąć jej wyjaśnienia, że wśród doręczonych pism nie było jednego z wezwań dotyczących braków skargi. Prawdziwość twierdzeń strony potwierdza fakt terminowego wykonania wezwania dotyczącego uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci wskazania numeru PESEL w zakreślonym terminie. W rezultacie wobec braku dowodów na to, co w istocie zawierała przesyłka z Sądu, przyjąć należy wersję korzystniejszą dla strony skarżącej i uznać, że nie doręczono wezwania do uzupełnienia wpisu od skargi (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2016 r., II OZ 1366/16).

10 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że zaakceptowanie w takiej sytuacji odrzucenia skargi stanowiłoby nieuzasadnione ograniczenie gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu (por. postanowienia NSA: z dnia 19 marca 2009 r., II OZ 506/09, z dnia 20 kwietnia 2009 r., II OSK 544/09, z dnia 5 stycznia 2010 r., II OZ 1150/09, z dnia 26 września 2012 r., I OSK 2161/12). Naczelny Sąd Administracyjny w swoich orzeczeniach wskazuje bowiem, że jeżeli istnieją wątpliwości co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania (por. postanowienia NSA: z dnia 1 września 2011 r., I OSK 1448/11, z dnia 24 maja 2013 r., II OSK 1188/13, z dnia 3 czerwca 2015 r., I OSK 1388/15, z dnia 23 czerwca 2016 r., II OZ 664/16, z dnia 25 października 2016 r., I OZ 1015/16).

11 Wobec powyższego należało przyjąć, że termin do uzupełnienia wpisu od skargi nie rozpoczął biegu, a tym samym odrzucenie skargi w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a. było niezasadne.

12 We względu na powyższe na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.