Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2016 r., I OZ 1015/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2016 r., I OZ 1015/16

Sentencja

1 Dnia 25 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2016 r. o sygn. akt IV SA/Wa 1136/15 odrzucające skargę kasacyjną T.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2015 r. o sygn. akt IV SA/Wa 1136/15 w sprawie ze skargi T.S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 28 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1136/15 oddalił skargę T.S.

3 W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

4 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 listopada 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie 6 egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

5 Przesyłka sądowa zawierająca przedmiotowe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 listopada 2015 r. (k. 100 akt sąd.). Wskazane braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 maja 2016 r. o sygn. akt IV SA/Wa 1136/15 odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a.

7 W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 listopada 2015 r. Pomimo odebrania ww. przesyłki pełnomocnik do dnia 25 maja 2016 r. nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej.

8 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T.S. Zarzucił mu naruszenie art. 178 p.p.s.a. przez jego niezasadne zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej na skutek błędnego przyjęcia, że skarżącemu doręczono wezwanie w przedmiocie usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie 6 egzemplarzy odpisów tej skargi w terminie 7 dni, podczas gdy skarżący otrzymał w dniu 23 listopada 2015 r. jedynie przesyłkę zawierającą pismo z dnia 18 listopada 2015 r. zatytułowane "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" i załączone do niego, datowane na 17 października 2015 r., zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

9 Jak wskazał w uzasadnieniu skarżący, logiczne wydaje się, że gdyby zarządzenie dotyczące usunięcia braków poprzez nadesłanie owych odpisów skargi kasacyjnej zostało wysłane wraz z zarządzeniem dotyczącym uiszczenia wpisu, to znalazło by odbicie w treści pisma przewodniego. W jego ocenie w aktach sprawy znajduje się wezwanie, najprawdopodobniej wskutek przeoczenia nie zapakowane do koperty wraz z zarządzeniem dotyczącym uiszczenia wpisu.

10 Skarżący powtórzył swoją argumentacje w piśmie z dnia 2 września 2016 r.

11 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

13 Przede wszystkim należy zauważyć, iż z akt WSA w Warszawie wynika, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych oraz fiskalnych skargi przesłano w jednej przesyłce (por. zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, k. 98-100 akt sądowych, doręczono: 23 listopada 2015 r.), co z uwagi na potrzebę ograniczania kosztów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości uznać należy za działanie zrozumiałe. W terminie 2 dni od doręczenia ww. przesyłki skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, nie przesłał natomiast żądanych przez Sąd pierwszej instancji odpisów skargi kasacyjnych, co w tych okolicznościach uzasadniało – co do zasady – odrzucenie skargi kasacyjnej. Strona skarżąca twierdzi jednak, iż w kopercie doręczonej w dniu 23 listopada 2015 r. nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w postaci nadesłania jej odpisów.

14 W ocenie NSA wyjaśnienia skarżącego zasługują na wiarę i uzasadniają przypuszczenie, że w toku technicznego wykonania zarządzeń WSA w Warszawie, mogło dojść do przypadkowego niezałączenia wezwania do usunięcia braków formalnych. Przekonanie powyższe wzmacnia również brak logiki w działaniu podmiotu, który – gdyby założyć, iż został prawidłowo wezwany zarówno do uzupełnienia braków formalnych jak i fiskalnych skargi – sformułowałby zarzuty tylko względem tych ostatnich i uzupełniłby jedynie te braki, pomijając braki formalne (nie nadsyłając odpowiedniej liczby odpisów skargi kasacyjnej).

15 Za uwzględnieniem zażalenia przemawiała również zasada prymatu merytorycznego rozpoznania sprawy, nad rozpoznaniem jej w sposób formalny. Zdaniem NSA, jeżeli istnieją wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania (zob. postanowienie NSA z dnia 1 września 2011 r. o sygn. akt I OSK 1448/11; postanowienie NSA z dnia 26 września 2012 r. o sygn. akt I OSK 2161/12; postanowienie NSA z dnia 3 czerwca 2015 r., I OSK 1388/15). W niniejszej sprawie okoliczności takie występują. Należało rozstrzygnąć na rzecz skarżącego kasacyjnie (por. postanowienie NSA z dnia 5 stycznia 2010 r., II OZ 1150/09).

16 W świetle powyższego NSA, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie (nie było potrzeby przekazywania sprawy do ponownego rozpoznania, bowiem WSA w Warszawie nie badał jej merytorycznie).