Art. 2

Art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o wsparciu finansowym armatorów śródlądowych, Funduszu Żeglugi Śródlądowej i Funduszu Rezerwowym
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) armator – właściciela statku lub osobę, która uzyskała od właściciela tytuł prawny do władania statkiem we własnym imieniu;
2) efekt ekologiczny – efekt uzyskany przez armatora w wyniku:
a) zakupu statku jako ekologicznej formy transportu w celu wspomagania ekologicznych form transportu,
b) modernizacji lub remontu statku w celu ochrony środowiska w żegludze śródlądowej, polegający na ograniczeniu negatywnego lub potencjalnie negatywnego oddziaływania statku na środowisko, osiągnięty co najmniej przez:
– zmniejszenie emisji zanieczyszczeń powstających w wyniku użytkowania statku lub
– zmniejszenie ryzyka powstania awarii lub poważnej awarii w wyniku użytkowania statku, lub
– zwiększenie udziału energii wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii wykorzystywanej na statku, lub
– zwiększenie udziału wykorzystania paliw alternatywnych do napędu statku;
3) pozytywny efekt ekonomiczny – efekt uzyskany przez armatora w wyniku zakupu, modernizacji lub remontu statku, polegający na:
a) wzroście ilości ładunków lub liczby pasażerów przewożonych śródlądowymi drogami wodnymi przez statek lub
b) zmniejszeniu średniego zużycia paliwa przez statek, lub
c) wzroście dopuszczalnej liczby pasażerów statku, lub
d) zwiększeniu nośności statku, lub
e) zwiększeniu wydajności statku w zakresie prowadzonych prac utrzymaniowych lub modernizacyjnych śródlądowych dróg wodnych;
4) statek – statek w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a, b oraz f ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1863).

art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o wsparciu finansowym armatorów śródlądowych, Funduszu Żeglugi Śródlądowej i Funduszu Rezerwowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 503)