Art. 3

Art. 3 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o szczególnych zasadach, warunkach i trybie mianowania na wyższe stopnie wojskowe żołnierzy uczestniczących w walkach o wolność i niepodległość Polski podczas II wojny światowej i w okresie powojennym
Art. 3.
1. Mianowanie żołnierza następuje na wniosek:
1) władz naczelnych związków i stowarzyszeń kombatanckich – w odniesieniu do własnych członków;
2) szefów wojskowych centrów rekrutacji właściwych ze względu na miejsce stałego pobytu żołnierza lub jego czasowego pobytu trwającego ponad trzy miesiące – w odniesieniu do żołnierzy nienależących do żadnej organizacji kombatanckiej;
3) attachés wojskowych polskich przedstawicielstw dyplomatycznych – w odniesieniu do osób mających obywatelstwo polskie i zamieszkujących za granicą;
4) zainteresowanego – w przypadku gdy podmioty wymienione w pkt 1–3 nie wystąpiły z takim wnioskiem; w tym przypadku wnioski składa się za ich pośrednictwem.
2. Wnioski o mianowanie żołnierza składa się do Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który po sprawdzeniu, czy odpowiadają one warunkom określonym w ustawie, przedstawia je Ministrowi Obrony Narodowej.
3. Jeżeli wniosek nie zawiera niezbędnych danych, które mogą mieć wpływ na mianowanie na odpowiedni stopień wojskowy, wzywa się wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 3 miesięcy pod rygorem zwrotu wniosku lub rozpatrzenia go z uwzględnieniem wyłącznie danych w nim zawartych.
4. Wzór wniosku o mianowanie żołnierza stanowi załącznik do ustawy.

art. 3 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o szczególnych zasadach, warunkach i trybie mianowania na wyższe stopnie wojskowe żołnierzy uczestniczących w walkach o wolność i niepodległość Polski podczas II wojny światowej i w okresie powojennym (Dz. U. z 2026 r. poz. 563)