Art. 13
Tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 685 [PDF]. Stan prawny na
Art. 13.
1. Zespoły wyjazdowe: #
1) z lekarzem – odpowiadają wymaganiom dla zespołu ratownictwa medycznego specjalistycznego, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym; #
2) bez lekarza – odpowiadają wymaganiom dla zespołu ratownictwa medycznego podstawowego, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. #
2. Lotnicze zespoły ratunkowe, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. c, oraz zespoły wyjazdowe, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, nie mogą być jednocześnie jednostkami systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. #
3. Patrol pieszy, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, składa się co najmniej z dwóch osób, z których co najmniej jedna to: #
1) pielęgniarka lub #
2) ratownik medyczny, lub #
3) ratownik, o którym mowa w art. 13 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, zwany dalej „ratownikiem”. #
4. Patrol ruchomy, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, składa się z jednej osoby, posiadającej co najmniej uprawnienia ratownika, wyposażonej w czterokołowiec w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 128 i 379, ze zm.). #
5. W stałym punkcie pomocy medycznej, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, pomocy medycznej udzielają co najmniej dwie osoby będące: #
1) lekarzem lub #
2) ratownikiem medycznym, lub #
3) pielęgniarką, lub #
4) ratownikiem. #
6. W namiocie szpitalnym, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, pomocy medycznej udziela co najmniej jeden lekarz oraz co najmniej pięć osób będących: #
1) lekarzem lub #
2) ratownikiem medycznym, lub #
3) pielęgniarką. #
7. Osoby udzielające pomocy medycznej w ramach zespołu wyjazdowego, patrolu pieszego i patrolu ruchomego mogą udzielać tej pomocy na całym obszarze objętym zabezpieczeniem medycznym ŚDM. #
8. Zespoły wyjazdowe, lotnicze zespoły ratunkowe, patrole piesze, patrole ruchome, stałe punkty pomocy medycznej i namioty szpitalne są wyposażone w środki łączności bezprzewodowej umożliwiające natychmiastową łączność z innymi osobami wykonującymi zadania związane z zabezpieczeniem medycznym ŚDM oraz zapewnieniem bezpieczeństwa i porządku publicznego. #
9. Osoby z jednostek podległych Ministrowi Obrony Narodowej wyznaczone do wsparcia zabezpieczenia medycznego ŚDM mogą udzielać pomocy medycznej także osobom innym niż wymienione w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1638, 1948 i 2260). Realizacja zadań odbywa się na podstawie planu i nie wymaga zawarcia umowy, o której mowa w art. 15 ust. 1. #
10. Osobom, o których mowa w ust. 9, Minister Obrony Narodowej zapewni ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za szkody będące następstwem czynności realizowanych w ramach pomocy medycznej, o których mowa w ust. 11, albo niezgodnego z prawem zaniechania udzielania tych świadczeń. #
11. Realizacja zadań zabezpieczenia medycznego ŚDM w zakresie czynności ratunkowych, leczenia, ewakuacji medycznej i transportu sanitarnego przez osoby, o których mowa w ust. 9, będzie się odbywać z wykorzystaniem pojazdów sanitarnych, statków powietrznych, etatowego i tabelarycznego sprzętu i wyposażenia medycznego, medycznych środków materiałowych oraz leków będących na wyposażeniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. #
Art. 13 ustawy z dnia 18 marca 2016 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z organizacją wizyty Jego Świątobliwości Papieża Franciszka w Rzeczypospolitej Polskiej oraz Światowych Dni Młodzieży – Kraków 2016 Art. 13. 1. Zespoły wyjazdowe: 1) z lekarzem – odpowiadają wymaganiom dla zespołu ratownictwa medycznego specjalistycznego, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym; 2) bez lekarza – odpowiadają wymaganiom dla zespołu ratownictwa medycznego podstawowego, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. 2. Lotnicze zespoły ratunkowe, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. c, oraz zespoły wyjazdowe, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, nie mogą być jednocześnie jednostkami systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. 3. Patrol pieszy, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, składa się co najmniej z dwóch osób, z których co najmniej jedna to: 1) pielęgniarka lub 2) ratownik medyczny, lub 3) ratownik, o którym mowa w art. 13 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, zwany dalej „ratownikiem”. 4. Patrol ruchomy, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, składa się z jednej osoby, posiadającej co najmniej uprawnienia ratownika, wyposażonej w czterokołowiec w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 128 i 379, ze zm.). 5. W stałym punkcie pomocy medycznej, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, pomocy medycznej udzielają co najmniej dwie osoby będące: 1) lekarzem lub 2) ratownikiem medycznym, lub 3) pielęgniarką, lub 4) ratownikiem. 6. W namiocie szpitalnym, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, pomocy medycznej udziela co najmniej jeden lekarz oraz co najmniej pięć osób będących: 1) lekarzem lub 2) ratownikiem medycznym, lub 3) pielęgniarką. 7. Osoby udzielające pomocy medycznej w ramach zespołu wyjazdowego, patrolu pieszego i patrolu ruchomego mogą udzielać tej pomocy na całym obszarze objętym zabezpieczeniem medycznym ŚDM. 8. Zespoły wyjazdowe, lotnicze zespoły ratunkowe, patrole piesze, patrole ruchome, stałe punkty pomocy medycznej i namioty szpitalne są wyposażone w środki łączności bezprzewodowej umożliwiające natychmiastową łączność z innymi osobami wykonującymi zadania związane z zabezpieczeniem medycznym ŚDM oraz zapewnieniem bezpieczeństwa i porządku publicznego. 9. Osoby z jednostek podległych Ministrowi Obrony Narodowej wyznaczone do wsparcia zabezpieczenia medycznego ŚDM mogą udzielać pomocy medycznej także osobom innym niż wymienione w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1638, 1948 i 2260). Realizacja zadań odbywa się na podstawie planu i nie wymaga zawarcia umowy, o której mowa w art. 15 ust. 1. 10. Osobom, o których mowa w ust. 9, Minister Obrony Narodowej zapewni ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za szkody będące następstwem czynności realizowanych w ramach pomocy medycznej, o których mowa w ust. 11, albo niezgodnego z prawem zaniechania udzielania tych świadczeń. 11. Realizacja zadań zabezpieczenia medycznego ŚDM w zakresie czynności ratunkowych, leczenia, ewakuacji medycznej i transportu sanitarnego przez osoby, o których mowa w ust. 9, będzie się odbywać z wykorzystaniem pojazdów sanitarnych, statków powietrznych, etatowego i tabelarycznego sprzętu i wyposażenia medycznego, medycznych środków materiałowych oraz leków będących na wyposażeniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 13 ustawy z dnia 18 marca 2016 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z organizacją wizyty Jego Świątobliwości Papieża Franciszka w Rzeczypospolitej Polskiej oraz Światowych Dni Młodzieży – Kraków 2016 (Dz. U. z 2017 r. poz. 685)
Orzecznictwo
Brak orzeczeń powołujących ten artykuł.
Historia zmian
Bez zmian od 7 marca 2017 r.