Art. 36

Art. 36 ustawy z dnia 1 kwietnia 2011 r. Prawo probiercze
Art. 36.
1. Organy administracji probierczej pobierają opłaty za:
1) przeprowadzanie badań wyrobów z metali szlachetnych i wyrobów zawierających metale szlachetne;
2) umieszczenie znaku „MET”;
3) oznaczenie wyrobów cechami probierczymi przy użyciu urządzeń laserowych;
4) wydanie świadectw badania na wniosek podmiotu zgłaszającego;
5) dokonanie ekspertyzy wyrobów z metali szlachetnych i stopów zawierających metale szlachetne, w tym ekspertyz wyrobów zabezpieczonych podczas czynności kontrolnych, w przypadku gdy wynik badania tych wyrobów nie potwierdzi próby deklarowanej przez podmiot wprowadzający wyrób do obrotu;
6) dokonanie wpisu znaku imiennego do rejestru znaków imiennych;
7) udostępnienie danych z rejestru znaków imiennych;
8) umieszczenie na wyrobach z metali szlachetnych, na wniosek podmiotu zgłaszającego, znaków imiennych oraz oznaczeń liczbowych informujących o próbie;
9) wykonanie, na wniosek podmiotu zgłaszającego, czynności pomocniczych towarzyszących czynnościom badania i oznaczania;
10) wystawienie, na wniosek podmiotu zgłaszającego, zaświadczeń o przeprowadzonych czynnościach;
11) wydanie decyzji o utworzeniu albo o odmowie utworzenia punktu probierczego.
2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.
3. Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, pobiera się za każdy rozpoczęty gram badanego wyrobu z metali szlachetnych, niezależnie od zastosowanej metody badania.
4. Opłatę za umieszczenie na wyrobie znaku imiennego, znaku „MET” oraz oznaczeń liczbowych informujących o próbie wyrobu z metalu szlachetnego przy użyciu urządzeń laserowych pobiera się od każdej oznaczonej sztuki.
5. Opłaty za czynności probiercze, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4 i 6–11, są pobierane przy przyjmowaniu wyrobów do badania i oznaczenia cechą probierczą, a także przy przyjmowaniu wniosku zgłoszenia znaku imiennego do rejestru znaków imiennych oraz wniosku o udostępnienie danych z rejestru znaków imiennych lub wniosku dotyczącego utworzenia punktu probierczego.
6. Jeżeli potrzeba zastosowania laserowej metody oznaczenia wyrobu z metalu szlachetnego cechą probierczą wystąpi po zbadaniu wyrobu, opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, można pobrać przy wydawaniu wyrobu.
7. Opłaty za czynności probiercze, o których mowa w ust. 1 pkt 5, są obliczane na podstawie stawki godzinowej, po zakończeniu czynności badawczych.
8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Miar, określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat i tryb ich pobierania, uwzględniając w szczególności rodzaje wyrobów oraz rodzaje metali szlachetnych, z których je wykonano, a także koszty wykonywanych czynności.

art. 36 ustawy z dnia 1 kwietnia 2011 r. Prawo probiercze (Dz. U. z 2023 r. poz. 536)