Art. 136

Art. 136 ustawy z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski
Art. 136.
§ 1. Konosament zawiera:
1) oznaczenie przewoźnika;
2) oznaczenie załadowcy;
3) oznaczenie odbiorcy lub stwierdzenie, że konosament został wystawiony na zlecenie albo na okaziciela;
4) nazwę statku;
5) określenie ładunku z podaniem jego rodzaju oraz – stosownie do okoliczności – jego miary, objętości, liczby sztuk, ilości lub wagi;
6) określenie zewnętrznego stanu ładunku i jego opakowania;
7) znaki główne niezbędne dla stwierdzenia tożsamości ładunku, podane przez załadowcę na piśmie przed rozpoczęciem ładowania, jeżeli je wydrukowano lub w inny sposób utrwalono na poszczególnych sztukach ładunku lub jego opakowaniu;
8) oznaczenie frachtu i innych należności przewoźnika albo wzmiankę, że ich zapłata w całości już nastąpiła lub powinna nastąpić stosownie do postanowień zamieszczonych w innym dokumencie;
9) nazwę miejsca załadowania;
10) nazwę miejsca wyładowania albo określenie, kiedy lub gdzie nastąpi wskazanie miejsca wyładowania;
11) liczbę wydanych egzemplarzy konosamentu;
12) datę i miejsce wystawienia konosamentu;
13) podpis przewoźnika albo kapitana statku lub innego przedstawiciela przewoźnika.
§ 2. Jeżeli w konosamencie nie wymieniono przewoźnika, uważa się, że przewoźnikiem jest armator. Jeżeli w konosamencie wystawionym zgodnie z § 1 wymieniono przewoźnika niedokładnie lub fałszywie, armator statku, na który ładunek załadowano, odpowiada wobec odbiorcy ładunku za wynikłą stąd szkodę, przy czym służy mu roszczenie zwrotne do przewoźnika.

art. 136 ustawy z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski (Dz. U. z 2023 r. poz. 1309)