Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2020 r., I SAB/Wr 228/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2020 r., I SAB/Wr 228/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V.K. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić Stronie skarżącej kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 V.K. (dalej jako Skarżący, Strona) zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu bezczynność Wojewody D. (dalej jako: Organ, Wojewoda) w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż zawiadomieniem z 22 lipca 2020 r. pozostawił wniosek Strony o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę bez rozpoznania. Organ wskazał, że pismem z 17 maja 2019 r. wezwał Stronę do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie podpisanego przez podmiot powierzający wykonywanie pracy załącznika nr 1 do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, który dołącza się w przypadku ubiegania się przez cudzoziemca o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Podkreślił Organ, że Skarżący został poinformowany, iż żądany załącznik może podpisać osoba uprawniona do podejmowania tego typu czynności na podstawie danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym albo Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej lub osoba upoważniona na podstawie stosownego pełnomocnictwa.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

5 o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 zew zm.) – dalej jako: "p.p.s.a." Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której Stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie, o czym stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a. W zakresie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania, powołane przepisy uzupełnia art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowiąc, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Przywołane regulacje kreują zatem obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia przewidzianego w ustawie, który służył skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie i przewidują ponaglenie jako właściwy środek zaskarżenia poprzedzający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 52 § 2 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a.).

6 W rozpatrywanej sprawie Skarżący wniósł ponaglenie12 sierpnia 2020 r., natomiast zawiadomienie o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania Organ wydał 22 lipca 2020 r. (doręczenie 2 sierpnia 2019 r.). Sąd podkreśla, że skutki ponaglenia dla dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego można rozważać jedynie w kontekście ponaglenia skutecznie wniesionego. Tylko takie ponaglenie daje Stronie możliwość wniesienia skargi do Sądu. Postępowanie przed Wojewodą Dolnośląskim, któremu Strona zarzuciła bezczynność Wojewody, zostało wszczęte wnioskiem Strony z 30 lipca 2018 r. o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Postępowanie to zostało zakończone w dacie doręczenia (tj. 2 sierpnia 2019 r.) zawiadomienia Organu z 22 lipca 2019 r. nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Strony, z uwagi na bezskuteczny upływ terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku (por. uchwała Naczelnego Sadu Administracyjnego z 3 września 2013 r. o sygn. akt I OPS 2/13 – dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, w skrócie CBOSA). Sąd oceniając zasadność skierowanego przez Organ wezwania z 17 maja 2019 r. nr [...] uznał podobnie jak Wojewoda, że wezwanie o doręczenie podpisanego przez podmiot powierzający wykonywanie pracy załącznika nr 1 do wniosku było uzasadnione, albowiem pierwotnie złożony załącznik podpisała osoba, której umocowanie do reprezentacji podmiotu powierzającego wykonanie pracy nie wynikało z danych ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zasadności wezwania nie kwestionowała również Strona. Niewątpliwie Strona nie udzieliła jednak odpowiedzi na to wezwanie, czego konsekwencją było ww. pozostawienie wniosku Strony bez rozpoznania. W oparciu o akta administracyjne Sąd nie stwierdził wad w postępowaniu Organu skutkującym wydaniem przez Wojewodę zawiadomienia z 22 lipca 2019 r.

7 Równocześnie uwzględniając fakt złożenia wniosku Strony o przywrócenie terminu do uzupełnienia wskazanych w wezwaniu Organu z 17 maja 2019 r. braków, należy stwierdzić (poza negatywnymi rozstrzygnięciami w tym przedmiocie Organu jak i Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców), że okoliczność ta nie wpływa na ocenę legalności wspomnianego zawiadomienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, które musi być oceniane na moment jego wydania i doręczenia. Tym samym wniesienie do sądu administracyjnego skargi na postanowienie Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców z 14 kwietnia 2020 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody z 19 sierpnia 2019 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie Stronie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie ma znaczenia dla rozpatrywanej sprawy. Ewentualne pozytywne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu powoduje jedynie przywrócenie uchybionego terminu wyznaczonego do dokonania określonej czynności.

8 Na gruncie analizowanej sprawy kluczowe znaczenie ma kwestia granic czasowych wniesienia ponaglenia. Innymi słowy wyjaśnienia wymaga, czy może być ono wniesione w toku postępowania administracyjnego, czy także po jego zakończeniu. Sąd stoi na stanowisku zbieżnym z zaprezentowanym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 września 2020 r. o sygn. akt II OSK 3732/18 oraz uzasadnieniu uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r.(oba dostępne w CBOSA), że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania/bezczynność organu w postępowaniu prowadzonym w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, które się toczy i nie zostało zakończone.

9 Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Wniesienie w rozpoznawanej sprawie ponaglenia już po zakończeniu postępowania administracyjnego nie może zostać uznane za środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.), który służył stronie przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.) w dacie jego wniesienia. Strona nie wyczerpała środka zaskarżenia – nie złożyła ponaglenia w trakcie trwającego postępowania, którego wyczerpanie warunkowało dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego.

10 W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, o czym orzeczono w punkcie II postanowienia.