Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lutego 2022 r., I SAB/Wr 1414/21

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lutego 2022 r., I SAB/Wr 1414/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska Asesor WSA Iwona Solatycka po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 lutego 2022 r. sprawy ze skargi D. B. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

2 D. B. (dalej: Strona, Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej: DIAS) "w postępowaniu odwoławczym prowadzonym na skutek odwołania od decyzji Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu (dalej: NDUCS) ż dnia 19 lipca 2017 r., nr 458000-CKK-12.4103.18.2017.49 w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lutego 2012 r. oraz od kwietnia do grudnia 2012 r.".

3 Strona wniosła o stwierdzenie, ze DIAS dopuścił się bezczynności polegającej na niewydaniu postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania odwoławczego pomimo ustania przyczyny zawieszenia; zobowiązanie DIAS do wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdzenie, że bezczynność DIAS nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie od DIAS na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym wynagrodzenia adwokata według norm przewidzianych,

4 W uzasadnieniu skargi wskazała, że w związku z odwołaniem Strony z dnia 9 sierpnia 2017 r. od decyzji NDUCS z dnia 19 lipca 2017 r. DIAS prowadzi postępowanie odwoławcze. Toczy się ono po uchyleniu decyzji kasacyjnej DIAS z dnia 30 października 2019 r. prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 września 2020 r., sygn. akt I SA/Wr 1/20. Po otrzymaniu akt administracyjnych (co nastąpiło w dniu 30 grudnia 2020 r.), DIAS .prowadząc przedmiotowe postępowanie odwoławcze, nie wydał postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania odwoławczego. Zdaniem Strony przesłanka zawieszenia przedmiotowego postępowania ustała w dniu 30 grudnia 2020 r. i od 31 grudnia 2020 r. DIAS pozostaje w bezczynności, ponieważ pomimo oczywistego posiadania wiedzy o ustaniu przyczyny zawieszenia postępowania odwoławczego, nie wydał on postanowienia o jego podjęciu.

5 Odnosząc się do postanowień wydanych przez NDUSC to ocenie Strony NDUSC prawidłowo wydał postanowienie z dnia 12 lutego 2020 r. o zawieszeniu postępowania kontrolnego. Obowiązywała wówczas ostateczna decyzja DIAS z dnia 30 października 2019 r. o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Natomiast skutkiem uchylenia wspomnianej decyzji kasacyjnej DIAS z dnia 30 października 2019 r. ww. wyrokiem z dnia 9 września 2020 r. było przekazanie sprawy organowi odwoławczemu do postępowania odwoławczego, a nie organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Konsekwencją zaś takiego stanu rzeczy jest wyłączna kompetencja do wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania przez DIAS, który prowadzi przedmiotowe postępowanie odwoławcze. Postanowienie NDUSC z dnia 26 marca 2021 r, o podjęciu zawieszonego postępowania kontrolnego nie mogło więc odnieść jakiegokolwiek skutku wobec niniejszego postępowania odwoławczego, ponieważ postępowanie kontrolne wskazane w tymże postanowieniu NDUCS zostało zakończone w dniu 19 lipca 2017 r. wydaniem przez NDUCS decyzji. W chwili wydania przez NDUCS postanowienia z dnia 20 marca 2021 r. o podjęciu zawieszonego postępowania kontrolnego nie toczyło się. wskazane w. tymże postanowieniu postępowanie kontrolne (brak przedmiotu do którego odnosi się postanowienie w momencie jego wydania), a z drugiej, strony organem wyłącznie kompetentnym do podjęcia niniejszego postępowania odwoławczego jest obecnie DIAS. W ocenie Strony wspomniane postanowienie NDUCS z dnia 26 marca 2021 r. nie może odnieść jakiegokolwiek skutki wobec niniejszego postępowania odwoławczego :które nadal pozostaje zawieszone.

6 Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania: 19.07.2017 decyzja NDUCS, 30.08.2017 r. wpływ odwołania wraz z aktami sprawy do organu odwoławczego, 22.12.2017 r. decyzja DIAS utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, 7.02.2018 r. Strona złożyła skargę do WSA na decyzję DIAS z 22.12.2017 r., 9.07.2019 r. sygn. akt I SA/Wr 269/18 wyrok WSA (do organu prawomocne orzeczenie oraz akta podatkowe wpłynęły 8.10.2019 r.) uchylający zaskarżoną decyzję DIAS z 22.12.2017 r., 30.10.2019 r. decyzja DIAS uchylająca w całości decyzję NDUCS z 19.07.2017 r. i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, 13.12.2019 r. Strona złożyła skargę do WSA na decyzję DIAS z 30.10.2019 r., 12.02.2020 r. postanowienie NDUCS zawieszające postępowanie kontrolne, 9.09.2020 r. sygn. akt I SA/Wr 1/20 wyrok WSA (do tut. organu prawomocne orzeczenie oraz akta podatkowe wpłynęły 30.12.2020 r.) uchylający zaskarżoną decyzję DIAS z 30.10.2019 r., 18.01.2021 r. pismo DIAS do Naczelnika US Wrocław- Fabryczna w sprawie wyjaśnienia kwestii wskazanych przez WSA w ww. wyroku, mających wpływ na przedawnienie rozliczenia w podatku VAT, 12.02.2021 r. pismo DIAS do Naczelnika US Wrocław- Fabryczna w sprawie wyjaśnienia kwestii wskazanych przez WSA w ww. wyroku, 22.02.2021 r. postanowienie DIAS wskazujące nowy termin załatwienia sprawy do 30.04.2021 r. z uwagi na analizę materiału dowodowego i wyjaśnianie wszelkich wątpliwości wskazanych w zaleceniach wyroku WSA z 9.09.2020 r. sygn. akt I SA/Wr 1/20 w kwestii dotyczącej terminu przedawnienia, 10.03.2021 r. pismo DIAS zlecające NDUCS przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w ww. sprawie w odniesieniu do rozliczenia za grudzień 2012 r. (tj. przesłuchania kluczowych świadków, zgodnie z zaleceniami ww. wyroku WSA), 26.03.2021 r. postanowienie NDUCS o podjęciu zawieszonego postępowania kontrolnego, 27.04.2021 r. postanowienie DIAS wskazujące nowy termin załatwienia sprawy do 30.06.2021 r. z uwagi na konieczność prowadzenia dalszej analizy materiału dowodowego i prowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego, zgodnie z zaleceniami WSA wskazanymi w ww. wyroku, 19.05.2021 r. Strona wniosła do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej ponaglenie na bezczynność zaistniałą podczas prowadzenia postępowania odwoławczego przez DIAS wszczętego z odwołania od decyzji NDUCS z 19.07.2017 r. w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lutego 2012 r. oraz od kwietnia do grudnia 2012 r., 25.05.2021 r. wpływ do organu prośby Departamentu Organizacji Krajowej Administracji Skarbowej o zajęcie stanowiska w sprawie ponaglenia na bezczynność zaistniałą przy prowadzaniu postępowania odwoławczego, 31.05.2021 r. Strona wniosła skargę na bezczynność DIAS w postępowaniu odwoławczym w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lutego 2012 r. oraz od kwietnia do grudnia 2012 r., 1.06.2021 r. przekazanie do Departamentu Organizacji Krajowej Administracji Skarbowej stanowiska DIAS w sprawie złożonego przez Stronę ponaglenia na bezczynność organu.

7 Mając na uwadze powyższą chronologię zdarzeń organ zauważył, iż Strona skargę na bezczynność postępowania odwoławczego przez DIS we Wrocławiu złożyła po złożeniu ponaglenia, jednakże przed faktycznym rozpatrzeniem ponaglenia.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

9 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

10 Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.).

11 Z treści art. 149 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

12 Poza tym sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

13 W piśmiennictwie oraz judykaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu lub przewlekłością postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 66/09). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37).

14 Wobec powyższego, aby móc skutecznie zarzucić organowi bezczynność, należy w pierwszej kolejności ustalić czy na organie ciążył wynikający z przepisów prawa obowiązek podjęcia w postępowaniu stosownego rozstrzygnięcia – w niniejszej sprawie postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania odwoławczego,, a dopiero później rozważyć czy obowiązku tego w nakazanym prawem terminie organ nie wypełnił

15 W rozpoznawanej sprawie, wnosząc skargę z 31 maja 2021 r. Skarżąca podała, że przedmiotem skargi jest bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu polegająca na niewydaniu postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania odwoławczego pomimo ustania przyczyn jego zawieszenia.

16 Przypomnieć należy, że w niniejszej sprawie NDUCS postanowieniem zawiesił postępowanie kontrolne z uwagi na wystąpienie przesłanki przewidzianej w art. 201 § 1 pkt 7 O.p. Zawieszone postępowanie kontrolne zostało podjęte z urzędu przez NDUCS postanowieniem z 26.03.2021 r. Natomiast WSA wyrokiem z 9.09.2020 r., sygn. akt I SA/Wr 1/20 WSA uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 30.10.2019 r. i przekazał sprawę organowi odwoławczemu do ponownego rozpatrzenia. Zatem sprawa wróciła do stadium postępowania odwoławczego - wszczętego odwołaniem Strony z 9.08.2015 r. od decyzji NDUCS z 19.07.2017 r. w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lutego 2012 r. oraz od kwietnia do grudnia 2012 r.. a DIAS obowiązany jest do prowadzenia i zakończenia wszczętego postępowania odwoławczego poprzez wydanie stosownego rozstrzygnięcia. W okolicznościach sprawy na DIAS nie ciążył prawny obowiązek podjęcia postepowania odwoławczego, ponieważ postępowanie to nie było zawieszone a obowiązek DIAS prowadzenia tego postępowania wynikał z otrzymania w dniu 30 grudnia 2020 r. prawomocnego orzeczenia WSA wraz z aktami sprawy podatkowej. Zatem organowi nie można postawić zarzutu bezczynności polegającej na niewydaniu postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania odwoławczego,

17 Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.