Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2008 r., I SA/Wr 1880/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2008 r., I SA/Wr 1880/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek, Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), Asesor WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Aleksandra Felcenloben, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi J. P. o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G. grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8.11.2005 r. sygn. akt I SA/Wr 3101/02 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. I. w odniesieniu do niewykonania pkt I wyroku z dnia 8.11.2004 r. - oddala skargę. II. w odniesieniu do niewykonania pkt II oraz pkt III wyroku z dnia 8.11.2004 r. - skargę odrzuca.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi wniesionej przez J. P. było wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G. grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8.11.2004 r., sygn. akt I SA/Wr 3101/02.

3 Wskazanym obok wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej w W. - Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...], w sprawie określenia J. P. podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. (pkt I. wyroku), orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu (pkt II. wyroku), a także zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego (pkt III. wyroku).

4 Z uzasadnienia wyroku wynika, że podstawą uchylenia decyzji było stwierdzenie naruszenia art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa, a to na skutek nie wyjaśnienia okoliczności, które uzasadniałyby wyłączenie z kosztów przychodu wydatków na zakup materiałów od "A" oraz wydatków na ubezpieczenie nieruchomości.

5 Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w L., na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) Ordynacji podatkowej, uchylił decyzję Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] (nr [...]) w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. i określił kwoty zobowiązania podatkowego, zaległości podatkowej i odsetek w nowej wysokości.

6 Skargę wniesioną na powyższą decyzję organu odwoławczego z dnia [...] oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 6.10.2006 r., sygn. akt I SA/Wr 1132/05.

7 W dniu [...] J. P. wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z żądaniem wykonania wyroku tutejszego Sądu z dnia 8.11.2004 r. (sygn. akt I SA/Wr 3101/02).

8 W obecnie wniesionej skardze, domagając się wymierzenia wymienionemu organowi podatkowemu grzywny J. P. podała, że na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8.11.2004 r., sygn. akt I SA/Wr 3101/02, nakazano uchylenie decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] jednakże do dnia dzisiejszego decyzji tej nie uchylono i pozostawiono w obrocie prawnym w kształcie sprzed wydania wyroku, gdyż w związku z uchyleniem decyzji przez Sąd nie wydano prawomocnego postanowienia lub decyzji określającą nową wysokość salda zobowiązań po uchyleniu decyzji.

9 Twierdzi nadto skarżąca, że nie wykonano również dalszych rozstrzygnięć Sądu, a mianowicie dotyczących zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz wstrzymania wykonania uchylonej przez Sąd decyzji, albowiem do chwili obecnej nie otrzymała wyłożonych kosztów procesu, jak również organ podatkowy w dalszym ciągu żąda zapłaty "kwoty podatku uchylonej wyrokiem sądowym".

10 W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wniósł o oddalenie skargi.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

12 Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

13 Z przytoczonej regulacji wynika, że skarga o wymierzenie organowi grzywny przysługuje w dwóch sytuacjach: (1) gdy organ nie wykonuje wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz (2) gdy organ pozostaje bezczynny po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.

14 Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8.11.2004 r. (sygn. akt I SA/Wr 3101/02) wydany został w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...], a zatem może jedynie chodzić o drugi z wymienionych przypadków, czyli bezczynność organu po wyroku uchylającym decyzję. Bezczynność taka zachodzi wtedy, gdy organ, pomimo upływu stosownych terminów, nie załatwia sprawy, to jest zasadniczo - nie wydaje nowego rozstrzygnięcia w sprawie. Nie można zatem mówić o bezczynności wówczas, gdy organ podatkowy podejmuje rozstrzygnięcie. Ubocznie trzeba przy tym odnotować, że na ocenę istnienia bezczynności organu, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., nie ma wypływu prawidłowość nowego rozstrzygnięcia, lecz tylko, czy zostało wydane.

15 Jak to powyżej przytoczono, po wyroku tut. Sądu z dnia 8.11.2004 r. (sygn. akt I SA/Wr 3101/02), Dyrektor Izby Skarbowej w W. wydał nową decyzję, którą uchylił pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie i w to miejsce określił wysokość zobowiązania podatkowego w innej (niższej) wysokości. Nie można zatem było uznać, że organy podatkowe pozostawały bezczynne w sprawie. Nadto, na skutek uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny (wyrokiem z dnia 8.11.2004 r.) jedynie decyzji organu odwoławczego, ten właśnie organ (Dyrektor Izby Skarbowej), władny był podjąć w sprawie decyzję, nie zaś organ pierwszej instancji (Naczelnik Urzędu Skarbowego w G.), któremu wymierzenia grzywny domaga się skarżąca. Z tych zatem powodów skarga J. P. w części, w jakiej zarzuca niewykonanie pkt I. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8.11.2004 r., jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

16 Gdy zaś chodzi o zarzuty skargi dotyczące nie wykonania wyroku tut. Sądu z dnia 8.11.2004 r. (sygn. akt I SA/Wr 3101/02) w zakresie pkt II. oraz pkt III., to w tej części skarga była niedopuszczalna.

17 W odniesieniu do pkt III. wyroku, w którym Sąd zasądził na rzecz skarżącej stosowną kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, odwołać się należy do licznych orzeczeń sądów administracyjnych, w których zajmowane jest słuszne stanowisko, że niewykonanie wyroku w tej części nie oznacza bezczynności organu administracyjnego, o której mowa w art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ w takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wszczęcia postępowania administracyjnego, wydania aktu itp.) zastrzeżonych prawem do jego właściwości, lecz powstaje pomiędzy organem a osobą, na której rzecz orzeczono zwrot kosztów sądowych, cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, a strona wierzycielem (np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25.03.2004 r., sygn. akt SA/Sz 2291/03, publ. ONSAiWSA z. 6/2005, poz. 123). W tym przeto zakresie, to jest dotyczącym niewykonania pkt III. wyroku skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.s.s.a., gdyż sprawa, jako mająca charakter cywilnoprawny, nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

18 Z kolei w odniesieniu do zarzutu niewykonania wyroku z dnia 8.11.2004 r. w zakresie jego pkt III., w którym - na podstawie art. 152 p.p.s.a. - orzeczono o wstrzymaniu wykonania uchylonej przez Sąd decyzji, to abstrahując od tymczasowego charakteru (do czasu prawomocności wyroku) tej części orzeczenia sądowego, ponownie należy przytoczyć, że przedmiotem skargi wniesionej w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., w przypadku uchylenia przez sąd administracyjny decyzji, jest bezczynność ("niedziałanie") organu administracyjnego (podatkowego) w ponownie prowadzonym postępowaniu. Skarga w trybie tego przepisu nie przysługuje zatem w sytuacji, gdy organ podejmuje określone czynności, jak można wnosić z treści skargi, zmierzające do przymusowego wykonania obowiązku. W takim bowiem przypadku stronie przysługują odrębne środki prawne, a w szczególności przewidziane w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954, ze zm.) bądź też ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli działanie zmierzające do wykonania obowiązku przybrało postać zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych. Z tego też powodu skargę w zakresie dotyczącym niewykonania pkt III. wyroku, należało uznać za niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.s.s.a.