Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2008 r., I SA/Wr 1812/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2008 r., I SA/Wr 1812/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta, Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), Asesor WSA Katarzyna Borońska, Protokolant Lucyna Barańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lipca 2008 r. sprawy ze skargi S. P. o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G. grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8.11.2004 r. o sygn. akt I SA/Wr 3100/02 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. oddala skargę

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi wniesionej przez S. P. było wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G. grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8.11.2004 r., sygn. akt I SA/Wr 3100/02.

3 Wskazanym obok wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej we W.- Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] r., nr [...], w sprawie określenia S. P. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 rok.

4 Z uzasadnienia wyroku wynika, że podstawą uchylenia decyzji podatkowego organu odwoławczego było stwierdzenie naruszenia art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa, a to w odniesieniu do wydatku na ubezpieczenie nieruchomości w G. przy ul. [...], jak również wydatków na zakup materiałów od A s.c. [...]. Zdaniem Sądu brak umowy najmu pomieszczeń przy ul. [...], nie oznaczał automatycznie, że skarżący nie posiadał innego tytułu prawnego do zajmowanych pomieszczeń, czego w postępowaniu podatkowym nie wyjaśniono. W odniesieniu zaś do zakupu materiałów, Sąd zwrócił uwagę, że jakkolwiek dowody ich poniesienia zawierały pewne braki, to w innej sprawie organy uwzględniły po stronie A s.c. [...] przychód z tytułu sprzedaży tych materiałów, co wymaga wyjaśnienia owej sprzeczności.

5 Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L., na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) Ordynacji podatkowej, uchylił decyzję Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] r. (nr [...]) w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. i określił kwoty zobowiązania podatkowego, zaległości podatkowej i odsetek w nowej, niższej wysokości.

6 Skargę wniesioną na powyższą decyzję organu odwoławczego z dnia [...] r. oddalił prawomocnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 6.10.2006 r., sygn. akt I SA/Wr 1133/05 (skargę kasacyjną od tego orzeczenia oddalił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30.05.2008 r., sygn. akt II FSK 489/07).

7 W dniu [...] r. S. P. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z żądaniem wykonania wyroku tutejszego Sądu z dnia 8.11.2004 r. (sygn. akt I SA/Wr 3100/02), albowiem dotychczas Urząd Skarbowy nie wycofał swojej decyzji nr [...], z obiegu prawnego.

8 W obecnie wniesionej skardze, S. P. domagając się wymierzenia wymienionemu organowi podatkowemu grzywny podniósł, że z uzasadnienia wyroku sądowego z dnia 8.11.2004 r., sygn. akt I SA/Wr 3100/02, wynikało, że decyzje obydwóch instancji podatkowych podlegały wycofaniu z obrotu prawnego. Zwróciła strona uwagę, że uzasadnienie wyroku jest jego integralną częścią i zawiera wskazania co do faktycznej i prawnej podstawy rozstrzygnięcia.

9 W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wniósł o jej oddalenie.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

11 Skarga o wymierzenie grzywny nie była uzasadniona.

12 Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

13 Z przytoczonej regulacji wynika, że skarga o wymierzenie organowi grzywny przysługuje w dwóch sytuacjach: (1) gdy organ nie wykonuje wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz (2) gdy organ pozostaje bezczynny po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.

14 Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8.11.2004 r. (sygn. akt I SA/Wr 3100/02) wydany został w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] r., nr [...], a zatem może jedynie chodzić o drugi z wymienionych przypadków, czyli bezczynność organu po wyroku uchylającym decyzję. Bezczynność taka zachodzi wtedy, gdy organ, pomimo upływu stosownych terminów, nie załatwia sprawy, to jest zasadniczo - nie wydaje nowego rozstrzygnięcia w sprawie.

15 Skarżący upatrywał bezczynności Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. w tym mianowicie, że nie wyeliminował z obrotu prawnego swojej decyzji, to znaczy podjętej w pierwszej instancji decyzji z dnia [...] r. (nr [...]). Takiego działania oczekiwała strona od organu jeszcze w dniu [...] r., formułując wobec niego żądanie wykonania wyroku.

16 Należy zatem stwierdzić, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8.11.2004 r. (sygn. akt I SA/Wr 3100/02) uchylał jedynie zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej we W. - Ośrodek Zamiejscowy w L., co jednoznacznie wynikało z pkt I. sentencji wyroku. Wprawdzie w uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd zamieścił zdanie, że "zaistniały przesłanki wymienione w art. 145 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające usunięcie zaskarżonych decyzji (liczba mnoga - przypis) z obrotu prawnego", to o tym czy sąd administracyjny uchylił tylko zaskarżoną decyzję, czy też w związku z art. 135 p.p.s.a. inne jeszcze rozstrzygnięcia podjęte w granicach sprawy, której dotyczyła skarga - wynika z sentencji, a nie jego uzasadnienia. Do takiego wniosku prowadzi treść przepisów art. 138 oraz art. 141 § 1 p.p.s.a. Według pierwszego ze wskazanych unormowań (art. 138), sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia i rozstrzygnięcie. Z kolei na podstawie art. 141 § 4 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma by c ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania.

17 Widać z powyższego, że rozstrzygnięcie sądu administracyjnego (uwzględniające skargę - art. 145-150 p.p.s.a., jak i oddalające skargę - art. 151 p.p.s.a.) zamieszczone jest w sentencji wyroku, natomiast uzasadnienie (w interesującym tu zakresie) ma jedynie wyjaśniać podstawę prawną rozstrzygnięcia, a przez to rozstrzygnięcia sądu nie może (uzasadnienie) modyfikować, jak na przykład poprzez jego zmianę, czy uzupełnienie.

18 Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 8.11.2004 r. (sygn. akt I SA/Wr 3100/02) uchylił tylko zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej we W. - Ośrodek Zamiejscowy w L. [...] r., to oznaczało to, że bezpośrednio po wyroku, ten organ - a nie Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. - władny był podjąć nową decyzję w sprawie, co też ostatecznie uczynił (decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. - Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] r., nr [...]).

19 Po wtóre należy podkreślić, że wymienioną decyzją z dnia [...] r., Dyrektor Izby Skarbowej, na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) Ordynacji podatkowej (ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), uchylił decyzję Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] r. (nr [...]), a zatem tym bardziej decyzji tej nie można było po raz drugi, czego oczekiwał skarżący, "wyeliminować z obiegu prawnego".

20 Z przedstawionych powyżej przyczyn, nie można było uznać, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. nie wykonywał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8.11.2004 r. (sygn. akt I SA/Wr 3100/02), co skargę o wymierzenie temu organowi grzywny czyniło nie uzasadnioną, a w konsekwencji nakazywało jej oddalenie na podstawie art. 151 p.p.s.a.