Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 października 2015 r., I SA/Wr 1605/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 października 2015 r., I SA/Wr 1605/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za styczeń 2015 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie

2 W sprawie, postanowieniem z [...] r. nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. przedłużył stronie skarżącej termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2015 r.

3 Wymienione postanowienie, zawierające prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jego zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego (po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał zaskarżone postanowienie, do usunięcia naruszenia prawa), zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 4 maja 2015 r.

4 Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 19 maja 2015 r. (wtorek) strona skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na bezpodstawnym przedłużeniu owego terminu.

5 Skarga na ww. postanowienie została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we W.) w dniu 16 lipca 2015 r. Tego samego dnia strona skarżąca uiściła kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.

6 W odpowiedzi na skargę Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. wniósł m.in. o odrzucenie skargi z powodu złożenia przez stronę skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa po terminie.

7 W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 31 sierpnia 2015 r., strona skarżąca pismem z 4 września 2015 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie w terminie siedmiu dni dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa/dowodu wniesienia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Pouczono stronę skarżącą, że niewykonanie wezwania w terminie, będzie skutkowało odrzuceniem skargi.

8 Z akt sprawy wynika, że powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 23 września 2015 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia (po dwukrotnym awizowaniu adresat nie podjął przesyłki z placówki operatora pocztowego).

9 W dniu 30 września 2015 r. strona skarżąca uzupełniła ww. brak formalny skargi oświadczając, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniosła z uchybieniem terminu, bowiem prezes zarządu – jedyna osoba uprawniona do podpisania skargi, przebywał na niespodziewanych spotkaniach poza siedzibą spółki. Zaniechanie zaś udziału w tych spotkaniach mogło doprowadzić do nieukończenia projektów unijnych o wartości kilku milionów złotych. Prezes zarządu mógł powrócić do siedziby spółki dopiero w dniu 19 maja 2015 r. W ocenie strony skarżącej, niespodziewane przedłużenie spotkań, które nie było zależne od prezesa zarządu i przekonanie, że termin do złożenia wezwania upływa w dniu 19 maja 2015 r., wskazują na brak winy w uchybieniu terminowi. Wobec powyższego, strona skarżąca powołując się na przepis art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w nowym brzmieniu, wniosła o rozpoznanie skargi, pomimo zaistnienia wymienionej okoliczności.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

11 Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do § 2 tego przepisu owa kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4).

12 W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast stosownie do § 3 ww. przepisu (w brzmieniu obowiązującym w niniejszej sprawie), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

13 Z wymienionych unormowań prawnych wynika więc jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym, a jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, to skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od daty doręczenia aktu.

14 Opisany powyżej tryb zaskarżenia przysługiwał stronie skarżącej na postanowienie objęte skargą, o czym strona skarżąca została pouczona w treści tego postanowienia, doręczonym jej w dniu 4 maja 2015 r. Wskazany dzień doręczenia postanowienia wyznaczał bieg terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, który upływał 18 maja 2015 r. Z akt sprawy wynika jednak i co przyznała sama strona skarżąca, że wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nastąpiło po upływie terminu, tj. w dniu 19 maja 2015 r. Uznać zatem należało, że uchybienie temu terminowi, stanowi brak wyczerpania drogi administracyjnej przed wniesieniem skargi, skutkujący niedopuszczalnością skargi na ww. postanowienie.

15 W odniesieniu zaś do wniosku strony skarżącej o rozpoznanie skargi, pomimo uchybienia terminowi do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wyjaśnienia wymaga, że brak jest podstaw do stosowania w sprawie znowelizowanego przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a., w którym w zdaniu drugim określono, że sąd po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie terminu do wniesienia wezwania do usunięcia prawa, nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658), przepis w podanym, nowym brzmieniu, ma moc obowiązującą w postępowaniach sądowoadministracyjnych wszczętych począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. Z kolei, za datę wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego uznaje się datę wniesienia skargi do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 28 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Op 180/11). W niniejszej sprawie, co potwierdza zawartość akt, skarga została wniesiona w dniu 16 lipca 2015 r., a więc przed wejściem w życie znowelizowanego przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. W świetle natomiast zaistnienia okoliczności uchybienia terminowi do złożenia wezwania do usunięcia prawa wskazać należy, że strona skarżąca mogła w trybie art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zwrócić się do organu z prośbą o przywrócenie uchybionego terminu.

16 W tym stanie rzeczy, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu stronie skarżącej kwoty 100 zł (pkt II sentencji postanowienia) uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.