Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 marca 2015 r., I SA/Wr 1562/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 marca 2015 r., I SA/Wr 1562/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą w J. za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2008 r. postanawia: odrzucić wniosek.

Uzasadnienie

2 W dniu 5.12.2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił skargę skarżącego na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Uchylając zaskarżoną decyzję, Sąd orzekł, że nie może ona być wykonana do czasu uprawomocnienia wyroku. Od powyższego wyroku nie została wniesiona skarga kasacyjna.

3 Pismem z 20.02.2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści wniosku wskazał, że strona składała już w dniu 31.07.2014 r. wniosek o wstrzymanie przedmiotowej decyzji, do którego załączona została dokumentacji lekarska o leczeniu skarżącego. Postanowieniem z dnia 8.09.2014 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż podane przez skarżącego okoliczności były niewystarczające do udzielenia ochrony tymczasowej. Zdaniem pełnomocnika, kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje jednak na uwzględnienie, gdyż wyrokiem z 5.12.2014 r. Sąd przychylił się do skargi skarżącego.

4 Postanowieniem z 4.03.2015 r. Sąd stwierdził, że z dniem 12.02.2015 r. ww. wyrok stał się prawomocny.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6 Wniosek skarżącego był niedopuszczalny.

7 W myśl art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. W myśl zaś art. 63 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

8 W niniejszej sprawie w dniu 5.12.2014 r. zapadł wyrok, który z dniem 12.02.2015 r. stał się prawomocny. W treści wyroku Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że od dnia 12.02.2015 r. w obrocie prawnym nie istnieje zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej. W ocenie Sądu, niedopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu, który już nie obowiązuje. Art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie natomiast z treścią art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

9 Ponadto należy zauważyć, że w pkt II sentencji wyroku z 5.12.2014 r. tutejszy Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku. W myśl bowiem art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

10 W rozpatrywanej więc sprawie do chwili uprawomocnienie się wyroku strona miała zapewnioną ochronę tymczasową. Natomiast po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego, zdaniem Sądu, nie istnieje podstawa do dalszej ochrony strony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Warto wskazać, że w tym zakresie tożsame stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10.10.2006 r. (II OZ 1004/06, CBOSA - orzeczenia.nsa.gov.pl).

11 Z tego względu Sąd uznał wniosek strony skarżącej za niedopuszczalny, o czym - na podstawie art. 61 § 6 oraz art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 63 § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.