Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2015 r., I SA/Wr 1336/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2015 r., I SA/Wr 1336/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od sprzedaży papierów wartościowych postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi M. J. w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] lutego 2015 r. (nr [...]) odmawiającą umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego ze sprzedaży papierów wartościowych.

3 W piśmie procesowym, wniesionym w dniu 28 września 2015 r., skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zawieszenie na podstawie art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu przymusowego ściągnięcia zobowiązań podatkowych objętych tytułami wykonawczymi o numerach [...]i [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że dokonano zajęć jego kont bankowych, pomimo, że sprawa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu nie została jeszcze rozstrzygnięta.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

5 W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydawanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

6 Z treści ww. przepisu wynika, że przedmiotem orzekania sądu w ramach instytucji wstrzymania wykonania mogą być objęte jedynie "akty lub czynności", które podlegają zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a także te "akty", które zapadły w granicach sprawy będącej przedmiotem zaskarżenia, pod warunkiem, że podlegają one wykonaniu. Z kolei, postępowanie egzekucyjne samo w sobie nie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu, gdyż nie jest ono wymienione w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., w którym określono jakie działania administracji publicznej podlegają kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wymieniono tam postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

7 Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, wskazać należy, że wniosek skarżącego dotyczy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, które – jak już powiedziano – nie może być przedmiotem kontroli sądu. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, tytuły wykonawcze na które skarżący powołuje się we wniosku, nie zostały wydane w granicach niniejszej sprawy. Zaskarżona decyzja dotyczy bowiem postępowania, w ramach którego rozpoznano wniosek skarżącego o umorzenie odsetek od zaległości podatkowej. Jako, że decyzja w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi podatkowej nie stwierdza ani nie tworzy po stronie skarżącej uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym nadających się do egzekucji (wykonania), decyzja taka nie korzysta z przymiotu wykonalności, a tym samym, nie może ona stanowić podstawy do wydania tytułu wykonawczego.

8 W kwestii zaś zawieszenia postępowania egzekucyjnego Sąd wskazuje, że instytucja ta została uregulowana w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm. - w skrócie: "u.p.e.a."). Z jej przepisów wynika, że postępowanie egzekucyjne zawiesić może organ egzekucyjny, a przesłanki zawieszenia zostały określone w art. 56 tej ustawy. Z kolei, wstrzymać postępowanie egzekucyjne może tylko organ na podstawie u.p.e.a. (por. postanowienie NSA z dnia 23 grudnia 2014 r. sygn. akt II FZ 1913/14, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

9 W konsekwencji, Sąd w ramach uprawnień przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie był władny do orzekania w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, zaś zaskarżona decyzja, z uwagi na jej charakter nie podlega wykonaniu. Tym samym, złożony przez skarżącego wniosek w tym przedmiocie podlegał oddaleniu, o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.