Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lutego 2016 r., IV SAB/Wr 269/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lutego 2016 r., IV SAB/Wr 269/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus (sprawozdawca) Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] dotyczącej odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędzi WSA Ewy Kamienieckiej, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędzi NSA Anny Moskały, sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego NSA Ryszarda Pęka, sędzi NSA Mirosławy Rozbickiej-Ostrowskiej, sędzi WSA Lidii Serwiniowskiej, sędzi NSA Jolanty Sikorskiej, sędzi NSA Julii Szczygielskiej, sędzi WSA Wandy Wiatkowskiej-Ilków oraz sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego.

Uzasadnienie

2 W piśmie procesowym z dnia 23 listopada 2015 r. (k. 50 akt sądowych) skarżący wniósł o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędzi WSA Ewy Kamienieckiej, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędzi NSA Anny Moskały, sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego NSA Ryszarda Pęka, sędzi NSA Mirosławy Rozbickiej-Ostrowskiej, sędzi WSA Lidii Serwiniowskiej, sędzi NSA Jolanty Sikorskiej, sędzi NSA Julii Szczygielskiej, sędzi WSA Wandy Wiatkowskiej-Ilków oraz sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego.

3 Wnioskodawca podał, że w jego ocenie zachodzą okoliczności niewymienione w art. 18 p.p.s.a., gdyż wskazani sędziowie są ze sobą w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na ich prawa i obowiązki, więc zachodzą okoliczności wywołujące wątpliwość, co do ich bezstronności. Zdaniem skarżącego wymienieni sędziowie "tuszują oczywiste przestępstwo administracyjne" i są stronniczy. W dalszej części wniosku skarżący powołał się na wybrane orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i Sądu Rejonowego dla W., wskazując, że są one dla niego niesprawiedliwe i niekorzystne.

4 Następnie skarżący opisał szereg nieprawidłowości i przestępstw, do których w jego ocenie dochodzi w sprawach toczących się przed organami administracji publicznej i sądami. Skarżący stwierdził ponadto między innymi: "Władza Sądownicza toczy ze mną dziwną i chorą ukartowaną wojnę hybrydową w celu eksterminacji mojej osoby".

5 W związku z wnioskiem skarżącego do akt sądowych wpłynęły pisemne oświadczenia sędziów objętych tymże wnioskiem, że w tej sprawie nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności, ani żadna z okoliczności wskazanych w art. 18 p.p.s.a. (oświadczenie: sędzi WSA Ewy Kamienieckiej – k. 70 akt, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego – k. 72 akt, sędzi NSA Anny Moskały – k. 71 akt, sędziego NSA Henryka Ożoga – k. 73 akt, sędziego NSA Ryszarda Pęka – k. 80 akt, sędzi NSA Mirosławy Rozbickiej-Ostrowskiej – k. 74 akt, sędzi WSA Lidii Serwiniowskiej – k. 75 akt, sędzi NSA Jolanty Sikorskiej – k. 76 akt, sędzi NSA Julii Szczygielskiej – k. 77 akt, sędzi WSA Wandy Wiatkowskiej-Ilków – k. 78 akt, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego – k. 79 akt).

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

7 Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z przepisem art. 20 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana.

8 Niezależnie od powyższego, na mocy art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

9 Sąd w składzie rozpoznającym wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów od rozpoznania niniejszej sprawy stwierdził, że przyczyny wyłączenia sędziów skarżący upatruje w tym, że w jego ocenie sędziowie orzekający jak dotąd w sprawach inicjowanych przez skarżącego okazali się niesprawiedliwi i stronniczy. Wnioskodawca ma też wątpliwość co do bezstronności sędziów, bo dotychczas wszyscy sędziowie WSA we Wrocławiu orzekali już w jego sprawach.

10 Sąd analizując tak postawione zarzuty doszedł do przekonania, że po pierwsze wnioskodawca nie wskazał, ani nie uprawdopodobnił, że zachodzi którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 18 p.p.s.a. Niniejsza sprawa ma za przedmiot bezczynność organu administracji, a więc w szczególności nie zachodzi podstawa wyłączenia sędziego z art. 18 § 1 pkt 6 i 6a p.p.s.a.

11 Ponadto podniesione we wniosku argumenty w żaden sposób nie uprawdopodobniają również, iż można mówić o okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności, któregokolwiek z sędziów objętych wnioskiem w rozpoznawanej sprawie. Zaprezentowana we wniosku argumentacja to głównie opisy zmagań skarżącego z organami administracji publicznej, prokuraturą i sądami, ale trzeba jasno powiedzieć, że w żaden sposób nie są one uprawdopodobnieniem tego, że którykolwiek z sędziów powinien podlegać wyłączeniu w rozpoznawanej sprawie.

12 Sąd przyjął przy tym, że podstawą wyłączenia sędziego nie może być jedynie twierdzenie skarżącego, iż dany sędzia wykazuje stronniczość – konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to określonych enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a. czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności sędziego, lub też wykazanie wystąpienia jednej z przyczyn (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 328/08, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić oraz być uzasadniona, co się wiąże z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Jak podkreśla się w literaturze prawniczej, nie jest również wystarczająca sama podejrzliwość strony, bądź utrata wiary w bezstronność sędziego wynikająca z urojeń lub przeczuleń strony w szczególności niesprecyzowanych co do osoby (zob. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, komentarz do art. 20, Legalis).

13 W przekonaniu Sądu niedopuszczalne byłoby wyłączenie sędziego tylko z tej przyczyny, że w innych sprawach w danym sądzie wydawał wyroki czy postanowienia, które w mniemaniu wnioskodawcy są dla niego niekorzystne. Również to, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, czy wydaje odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcia, nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana, jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie.

14 Ponadto Sąd wziął pod uwagę, że sędziowie, których wyłączenia zażądano, złożyli na piśmie oświadczenia, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wspomnieć należy więc, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, który Sąd w niniejszej sprawie aprobująco przyjmuje, iż "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Wobec tego brak jest podstaw, by negować złożone przez sędziów w niniejszej sprawie oświadczenia, tym bardziej, że – jak to już wykazano – zarzuty wnioskodawcy nie były poparte przekonującą argumentacją istotną w sprawie. Trzeba też powiedzieć, że wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lutego 2008 r., II FZ 60/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. Nr 6, poz. 97).

15 Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że wnioskodawca w żadnej mierze nie uprawdopodobnił, iż w stosunku do któregokolwiek z sędziów, których wyłączenia żądał, zachodzi przesłanka wyłączenia z art. 18 lub art. 19 p.p.s.a.

16 W tym stanie rzeczy wniosek jako bezzasadny podlegał oddaleniu, o czym na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.