Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2015 r., IV SAB/Wr 15/15
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2015 r., IV SAB/Wr 15/15
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA – Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi A.D., na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w przedmiocie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, wniosku skarżącego o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt IV SAB/Wr 15/15 sędziego NSA H.O., sędziego NSA J.S. i sędziego NSA T.K. postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA H.O., sędziego NSA J.S., sędziego NSA T.K..
Uzasadnienie
2 Wyrokiem z dnia 14 lipca 2015 r. (IV SAB/Wr 1515) oddalono skargę A.D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
3 Postanowieniem z dnia 4 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (w składzie: sędzia NSA H.O., sędzia NSA T.K. i sędzia NSA J.S.) oddalił wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego NSA J.S., sędziego WSA L.S. i sędziego WSA A.W..
4 Pismem z dnia 21 września 2015 r. skarżący złożył "sprzeciw" od wspomnianego postanowienia z dnia 4 września 2015 r., składając jednocześnie wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego NSA H.O., sędziego NSA T.K. i sędziego NSA J.S.. We wniosku skarżący podał, że żąda prawa do Sądu oraz gwarancji praworządności, której Wojewódzki Sąd Administracyjny bezpodstawnie mu odmówił.
5 Sędzia NSA H.O., sędzia NSA J.S. oraz sędzia NSA T.K. złożyli pisemne oświadczenia o nieistnieniu okoliczność, które mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Oświadczyli również, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").
6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
7 Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
8 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
9 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
10 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
11 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
12 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
13 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
14 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
15 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
16 Stosownie natomiast do art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.).
17 W myśl art. 22 § 1 i 2 tej samej ustawy, o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
18 Na wstępie należy wskazać, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Z treści oświadczeń złożonych do akt sprawy przez sędziego NSA H.O., sędziego NSA J.S., sędziego NSA T.K. nie wynika, by w niniejszej sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.
19 Oświadczenia złożone przez wymienionych sędziówi ich prawdziwość nie budzą żadnych wątpliwości. Zgodnie natomiast z ugruntowanym poglądem judykatury, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, skoro sędzia, którego dotyczy wniosek, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w powołanych przepisach, dające podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r., I OZ 896/10 i postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., II GZ 779/13). Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości złożonego oświadczenia, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność takiego oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2011 r., I OZ 314/11).
20 Osobnego i dobitnego podkreślenia wymaga, że wnioskodawca, w uzasadnieniu swojego wniosku, nie wskazał żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziów, których dotyczy jego żądanie. Nie podniósł także okoliczności, które wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość odnośnie do bezstronności tych sędziów w niniejszej sprawie, co czyni przedmiotowe żądanie niezasadnym. Podkreślić przy tym należy, że z art. 19 p.p.s.a. wynika, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Sformułowanie przez skarżącego zarzutów o generalnym braku praworządności, w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy nie mogło więc stanowić podstawy uwzględnienia wniosku.
21 Mając na względzie przedstawione powody, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji postanowienia.