Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 stycznia 2017 r., IV SA/Wr 618/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 stycznia 2017 r., IV SA/Wr 618/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt. IV SA/Wr 618/15 odrzucającego skargę kasacyjną H. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2016 r. oddalającego skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 28 czerwca

3 2016 r. oddalił skargę H. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby

4 Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2016 r. z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia od niego skargi kasacyjnej, co skarżący poświadczył własnoręcznym podpisem (k-55).

5 W dniu 26 sierpnia 2016 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego i częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

6 Postanowieniem z dnia 28 września 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu i umorzył postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

7 W wyniku wniesienia sprzeciwu od powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 28 września 2016 r.

8 W dniu 16 listopada 2016 r. skarżący wniósł do tut. Sądu pismo procesowe sporządzone przez siebie, nazwane skargą kasacyjną, w którym zaskarżył wydany w sprawie wyrok z dnia 28 czerwca 2016 r.

9 Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 618/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną jako sporządzoną przez osobę nie wymienioną w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

10 Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o zażaleniu doręczony został skarżącemu w dniu 12 grudnia 2016 r.

11 W piśmie z dnia 19 grudnia 2016 r. skarżący wniósł sporządzone i podpisane przez siebie zażalenie na postanowienie z dnia 2 grudnia 2016 r.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

13 Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Przepis ten wprowadza w stosunku do zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, dodatkowy wymóg formalny polegający na tym, że zażalenie w takim wypadku może sporządzić jedynie adwokat lub radca prawny. Wyjątki od tej zasady z mocy odesłania zawartego w zd. 2 cytowanego przepisu, zostały wskazane w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Oznacza to, że wymogu sporządzenia zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli zażalenie to sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie w takim wypadku wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że niedopełnienie warunku wynikającego z art. 194 § 4 p.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu i skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Ustawodawca, wprowadzając w art. 194 § 4 p.p.s.a. wymóg sporządzenia środka odwoławczego przez prawnika profesjonalistę kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie, która nie zgadza się z zapadłym w jej sprawie orzeczeniem sądu pierwszej instancji, pomocy prawnej ze strony osób posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą (por. np. postanowienia NSA: z 30 września 2004 r., OZ 474/04; z 23 września 2014 r., II GZ 522/14; z 19 grudnia 2014 r., I OZ 1177/14). Sporządzenie zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego albo osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. z zachowaniem określonych wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka odwoławczego.

14 W niniejszej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 grudnia 2016 r. Tymczasem w dniu 19 grudnia

15 2016 r. skarżący złożył zażalenie sporządzone przez siebie osobiście. Oznacza to, że wniesiony środek odwoławczy nie spełnia wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 p.p.s.a., a tym samym podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.

16 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.