Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lipca 2011 r., IV SA/Wr 500/10
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lipca 2011 r., IV SA/Wr 500/10
Sentencja
1 Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. B. na niewykonanie przez Rektora Uniwersytetu [...] wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 404/08 w przedmiocie uchylenia decyzji o skreśleniu z listy uczestników studium doktoranckiego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Uzasadnienie
2 Skarżący, wraz ze sporządzoną osobiście skargą kasacyjną, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata uzasadniając, że w sprawie zaszła nowa okoliczność – mianowicie konieczność uzupełnienie powyższej skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Wskazał, że nadal jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku i nie uzyskuje żadnych dochodów. Dlatego nie stać go na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie, co wnioskodawca uznał ze dostateczny dowód zasadności wniosku.
3 Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżący wyjaśnił, że mieszka sam i jest na utrzymaniu rodziców, którzy mieszkają w B. – pokrywają jedynie koszty jego utrzymania i wyżywienia. Dalej wskazał, że koszty jego publikacji naukowych pokrywają wydawnictwa oraz współpracownicy – naukowcy z Uniwersytetu [...], Polskiej Akademii Nauk i z Uniwersytetu [...].
4 Do formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący załączył zaświadczenie z dnia 28 czerwca 2011 r. o pozostawaniu jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku od 30 marca 2009 r.
5 Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., nadesłana została kopia historii choroby z Poradni Zdrowia Psychicznego. Dodatkowo skarżący wskazał, że od 2008 r. choruje na depresję i nie jest w stanie samodzielnie uzupełniać wniosków o przyznanie prawa pomocy w stopniu wymaganym przez Sąd. Zwrócił uwagę, ze wzywany jest o dokumenty, które nie istnieją. Natomiast na podstawie takiego samego stanu faktycznego i takich samych dokumentów źródłowych wydane zostały odmienne orzeczenia, przykładowo w sprawach o sygn. akt IV SA/Wr 571/10 i IV SA/Wr 404/08.
6 Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przy czym – jak wynika z przytoczonej regulacji – to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania w sposób wiarygodny i wyczerpujący okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy rola Sądu/ Referendarza sądowego ogranicza się jedynie do żądania przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.).
7 Powyższe wymogi znane są skarżącemu, który w tutejszym Sądzie był/ jest stroną postępowania łącznie w 31 sprawach. Właściwie w każdej z nich rozpoznany został wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym znane są skarżącemu wymagania, jakie powinno spełniać uzupełnienie tegoż wniosku.
8 Tymczasem nadal nie zostały przedłożone dokumenty i oświadczenia żądane w wezwaniu skierowanym do wnioskodawcy, to jest zeznanie podatkowe za ostatni rok, w którym było składane, aktualne odcinki z emerytur rodziców skarżącego, wyciągi z rachunków bankowych, zestawienie miesięcznie ponoszonych wydatków oraz informacja o korzystaniu z Pomocy Społecznej lub innych form wsparcia państwowego. Wnioskodawca nie złożył też stosownych wyjaśnień co do niemożności nadesłania wymaganych dokumentów. W takiej sytuacji, w oparciu o brzmienie powołanego art. 255 p.p.s.a., uzasadnione jest stwierdzenie, że nie zostały usunięte wątpliwości co do możliwości płatniczych wnioskodawcy.
9 Wskazać należy, że w istocie w sprawach, których sygnatury zostały przez skarżącego powołane, prawo pomocy zostało mu przyznane. Jednakże w większości z 31 spraw Sąd odmówił przyznania prawa pomocy z uwagi na niedopełnienie obowiązku przedłożenia na wezwanie wszystkich żądanych dokumentów i oświadczeń.
10 Ponadto zauważyć należy, że w niniejszej sprawie co do kwestii przyznania prawa pomocy skarżącemu wypowiedział się już Naczelny Sąd Administracyjny, który oddalił zażalenie na postanowienie w tym przedmiocie (postanowieniem z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 160/11) – wskazał wytyczne rozpoznania, którymi – jak uznał – słusznie kierował się Sąd I instancji. Uzasadnione jest zatem powtórzenie argumentacji zawartej w orzeczeniu NSA, który stwierdził, iż w świetle oświadczeń i dokumentów, które przedstawił A. B., były podstawy, aby żądać od niego złożenia zaświadczeń o dochodach jego rodziców oraz wyciągów z rachunków bankowych. Wskazał, że tutejszy Sąd zobligowany był zbadać nie tylko sytuację majątkową samego wnioskodawcy, ale również osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Przy czym za uznanie, że określone osoby pozostają we wspólnym gospodarstwie, może przemawiać przykładowo niezarobkowanie i pozostawanie w związku z tym na całkowitym lub częściowym utrzymaniu osoby, z którą prowadzi się gospodarstwo domowe i gdy taki stan rzeczy ma charakter stały.
11 Skarżący wprawdzie nie mieszka z rodzicami, niemniej pozostaje od kilku lat na ich utrzymaniu. W rezultacie dla oceny możliwości płatniczych samego wnioskodawcy istotne są informacje dotyczące stanu finansowego i majątkowego jego rodziców.
12 Dokonanie odmiennej oceny zasadności niniejszego wniosku, mimo że jest to kolejny, nowy wniosek w sprawie, jednak zawierający tożsame dane faktyczne co do stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego wnioskodawcy, prowadziłoby do zanegowania stanowiska zajętego w niniejszej sprawie zarówno przez tutejszy Sąd, jak i Sąd II instancji.
13 W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, że skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie
14 W związku z tym, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.