Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 października 2009 r., IV SA/Wr 387/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 października 2009 r., IV SA/Wr 387/09

Sentencja

1 Wrocław 13 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.P. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., utrzymała w mocy decyzję Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej.

3 W uzasadnieniu decyzji pouczono stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Strona decyzję otrzymała w dniu 26 czerwca 2009 r. (podpis pełnomocnika pocztowego).

4 W dniu 3 sierpnia 2009 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., skargę na przedmiotową decyzję.

5 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.

6 Na podstawie zarządzenia z dnia 4 września 2009 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku skargi - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez jej podpisanie i odesłanie tutejszemu Sądowi. W dniu 23 września 2009 r. skarżąca podpisała powyższą skargę.

7 Pismem z dnia 14 września 2009 r. skarżąca stwierdziła, że przedmiotowa decyzja doręczona jej została w dniu 6 lipca 2009 r., a nie jak twierdzi organ w dniu 26 czerwca 2009 r., ponieważ w dniu 26 czerwca 2009 r. przebywała na zajęciach CSWL w P.. Do pisma dołączyła kserokopię decyzji (bez uzasadnienia) wraz adnotacją "otrzymałam dnia 06.07.2009 r.".

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

9 Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

10 W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono skarżącej w dniu 26 czerwca 2009 r. (podpis pełnomocnika pocztowego). Oznacza to, iż dzień 27 lipca 2009 r. (poniedziałek) - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, wniesienie skargi nastąpiło w dniu 3 sierpnia 2009 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi.

11 W tym miejscu należy podkreślić, że decyzję w powyższej sprawie odebrał pełnomocnik pocztowy, a wiec osoba uprawniona do odbierania przesyłek pocztowych w imieniu skarżącej.

12 W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżąca wniosła skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną.

13 Zauważyć należy, iż skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

14 Mając zatem na uwadze, iż czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.