Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 marca 2011 r., II SA/Wr 769/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 marca 2011 r., II SA/Wr 769/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Alicja Palus Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz /sprawozdawca/ Sędzia NSA -Zygmunt Wiśniewski Protokolant - Magda Mikus po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 marca 2011 r. sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku suszarni drewnianej z instalacjami elektrycznymi I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia 19 lipca 2004 r. Starosta D. zatwierdził projekt budowlany i udzielił skarżącemu pozwolenie na budowę płyty fundamentowej pod kontenerową suszarnię drewna o powierzchni zabudowy 40,20 m², zalecając wykonanie obiektu zgodnie z projektem budowlanym stanowiącym integralną część tej decyzji. Organ ten na podstawie art. 107 § 4 k.p.a. odstąpił od uzasadnienia decyzji. Tematem projektu była płyta fundamentowa pod kontenerową suszarnię do drewna [...]. Projekt zawierał również w części rysunkowej ogólny widok suszarni. Wskazano typ suszarni, jej producenta i opis techniczny. Wskazano powierzchnię zabudowy i kubaturę suszarni. W ramach płyty opisano wykonanie kanału doprowadzającego media do suszarni oraz sposób realizacji podłączenia mediów do tej suszarni. Zaznaczono, aby całość robót wykonać zgodnie z projektem i DTR. Kserokopia z owego ,,DTR" przedstawia charakterystykę techniczną poszczególnych typów suszarni do drewna opracowaną przez ich producenta oraz zdjęcia suszarni. Suszarnia kontenerowa wykonana z aluminium i wyposażona w instalacje, oznaczona [...], ma długość 7640 mm i szerokość 4940 mm. Opis tego typu suszarni został w rysunku dołączonym do projektu zakreślony, aby ten opis wyodrębnić spośród 21 typów suszarni ujętych w informacji producenta.

3 Do projektu inwestor dołączył decyzję z dnia 14 grudnia 2002 r. umarzającą postępowanie w sprawie wyłączenia z produkcji rolnej działek gruntu ,,pod budowę suszarni wraz z kotłownią do bezdymowego spalania drewna".

4 Decyzją z dnia 17 sierpnia 2010 r. organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nakazał skarżącemu dokonać rozbiórki suszarni drewna. Organ ten ustalił, że budowa została wykonana w 2006 r. bez pozwolenia na budowę. Powierzchnia obiektu przekracza 21 m², gdyż wynosi około 37,5 m², więc jego budowa nie była objęta obowiązkiem zgłoszenia (art. 29 ust. 1 pkt 1e ustawy), lecz wymagała pozwolenia. Organ opisał przebieg postępowania. Jak ustalił, budowa nie narusza przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest zgodna z planem miejscowym. Mogłaby podlegać legalizacji i opłacie z tego tytułu w wysokości 125.000 zł, jednak inwestor nie wykonał postanowienia legalizacyjnego.

5 W odwołaniu inwestor zarzucił, że wybudował obiekt w oparciu o pozwolenie na budowę, które dołączył.

6 Zaskarżoną decyzją organ utrzymał powyższą decyzję w mocy. Organ przytoczył dotychczasowe ustalenia i przebieg postępowania. Skarżący nie posiadał pozwolenia na budowę suszarni, gdyż decyzja z dnia 19 lipca 2004 r. dotyczy samej płyty fundamentowej. Postępowanie dotyczyło wyłącznie samowolnej budowy suszarni. Skoro inwestor nie dołączył wymaganych dokumentów zgodnie z art. 48 ust. 3 ustawy, należało nakazać rozbiórkę.

7 W skardze do sądu administracyjnego skarżący zarzucił, że był przekonany o posiadaniu pozwolenia na budowę suszarni, gdyż tak rozumiał treść uzyskanej decyzji z dnia 19 lipca 2004 r. Organ wniósł o oddalenie skargi w oparciu o argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

8 Skarżący pomimo pouczenia nie domagał się zwrotu kosztów postępowania.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Na wstępie przedstawiono elementy materiału procesowego sprawy mogące wskazywać na trafność obrony prowadzonej przez skarżącego, że posiadał pozwolenie na budowę suszarni. Elementów tych organ nie omówił należycie i nie rozważył w decyzji (art. 80, art. 107 § 3 k.p.a.), a także nie wyjaśnił należycie przez zaniechanie dołączenia całości akt w sprawie pozwolenia na budowę (art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.), w końcu zaś nie pouczył strony o możności uzyskania wykładni pozwolenia na budowę (art. 113 § 2 k.p.a.) w przypadku, gdyby pełne wyjaśnienie przedmiotu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę nadal pozostawiało wątpliwości co do treści tej decyzji. W niektórych dokumentach dołączonych do akt pojawiają się wzmianki o innych postępowaniach, w tym karnych, prowadzonych w związku z inwestycjami skarżącego i przeprowadzeniu w nich dowodu z przesłuchania autora projektu. Być może sam skarżący powinien również wskazać inne dowody, poza budzącą wątpliwości decyzją o pozwoleniu na budowę, dla wykazania rzeczywistego przedmiotu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę i przez to dla wyjaśnienia tych wątpliwości na własną korzyść. Błędne było natomiast lub przedwczesne jednoznaczne ustalenie organu, że decyzja z dnia 19 lipca 2004 r. odnosi się wyłącznie do płyty fundamentowej. Wymaga zaznaczenia, że gdyby nie omówione powyżej istotne uchybienia procesowe organu, to samo rozstrzygnięcie i towarzysząca mu wykładnia prawa materialnego nie budziły zastrzeżeń. Pojęcie budowy niewątpliwie bowiem obejmuje również ustawienie gotowego obiektu, w tym przypadku kontenera, na działce inwestora. Rozbiórka takiego obiektu nie polega wówczas na jego demontażu czy rozebraniu na części w sensie dosłownym, lecz na samym usunięciu z działki, bez naruszania konstrukcji kontenera. Gdyby jednak okazało się, że pozwolenia na budowę nie można rozumieć w ten sposób, że obejmuje także budowę suszarni, zaś opłata legalizacyjna byłaby niewspółmiernie wysoka w zestawieniu z kosztami usunięcia kontenera, to gdyby prawo budowlane nie uległo zmianie przypuszczalnie skarżący nie uniknie sankcji, orzeczonej obecnie przedwcześnie.

11 Dlatego oraz mając na uwadze art. 210 § 1 p.p.s.a., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 152 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

12 W toku ponownego rozpatrzenia organy nadzoru budowlanego dokonają uzupełnienia postępowania wyjaśniającego w omówionym przez Sąd kierunku oraz wnikliwie rozważą całokształt materiału dowodowego dotyczącego okoliczności, czy skarżący posiadał pozwolenie na budowę suszarni.

13 PM 01.04.2011 r.