Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2017 r., II SA/Wr 760/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2017 r., II SA/Wr 760/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi D. W. i M. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 710/15 postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 710/15 odrzucił skargę D i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.

3 Powyższe postanowienie uprawomocniło się dnia [...].

4 D. i M. W. w dniu [...] (data nadania) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. II SA/Wr 710/15.

5 W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] Sąd pouczył skarżących o treści przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - dalej "p.p.s.a.", regulujących postępowanie o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, tj. art. 271, art. 272, art. 273 oraz zobowiązał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez wskazanie, na czym polegały naruszenia prawa wskazane jako podstawa wznowienia postępowania sądowego oraz kiedy konkretnie skarżący dowiedzieli się o podstawach wznowienia postępowania.

6 Powyższe braki należało uzupełnić w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.

7 Opisane wezwanie zostało doręczone oddzielnie każdemu ze skarżących w dniu [...] (adnotacja na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 8 i 9 akt sądowych niniejszej sprawy).

8 W dniu [...] (data złożenia pisma w biurze podawczym) wpłynęło do tutejszego Sądu pismo skarżących wyjaśniające na czym polegały naruszenia prawa wskazane jako podstawa wznowienia postępowania sądowego. Skarżący stwierdzili, że był to: brak rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów, nieprzyznanie skarżącym prawa pomocy, nieprzestrzeganie orzeczeń NSA, uczestniczenie w składzie Sądu osoby nieuprawnionej do której był wniosek o wyłączenie, a także pozbawienie prawa do możliwości działania w postępowaniu sądowym w skutek naruszenia przepisów prawa. Skarżący wskazali ponad to, że dowiedzieli się o podstawach wznowienia dnia [...], [...] oraz [...].

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

10 Skarga D. i M. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 710/15 podlega odrzuceniu.

11 Wyjaśnić należy, że wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu - zbadanie jego zasadności.

12 Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 p.p.s.a.), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.).

13 Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 – 274 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia.

14 Art. 277 p.p.s.a. stanowi, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

15 W myśl art. 280 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1). Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (§ 2). Badanie, o którym mowa w tym przepisie, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie, a zatem na obecnym etapie postępowania Sąd nie bada, czy podnoszone podstawy wznowienia są merytorycznie uzasadnione. Chodzi wyłącznie o stwierdzenie, czy zostały zachowane warunki, które umożliwiają jej rozpatrywanie. Sąd dokonuje powyższej oceny na podstawie twierdzeń przytoczonych w skardze o wznowienie.

16 W wyniku przeprowadzonego w niniejszej sprawie badania dopuszczalności skargi o wznowienie należy uznać, że skarżący w swojej odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków skargi wskazali wymagane przez ustawę przyczyny wznowienia postępowania sądowego. Za takie należy uznać: uczestniczenie w składzie Sądu osoby nieuprawnionej oraz pozbawienie możliwości działania na skutek naruszenia przepisów prawa. Są to tzw. przyczyny nieważności postępowania. Należy w tym miejscu jednak dodać, że strona w żaden sposób nie uściśliła na czym konkretnie polegały owe naruszenia, tj. jakie osoby nieuprawnione zasiadały w składzie Sądu (np. sędziowie z innych sądów, asystenci sędziów, woźni sądowi) oraz w jaki konkretnie sposób skarżący byli pozbawieni możliwości działania.

17 Stwierdzenie, że "Sąd i sędziowie nie chcieli przeprowadzać dowodów uzupełniających z art. 106 § 1, 2, 3 i 5 p.p.s.a." jest w ocenie Sądu niewystarczające do uznania, że w przedmiotowej sprawie strona była pozbawiona możliwości działania wskutek naruszenia przepisów prawa. O pozbawieniu możności działania można bowiem jedynie mówić, gdy stronie nie dano w ogóle możliwości działania i z przyczyny leżącej poza nią nie mogła ona w ogóle wziąć udziału w sprawie. W innych przypadkach, ewentualnie zachodzić może tylko utrudnienie działania, co nie uzasadnia już wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Generalnie można stwierdzić, że jeżeli w sprawie nie doszło do uchybień procesowych, które pozbawiłyby osobę zainteresowaną możliwości podejmowania wszelkich dozwolonych w przepisach procedury sądowoadministracyjnej czynności procesowych, to zainteresowana strona nie może domagać się skutecznie wznowienia postępowania sądowego, gdyż w takiej sytuacji nie może być w ogóle mowy o pozbawieniu jej możności działania w omawianym znaczeniu (zob. wyrok NSA z 28 lutego 2013 r., II GSK 1695/12, Lex nr 1354884). Analizując argumentację przeprowadzoną przez stronę należy uznać, że jest ona w niniejszej sprawie niewystarczająca, a samo nieprzeprowadzenie dowodu uzupełniającego należy uznać za przejaw dyskrecjonalnej władzy Sądu.

18 Dodać należy również, że nie można uznać za przesłankę wznowienia postępowania sądowego twierdzenia strony, że "nie był rozpoznany wniosek o wyłączenie sędziów". Za przesłankę wznowienia postępowania sądowego można wedle art. 271 pkt 1 p.p.s.a uznać orzekanie przez sędziego podlegającego wyłączeniu z mocy ustawy. Przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy określa art. 18 § 1 p.p.s.a. Strona w żaden sposób nie uprawdopodobniła ich wystąpienie. Jak Sądowi wiadomo z akt sprawy o sygn. II SA/Wr 710/15, wniosek strony o wyłączenie wszystkich sędziów został odrzucony, z powodu braku uiszczenia wpisu przez stronę przy wnoszeniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...]. Postępowanie więc w takim wypadku nie mogło być wszczęte, a wniosek o wyłączenie podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny.

19 Konkludując, należy stwierdzić, że skarżący obowiązani są do przedstawienia odpowiadających treści przepisów argumentów i to odnoszących się do ustawowych przesłanek wznowienia i dopiero takie wskazanie daje podstawy do rozpoznania merytorycznego skargi o wznowienie postępowania sądowego (zob. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2012 r, sygn. akt I OSK 1057/12, LEX nr 1225530). Skarżący pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia, nie podali okoliczności wskazujących na dopuszczalność skargi.

20 Abstrahując od tego, że Sąd nie znajduje merytorycznych przesłanek uzasadniających wznowienie postepowania, należy na koniec odnieść się do dat podanych przez skarżących, w których to dowiedzieli się o podstawach wznowienia postępowania, tj. [...], [...] oraz [...] Należy uznać, że samo ich podanie bez określenia jakich przyczyn wznowienia postepowania dotyczą jest niewystarczające. Skarżący powinni ponadto uprawdopodobnić, jakie okoliczności zadecydowały o pojawieniu się ich świadomości przyczyn uzasadniających wznowienie postępowania w takich, a nie innych datach.

21 W ocenie Sądu, zaistniałe braki uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu.

22 Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 280 § 1 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 276 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.