Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2017 r., II SA/Wr 682/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2017 r., II SA/Wr 682/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus (sprawozdawca) Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej rozbudowę budynku usługowego z przebudową oraz nadbudową o jedną kondygnację mieszkalną postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wyłączenie sędzi WSA Olgi Białek od rozpoznania niniejszej sprawy.

Uzasadnienie

2 Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w dniu 9 maja 2017 r. skarżący J. K. wniósł o wyłączenie sędzi WSA Olgi Białek od rozpoznania niniejszej sprawy. Następnie – zgodnie z zarządzeniem Sądu – skarżący w piśmie nadanym przez pocztę w dniu 16 maja 2017 r. uzasadnił złożony wniosek, wskazując, że od 1997 r. do dnia 14 lutego 2017 r., tj. przez okres 20 lat prowadzi 50 spraw - wcześniej w NSA oz. we Wrocławiu, a po reformie w WSA we Wrocławiu. Od dnia 30 sierpnia 1996 r. skarżący ma przyznany przez Wojewodę oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. przymiot strony w postępowaniach dotyczących decyzji lokalizacyjnych i decyzji budowlanych miejscowych organów wydawanych na rzecz inwestora. Legitymacja skarżącego wynika również z decyzji SKO we W. z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy.

3 Następnie skarżący wskazał, że w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 727/16 orzekała sędzia WSA Olga Białek i uznała, że skarżący nie ma przymiotu strony, czym naruszyła przepis art. 11 p.p.s.a. i przepis art. 153 p.p.s.a. gdyż nie uznano wyroku Sądu Rejonowego w O. Wydział [...] z dnia [...] r., sygn. akt. [...] i z dnia [...] r., sygn. akt [...], a także wyroków WSA we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2000 r., II SA/Wr 917/98, z dnia 15 listopada 2007 r., II SA/Wr 152/07, z dnia 28 kwietnia 2011 r., II SA/Wr 432/10, z dnia 9 maja 2012 r., II SA/Wr 512/11, z dnia 30 kwietnia 2014 r., II SA/Wr 799/12, z dnia 29 maja 2014 r., II SA/Wr 412/13, z dnia 16 lutego 2016 r., II SAB/Wr 52/15, z dnia 25 października 2016 r., II SAB/Wr 12/16 i z dnia 15 listopada 2016 r., II SA/Wr 11/16.

4 Dalej skarżący przedstawił argument, że udział sędzi WSA Olgi Białek w orzekaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 682/15 budzi wątpliwości co do jej bezstronności. Jest to przesłanka, która umożliwia wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. Skarżący stwierdził, że bezstronność łączy się z obiektywizmem. Oznacza ona brak uprzedzeń, a bezstronnym jest ten, kto kieruje się obiektywizmem, czyli nie jest stronniczy. Pojęcie to odnosi się zarówno do stosunku sędziego do stron, jak i do przedmiotu sprawy.

5 Następnie w dniu 23 maja 2017 r. do akt niniejszej sprawy wpłynęło pismo sędzi WSA Olgi Białek, w którym oświadczyła, że w tej sprawie nie zachodzą w stosunku do niej okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (art. 19 ww. ustawy).

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

7 Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z przepisem art. 20 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.

8 Niezależnie od powyższego, na mocy art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

9 Sąd w składzie rozpoznającym wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego od rozpoznania niniejszej sprawy stwierdził, że przyczyny wyłączenia sędziego skarżący upatruje w tym, że sędzia WSA Olga Białek brała udział w wydaniu wyroku z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 727/16. Sądowi z urzędu jest wiadome, że wyrok ten (oddalający skargę) zapadł w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy – we wznowionym postępowaniu – uchylenia decyzji Starosty O. z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej W. S. pozwolenia na rozbudowę pawilonu handlowego o część usługową i mieszkaniową wraz z wykonaniem wewnętrznej linii zasilania, przyłącza wodociągowego, rozbudowy wewnętrznej instalacji gazowej, przełożenia dwóch przyłączy wodociągowych oraz chodników w J. na działce nr [...]. Wyrok ten nie jest prawomocny, bowiem skarżący wniósł od niego skargę kasacyjną.

10 Tymczasem niniejsza sprawa dotyczy skargi J. K. na decyzję utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza J. z dnia [...] r. nr [...], ustalającą, na rzecz M. K. warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej rozbudowę budynku usługowego z przebudową oraz nadbudową o jedną kondygnację mieszkalną, przewidzianej do realizacji na działkach nr [...] i nr [...], położonych przy ul. J. w J. , [...].

11 Z porównania przedmiotów obu spraw wynika bezsprzecznie, że dotyczą one innych spraw administracyjnych, prowadzonych w oparciu o różne przepisy prawa materialnego i w stosunku do innych nieruchomości. Ponadto trzeba podkreślić, że niedopuszczalne byłoby wyłączenie sędziego tylko z tej przyczyny, że w innych sprawach w danym sądzie wydawał wyroki czy postanowienia, które w mniemaniu wnioskodawcy są dla niego niekorzystne. Również to, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, czy wydaje odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcia, nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana, jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Nadto w ocenie Sądu uwzględnienia wniosku nie uzasadnia również subiektywne przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadził inne postępowanie z uchybieniem prawa procesowego. Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd nie badał prawidłowości podejmowanych przez inne składy orzekające czynności procesowych w innych postępowaniach. Sąd badając wniosek o wyłączenie sędziego nie jest przy tym właściwy do polemizowania z gołosłownymi opiniami skarżącego, ale zadaniem Sądu jest wyłącznie ocena, czy obiektywnie zachodzi w sprawie którakolwiek z okoliczności wymienionych w art. 18 lub art. 19 p.p.s.a. Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić oraz być uzasadniona, co się wiąże z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Jak podkreśla się w literaturze prawniczej, nie jest również wystarczająca sama podejrzliwość strony, bądź utrata wiary w bezstronność sędziego (zob. R. Hauser, M. Wierzbowski /red./, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, komentarz do art. 20, Legalis).

12 Ponadto Sąd wziął pod uwagę, że sędzia, której wyłączenia zażądano, złożyła na piśmie oświadczenie, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wspomnieć należy więc, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, który Sąd w niniejszej sprawie aprobująco przyjmuje, iż "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Wobec tego brak jest podstaw, by negować złożone przez sędzię w niniejszej sprawie oświadczenie, tym bardziej, że – jak to już wykazano – zarzuty wnioskodawcy nie były poparte przekonującą argumentacją istotną w sprawie. Trzeba też powiedzieć, że wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lutego 2008 r., II FZ 60/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. Nr 6, poz. 97).

13 Reasumując, Sąd analizując wniosek skarżącego doszedł do przekonania, że po pierwsze wnioskodawca nie wskazał, ani nie uprawdopodobnił, że zachodzi którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 18 p.p.s.a. Ponadto podniesione we wniosku argumenty w żaden sposób nie uprawdopodobniają również, iż można mówić o okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędzi objętej wnioskiem w rozpoznawanej sprawie (art. 19 p.p.s.a.).

14 W tym stanie rzeczy wniosek jako bezzasadny podlegał oddaleniu, o czym na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.