Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2022 r., II SA/Wr 62/22

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2022 r., II SA/Wr 62/22

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 czerwca 2022 r. wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. M. i G. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 9 listopada 2021 r. nr IF-O.7840.145.2020.MMJ w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 Skarżący pismem z dnia 23 grudnia 2021 r. wnieśli skargę na opisaną w sentencji decyzję Wojewody Dolnośląskiego.

3 W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że realizacja zaskarżonej decyzji bezspornie doprowadzi do nieodwracalnych skutków i szkód dla skarżących, bowiem powstanie inwestycji zakłóci korzystanie z ich domu. Wskazano, że doprowadzi to do nieodwracalnego wybudowania inwestycji, niezgodnej z przepisami prawa budowlanego i postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

6 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub

7 w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły

8 w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych

9 we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

10 Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa

11 w art. 61 § 3 p.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny Sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej

12 we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Co najmniej należałoby uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek,

13 o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku, o którym mowa

14 w art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny merytorycznej takiego wniosku.

15 W niniejszej sprawie strona skarżąca domaga się wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę innemu pomiotowi – inwestorowi. Wobec tego należy przypomnieć, że zgodnie z art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji, na wniosek skarżącego, sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora, z powodu wstrzymania wykonania decyzji (ust. 1). Przy czym w przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi, natomiast w przypadku oddalenia skargi kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora (ust. 2 i 3).

16 Ugruntowane orzecznictwo sądowoadministracyjne stoi na stanowisku, że rozważając udzielenie ochrony tymczasowej w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę, sąd bierze pod uwagę nie tylko okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, lecz również to, jakie konsekwencje ewentualne wstrzymanie będzie miało dla inwestora, który przygotowując proces budowlany - korzysta często z zaciągniętych kredytów udzielanych przez instytucje finansowe, które uzależniają wypłatę kolejnych transz od stopnia zaawansowania wykonywanych robót budowlanych. W konsekwencji, ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd ponosi jedynie inwestor i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi zaskarżona decyzja zostanie uchylona (zob. postanowienie NSA z 8 listopada 2018 r., sygn. II OZ 1142/18, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

17 Jak wynika zatem z utrwalonego orzecznictwa sądowego, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Przy czym należy podkreślić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości merytorycznej skargi, bowiem niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy, a ochrona tymczasowa to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021).

18 W rozpoznanej sprawie wnioskodawcy takich konkretnych okoliczności nie przedstawili. Wskazali jedynie ogóle, że jeżeli inwestycja powstanie, to korzystanie z ich własnego domu będzie nieodwracalnie utrudniane. Nie wykazali przy tym na czym dokładnie te skutki i utrudnienia miałyby polegać. Nadto, proces budowlany nie jest procesem nieodwracalnym i jak już wskazano, w przypadku uchylenia decyzji, na inwestorze ciążył będzie obowiązek przywrócenie terenu do stanu poprzedniego. Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.