Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 września 2013 r., II SA/Wr 609/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 września 2013 r., II SA/Wr 609/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o nieodpłatnym przekazaniu na własność nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 11 lipca 2013 r. (data nadania przez pocztę: 15 lipca 2013 r.) D. K. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...], którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] r. nr [...], orzekającej o nieodpłatnym przekazaniu na własność P. M. pozostającej w jego dożywotnim użytkowaniu nieruchomości Skarbu Państwa, położonej we wsi B., gmina R. (działka nr [...] o powierzchni 0,30 ha).

3 W uzasadnieniu skargi podano, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] r. jest sfałszowana, a dodatkowo na skutek jej wydania pozbawiono skarżącą prawa własności nieruchomości stanowiącej grunt rolny o powierzchni 0,30 ha. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Starosty P. do wydania decyzji przyznającej jej prawo własności opisanej na wstępie nieruchomości, wskazując, że jest to niezbędne dla uzyskania renty po zmarłym mężu.

4 Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej odrzucenie. Wskazano, że na postanowienie kolegium z dnia [...] r.– zgodnie z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego – służyło skarżącej prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Poinformowano, że skarżąca z wnioskiem takim wystąpiła dopiero pismem nadanym przez pocztę w dniu 2 sierpnia 2013 r., a zatem skarga złożona w dniu 15 lipca 2013 r. powinna zostać odrzucona, bowiem nie wyczerpano w sprawie administracyjnego toku instancji. Dodano, że SKO w L. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

6 Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w takim wypadku sąd skargę odrzuca. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień kolegium).

7 Jak wynika z akt postępowania doręczonych sądowi, postanowienie SKO w L. doręczono domowniczce skarżącej w dniu 10 lipca 2013 r. Na s. 7 postanowienia pouczono skarżącą, że strona niezadowolona z tegoż postanowienia może zwrócić się do kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od doręczenia postanowienia. Jednakże zamiast tego rodzaju wniosku, skarżąca wywiodła skargę do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy sąd stwierdził, że skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego mimo tego, że wcześniej nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i nie doręczono jej ostatecznego rozstrzygnięcia SKO w L. w sprawie. Innymi słowy, D. K. przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia, które służyły jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wobec tego skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, a zarzuty w niej podniesione nie podlegają merytorycznemu rozpoznaniu.

8 Na marginesie sąd wskazuje, że skargę zaadresowano do "Najwyższego Sądu Administracyjnego", jednak sąd taki nie istnieje, dlatego w myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Wskazać bowiem należy, że sądownictwo administracyjne jest dwuinstancyjne, z czego – w uproszczeniu – sądami pierwszej instancji są wojewódzkie sądy administracyjne, a sądem drugiej instancji jest Naczelny Sąd Administracyjny.

9 Mając na względzie dotychczasowe rozważania i uznając skargę za niedopuszczalną, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.