Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 czerwca 2015 r., II SA/Wr 54/15
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 czerwca 2015 r., II SA/Wr 54/15
Sentencja
1 Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. i B. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 34/14 postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Uzasadnienie
2 Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy uwzględniając w całości wniosek przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
3 W piśmie z dnia 26 maja 2015 r. skarżący wystąpili z wnioskiem o ustanowienie im adwokata.
4 W złożonym w dniu 9 czerwca 2015 r. na urzędowym formularzu wniosku skarżący wskazali, że utrzymują się renty rolniczej skarżącego w wysokości 669, 63 zł netto oraz z 20- hektarowego gospodarstwa rolnego (dochód ok. 300 zł), a ich wydatki kształtują się następująco: koszt lekarstw- ok. 200 zł; opłata za wodę- 24,62 zł; za energię elektryczną- 63,21 zł; za wywóz śmieci- 28,73 zł; za telefon- 31,98 zł; podatek rolny- 924 zł; koszt ubezpieczeń KRUS i PZU (ok. 530 zł). Poinformowali, że posiadają dom o pow. 88, 6 m2, budynek gospodarczy oraz ciągnik rolniczy Ursus C-1212 o wartości 15.000 zł. Skarżący wskazali, że zobowiązania pomaga im spłacać rodzina.
5 Mając na uwadze aktualny etap postępowania i uwzględniając wskazane we wniosku okoliczności uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącym prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
6 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.