Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2021 r., II SA/Wr 520/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2021 r., II SA/Wr 520/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku M. Z. o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 W dniu [...] listopada 2020 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga M. Z. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] (dalej: organ) z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną.

3 W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

4 W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podkreślił, że w niniejszej sprawie nie została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja organu zawierająca rozstrzygnięcie o przeciwnej treści w stosunku do decyzji, której wniosek dotyczy.

5 Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we [...] odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ który wydał decyzję lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 3), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd.

8 Z treści art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

9 W tym celu skarżący powinien tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Co istotne, dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. II OZ 1153/12, CBOSA).

10 W ocenie Sądu, brak jest podstaw do uznania, że powyższe przesłanki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonego decyzji, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Nie jest bowiem zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności.

11 W przedmiotowej sprawie, skarżący nie przytoczył żadnych konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za udzieleniem mu ochrony tymczasowej w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. W swoim wniosku zawartym w skardze ograniczył się on jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, iż jeśli Naczelny Sąd Administracyjny uchyli wyrok tut. Sądu czym doprowadzi do utrzymania się w mocy poprzednio wydanej przez organ decyzji, skutki wykonywania zaskarżonej obecnie decyzji będą trudne choć konieczne do odwrócenia. Z treści skargi wynika, że przedmiotem skargi kasacyjnej był wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 kwietnia 2020 r., wydany w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 544/19, uchylający w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] maja 2019 r. ustalającą na rzecz [...] Sp. z o.o. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych przewidzianej do realizacji przy al. [...][...] we [...]. Odnośnie podnoszonego argumentu wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt II OZ 804/20 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie tut. Sądu z dnia 16 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Wr 544/19 odrzucające skargę kasacyjną skarżącego. Ponadto, skarżący nie określił skutków, jakie może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji, która nie uprawnia do zrealizowania zamierzonej inwestycji, a jedynie możliwości wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

12 W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do uzyskania przez skarżącego ochrony tymczasowej, o czym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.