Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lipca 2006 r., II SA/Wr 482/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lipca 2006 r., II SA/Wr 482/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia MSA Julia Szczygielska Sędzia WSA Anna Siedlecka /sprawozdawca/ Asesor WSA Olga Białek Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale 11 na rozprawie w dniu 10 lipca 2006r. przy udziale sprawy ze skargi H. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że H. K. przysługuje przymiot strony w postępowaniu i odmowy uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego I. uchyla decyzję I i II Instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości; III. zasądza od Wojewody D. na rzecz skarżącej H. K. kwotę 200,00 zł ( słownie: dwieście) tytułem kosztów postępowania sądowo-administracyjnego.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] r. znak [...] Starosta j. udzielił Państwu I. i R. M. pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego na działce nr [...] w S. P. przy ul. [...] L..

3 Pismem z dnia [...] r. H. K. zam. przy ul. [...] L. [...] w S. P. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, a następnie pismem z dnia [...] r. wniosła o potraktowanie tego odwołania jako wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Strona wskazała w tym piśmie, że decyzja o pozwoleniu na budowę dotyczy interesów właścicielki działki sąsiedniej i z tych względów jest stroną tego postępowania. Zdaniem wnioskodawczyni planowana inwestycja spowoduje zeszpecenie jej obiektu i obniżenie wartości jej nieruchomości. Ponadto podniosła, iż kwestionowaną decyzję wydano bez zgody Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i bez ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu.

4 Starosta J. decyzją, z dnia [...] r. znak [...] odmówił wznowienia postępowania uznając, że dowody przedstawione przez wnioskodawczynię nie stanowiły przesłanek do jego wznowienia. Wojewoda D., po rozpatrzeniu odwołania H. K. od tej decyzji, decyzją z dnia [...] r. uchylił ją w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

5 Na skutek wznowienia postępowania (postanowieniem z. dnia [...] r.) i po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Starosta J. decyzją z dnia [...] r. znak [...] odmówił uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. W wyniku rozpatrzenia odwołania H. K. od tej decyzji, Wojewoda D. decyzją z dnia [...]r. znak [...]utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na decyzję Wojewody D. H. K. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 7 października 2004 r. sygn, akt II SA/Wr 3106/2001 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą organu I instancji. Sąd nie podzielił poglądu organów obu instancji, iż H. K. nie przysługuje w niniejszej sprawie przymiot strony.

6 W dniu [...]r. Starosta J. wydał na podstawie art. 145 § 1 pkt 4r pkt 6, pkt 8 i art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a. decyzję znak

7 1

8 Sygn. akt II SA/Wr 482/05

9 [...], w osnowie której orzekł, że H. K. przysługuje

10 przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty J. z

11 dnia [...]r. znak [...], udzielającą I. i R.

12 M. pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego na działce nr [...]przy ul.

13 [...]L. w S. P. oraz odmówił uchylenia decyzji Starosty

14 j. z dnia [...]r. znak [...] albowiem w

15 wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca

16 w swej istocie decyzji dotychczasowej. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ l

17 instancji wskazał, iż stosownie do przepisów art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania

18 z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 następuje tylko na żądanie strony. Stroną w

19 rozumieniu art. 28 k.p.a. jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy

20 postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub

21 obowiązek. Pani H. K. jest właścicielką nieruchomości sąsiadującej z

22 nieruchomością na której ma być wzniesiony dom jednorodzinny. W postępowaniu o

23 ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy domu Państwa

24 M. na działce nr [...], H. K. posiadała przymiot strony i

25 uczestniczyła czynnie w tym postępowaniu. Pierwszy etap procesu inwestycyjnego

26 zakończony został decyzją ostateczną ustalającą warunki zabudowy i

27 zagospodarowania terenu, W ten sposób została przesądzona lokalizacja

28 przedmiotowego budynku. Na tym wstępnym etapie procesu inwestycyjnego, jak

29 wskazał organ l instancji, prowadzonym- w oparciu o przepisy ustawy o

30 zagospodarowaniu przestrzennym, kiedy nie jest znane rozwiązanie projektanta oraz

31 ewentualne oddziaływanie na nieruchomości sąsiednie, przyjmuje się, że właściciel

32 sąsiedniej nieruchomości może być stroną postępowania o ustalanie warunków

33 zabudowy i zagospodarowania przestrzennego (uchwała 5 sędziów NSA z dnia

34 25.09.1995 r., VII SA 13//95). Właściciel nieruchomości sąsiedniej z nieruchomością

35 na której ma być wzniesiony obiekt budowlany jest stroną postępowania

36 administracyjnego tylko w takim zakresie, w jakim budowa może niekorzystnie

37 oddziaływać na jego uzasadnione interesy (wyrok NSA z dnia 06.03,, 1978 r", IV SA

38 1017/86), Pani H. K. nie była więc stroną w postępowaniu o pozwolenie na

39 budowę dla domu Państwa M.. Zdaniem Starosty j.,

40 potwierdzeniem takiego rozumienia pojęcia strony w postępowaniu o pozwolenie na

41 budowę jest obecne brzmienie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo

42 budowlane w myśl, którego stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na

43 2

44 Sygn. akt lI SA/Wr 482/05

45 budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości

46 znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, przy czym przez obszar

47 oddziaływania obiektu należy rozumie się - co zostało wskazane w art. 3 pkt 20 Prawa

48 budowlanego - teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie

49 przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w

50 zagospodarowaniu tego terenu. Z. dokumentacji stanowiącej podstawę do wydania

51 decyzji o pozwoleniu na budowę w przedmiotowej sprawie wynika, że projektowany

52 obiekt spełnia przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i

53 Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim

54 powinny odpowiadać budyń i ich usytuowanie oraz nie narusza interesów osób

55 trzecich. Tak zlokalizowany dom nie powoduje uciążliwości dla działek sąsiednich i dla

56 takiego obiektu, w myśl przepisów, nie wyznacza się obszaru oddziaływania. W

57 przeprowadzonym wznowionym postępowaniu o pozwolenie na budowę H.

58 K., w ocenie organu 1 instancji, nie przedstawiła żadnych dowodów i

59 argumentów wskazujących na naruszenie jej interesu prawnego. Podnoszone przez

60 wnioskodawczynię argumenty dotyczące obniżenia wartości nieruchomości z powodu

61 lokalizacji domu jednorodzinnego w pobliżu jej obiektu rozpatrywane mogły być na

62 etapie opracowywania planu zagospodarowania przestrzennego i rozstrzygane w

63 trybie art. 36 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Teren działki nr [...],

64 zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta S.

65 P., został przeznaczony pod zabudowę mieszkalno-pensjonatową oraz zabudowę

66 mieszkaniową jednorodzinną i lokalizacja budynku mieszkalnego na tej działce nie jest

67 sprzeczna z ustaleniami tego planu. Biorąc pod uwagę wiążący charakter wyroku

68 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...]r.

69 przyznano H. K. przymiot strony w postępowaniu o pozwolenie na

70 budowę. W wyniku ponownego rozpatrywania sprawy i dokonania oceny zgodności

71 projektu zagospodarowania działki z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i

72 zagospodarowania terenu, przepisami techniczno-budowlanymi, kompletności projektu

73 budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń oraz wykonania

74 projektu przez osoby posiadające wymagane uprawnienia, Starosta J.

75 stwierdził, iż przedłożony projekt budowlany spełnia wszystkie wymogi prawa. W myśl

76 przepisu art. 146 § 2 k.p.a. nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia mogłaby

77 zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

78 3

79 Sygn. akt II SA/Wr 482/05

80 Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła H. K. domagając

81 się jej uchylenia z uwagi na naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Strona podniosła, iż

82 wznawiając postępowanie organ musi opierać się o przepisy obowiązujące w czasie

83 wydawania pozwolenia na budowę (w tej sprawie jest to [...] r.), a wtedy nie

84 obowiązywało prawo, zgodnie z którym obszar oddziaływania obiektu obejmuje działkę

85 inwestora a teren w otoczeniu obiektu wyznacza się na podstawie przepisów

86 odrębnych. Zdaniem strony, z warunków zabudowy nie wynikało, że inwestor podniesie

87 teren o jedną kondygnację, wręcz przeciwnie - do poprzedniej decyzji o warunkach

88 zabudowy dołączono szkic budynku i zagospodarowania terenu, z którego wynikało, że

89 będzie to niski dom w dole działki. Podniesienie terenu spowodowało zmianę stosunków

90 wodnych i niekorzystne emisje wód opadowych, zniszczenie i podcienienie murów jej

91 domu. Inwestor nadto wypełnił skarpę asfaltem i betonem pozostałym z remontu dróg w

92 mieście. Podniósł tez poziom drogi, co powoduje, że woda z tej drogi, nie mając ujścia

93 w dół, płynie w stronę jej domu, który jest posadowiony na litej skale. jak podniosła

94 H. K., dotychczas nie miała problemów z wilgocią z wyjątkiem niewielkiego

95 cieku wodnego w piwnicy, ale od momentu zasypania skarpy - wilgoć pojawiła się na

96 ścianach parteru. Nowy budynek ma w istocie trzy poziomy i strych a jego cień

97 przesłania słońce od strony południowo-zachodniej, zacieniając słoneczny niegdyś taras

98 widokowy. Obecnie w czasie długich dni pokój dzienny dostaje tylko kilka minut światła

99 słonecznego w ciągu dnia. Nie ma również możliwości przycięcia starych drzew od

100 strony południowej, ponieważ są to ponad- dwustuletnie lipy zakwalifikowane jako

101 pomnik przyrody. Od strony południowo-zachodniej zbudowano tez płot na ponad pół

102 metrowy podmurówce z kamienia, który skutecznie blokuje odpływ wód spod jej

103 budynku i szpeci otoczenie zabytku. Ponadto H. K. nie odpowiada, że

104 większość okien spornej inwestycji wychodzi na jej dom i taras widokowy przez co

105 zupełnie nie ma prywatności. Strona podniosła również, iż przy przewadze wiatrów

106 południowo-zachodnich dym z dwóch kominów wnika w zabytkową substancje zabytku.

107 Żeby naprawić szkody wyrządzone przez inwestycję, należałoby rozebrać jedną

108 kondygnację budynku oraz usunąć skutki zmiany stosunków wodnych i immisji wód

109 opadowych zgodnie z art. 23 ust. 1 Prawa budowlanego oraz tak zaprojektować

110 otoczenie, żeby obie strony miały prywatność.

111 Decyzją z dnia [...]r. Nr [...], wydaną, na podstawie art 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję

112 4

113 Sygn. akt II SA/Wr 482/05

114 organu I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji zaznaczono, iż skoro H. K.

115 jest stroną postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty J.

116 z dnia [...]r. znak [...], która bez własnej winy nie brała w

117 nim udziału jest to jednoznaczne z wystąpieniem przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i

118 stwierdzenia, że wymieniona decyzja Starosty J. z dnia [...]r.

119 została wydana z naruszeniem prawa. Fakt wydania tej decyzji z naruszeniem prawa

120 potwierdza właściwie przywołana przez organ I instancji podstawa prawna mimo, iż

121 organ ten pominął to stwierdzenie w orzeczeniu decyzji. Przepis art. 151 k.p.a. bowiem

122 enumeratywnie wymienia rodzaje decyzji kończących wznowienie postępowanie. Brak

123 stwierdzenia w orzeczeniu decyzji organu I instancji, iź decyzja o pozwoleniu na

124 budowę została wydana z naruszeniem prawa, przy prawidłowej podstawie prawnej, nie

125 zobowiązuje tut organu do wydania decyzji kasacyjnej. Analizując zebrane w sprawie

126 dokumenty Wojewoda D. ustalił, że wniosek inwestorów o udzielenie

127 pozwolenia na budowę był kompletny w rozumieniu przepisów art. 33 ust. 2 Prawa

128 budowlanego. Dokonując również badań i sprawdzeń przedłożonej dokumentacji

129 projektowej w zakresie określonym przepisem art. 35 ust. 1 i ust.. 2 Prawa budowlanego,

130 organ II instancji nie stwierdził istnienia podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji

131 Starosty j. z dnia [...]r. zatwierdzającej projekt budowlany i

132 udzielającej pozwolenia na budową, omawianej inwestycji na podstawie art. 145 § 1 lub

133 art. 145a k.p.a. i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Zatwierdzony

134 kwestionowaną decyzją projekt budowlany był kompletny w rozumieniu przepisów art.

135 34 ustawy - Prawo budowlane, a projektant legitymował się uprawnieniami do pełnienia

136 samodzielnych technicznych w budownictwie, w zakresie wystarczającym do

137 sporządzenia omawianego projektu budowlanego. Inwestor spełnił zatem wszystkie

138 wymogi, aby uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę, dlatego też zgodnie z

139 przepisem art. 35 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane organ i instancji zobligowany był do

140 zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W świetle

141 powyższego organ odwoławczy rozpatrując odwołanie H. K. nie uchylił

142 decyzji Starosty J. albowiem uznał, że w wyniku wznowienia

143 postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji

144 dotychczasowej, W ocenie organu II instancji zarzuty podniesione w odwołaniu nie

145 zasługują na uwzględnienie. Projektowana lokalizacja budynku mieszkalnego

146 jednorodzinnego jest bowiem zgodna zarówno z ostateczną, decyzją Burmistrza Miasta

147 S. P. z dnia [...]r. nr [...]o warunkach zabudowy i

148 5

149 Sygn. akt 11 SA/Wr 482/05

150 zagospodarowania terenu, która dopuszcza półtorej kondygnacji jak i § 12 ust. 44 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, mówiącym o co najmniej 4m odległości ściany z otworami okiennymi lub drzwiowymi od granicy działki budowlanej. W przedmiotowej sprawie odległość ta wynosi ok. 8m. Przedmiotowy projekt budowlany został, zgodnie z warunkami określonymi w decyzji Burmistrza S. P. z dnia [...]r., a wynikającymi z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. P. uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w S. P. nr [...]z dnia [...] r., uzgodniony w dniu [...]r. przez Wojewódzki Oddział Służby Ochrony Zabytków we W., Oddział Zamiejscowy w J. G.. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego napływu większej ilości niż dotychczas wód gruntowych i wód opadowych na działkę H. K., organ wskazał, iż projektowany budynek zlokalizowany jest poniżej istniejącego budynku sąsiadki. Wobec powyższego nie stwierdzono, iż realizowana inwestycja ma wpływ na podciekanie budynki nr [...] przy ul. [...]L. w S. P., a tym samym nie oddziaływuje i nie powoduje uciążliwości na sąsiedniej działce. Co do kwestii realizacji przedmiotowej inwestycji wskazano, iż ta sprawa nie jest przedmiotem tego postępowania, a Wojewoda D. nie jest organem właściwym do jego przeprowadzenia. Reasumując powyższe Wojewoda D. podzielił stanowisko organu I instancji, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej i dlatego utrzymano decyzję Starosty J. z dnia [...]r. w mocy.

151 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła H. K. domagając się jej uchylenia w całości. Skarżąca podniosła w niej, iż starostwo rozpatrując sprawę ponownie nie odpowiedziało na jej pismo w jakiej sprawie toczy się postępowanie, więc nie mogła zając żadnego stanowiska. Wojewoda D. nie uwzględnił natomiast żadnego z jej argumentów bez podania podstawy prawnej ani wyczerpującego uzasadniania. Nadto strona wskazała, iż faktycznie nie uznano jej za stronę w tym postępowaniu, ponieważ nie uwzględniono merytorycznych zastrzeżeń dotychczasowych projektu budowlanego tj.: lokalizacji szczegółowej budynku, sposobu odprowadzania wód opadowych z podjazdu podniesionej drogi dojazdowej, co spowodowało zalewanie jej budynku, wysokości projektowanego budynku, który w wadliwej lokalizacji uniemożliwia ogląd zabytku z

152 6

153 Sygn. akt II SA/Wr 482/05

154 drogi publicznej - co jest naruszeniem art. 5 pkt 1 ustawy o ochronie dóbr kultury,

155 niezgodności projektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu dla

156 planowanej inwestycji. Według warunków zabudowy projekt powinien nawiązywać do

157 zabytku (przysłupowy dom łużycki z 1740 r.) i architektury regionu. W rzeczywistości

158 jest to typowy projekt domu miejskiego z Konina, Projekt został wprawdzie

159 zaakceptowany przez konserwatora zabytków, ale skarżąca nie miała żadnej

160 możliwości odwołania się od jego decyzji niezgodnej z ustawą o ochronie dóbr kultury i

161 wytycznymi zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy. Forma dachu i jego pokrycie

162 nie zgadza się z warunkami zabudowy - powinien on być dwuspadowy bez naczółków.

163 W projekcie nie zrealizowano wytycznych dotyczących użytych materiałów budowlanych

164 - naturalne, granitowa podmurówka, inne są też układy balustrad. Nie spełniono

165 również pkt 5 warunków zabudowy - nie uzyskano zgody sąsiadów w sprawie .

166 odprowadzenia wód opadowych. W pkt 3 naruszenie warunków zabudowy polega na

167 braku szczegółowych rozwiązań istotnych dla sąsiedztwa zabytku - detali

168 urbanistycznych i architektonicznych tj. sposób kształtowania terenu i architektura

169 ogrodowa od strony chronionego prawem obiektu, rodzaj odgrodzenia, lokalizacja

170 szpetnych obiektów np. zadaszenie nad śmietnikiem oraz warsztat stolarki

171 zlokalizowany od strony zabytku. Nadto skarżąca podniosła, iż w projekcie brak jest

172 rzędnych terenu przy wjeździe, przed wejściem i od strony zabytku. Nie ma w nim mowy

173 o poważnych robotach ziemnych, które zmieniły geometrię terenu. W rzeczywistości

174 wody opadowe są odprowadzane w kierunku, zabytku. Podniesienie terenu wypełniono

175 asfaltem i betonem, co spowodowało zatrzymanie odpływu wód z jej terenu. Braki w

176 dokumentacji wywołały natomiast nieodwracalne szkody dla zabytku. Wątpliwości budzi

177 również, zdaniem strony skarżącej, ilość kondygnacji - od strony ogrodu jest ich trzy i

178 pół, w decyzji o warunkach zabudowy zaś - jedna i pół. Nowy dom zasłania jedyne

179 słońce jakie dociera do zabytku. Jak wskazała skarżąca, na organie II instancji

180 spoczywa obowiązek rozpatrzenia sprawy ponownie merytorycznie w jej całokształcie

181 zarówno co do przyczyn wznowienia oraz jej rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie

182 tego nie zrobiono. Decyzja organu II instancji została ponadto wydana z. naruszeniem

183 obowiązującego prawa, tj. art. 9 k.p.a. oraz art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 3 Konstytucji RP.

184 Wojewoda D. odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

185 7

186 Sygn. akt 11 SA/Wr 482/05

187 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

188 W rozpatrywanej sprawie skarga okazała się zasadna, lecz częściowo z innych względów niż w niej wymienione, przy czym nie wszystkie zarzuty skargi są słuszne.

189 Zgodnie z zasadą określoną w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani zawartą w skardze argumentacją zobowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie.

190 Przede wszystkim należy stwierdzić, że wznowienie postępowania jest instytucją. procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową, wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego, tj. art. 145 § 1 i art. 145a kpa. Trzeba przy tym zaznaczyć, że wznowienie postępowania z powodu braku udziału strony bez jej winy w postępowaniu ( art. 145 § 1 pkt 4 kpa) następuje niezależnie od tego, czy to kwalifikowane naruszenie norm prawa procesowego miało wpływ na treść decyzji, czy też nie. Jednocześnie z art. 151 § 1 kpa ( w związku z art. 149 § 2 kpa) wynika, że w toku wznowionego postępowania organ orzekający ma obowiązek przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia postępowania oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

191 Obowiązek przeprowadzenia we wskazanym zakresie istnieje również w sytuacji objętej dyspozycją art. 146 § 2 kpa. W myśl tego przepisu - mimo istnienia podstaw

192 wznowienia przewidzianych w art. 145 § 1 kpa. nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku

193 wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W takim też przypadku, zgodnie z art. 151 § 2 kpa. Organ administracyjny ogranicza się do stwierdzenia, że wydanie decyzji nastąpiło z

194 naruszeniem prawa oraz do wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił

195 decyzji dotychczasowej.

196 Z akt sprawy wynika, że po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...]r. Starosta J.w decyzji z dnia [...]r. odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...]r. udzielającej I. i R. M. pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego na działce nr [...] przy ul. [...]

197 8

198 Sygn. akt II SA/Wr 482/05

199 L. w S. P., albowiem w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W uzasadnieniu decyzji organ 1 instancji stwierdził, że dokonał ponownej oceny zgodności projektu zagospodarowania działki z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń oraz wykonanie projektu przez osoby posiadające wymagane uprawnienia. Przedłożony projekt, zdaniem organu , spełnia wszystkie wymogi prawa.

200 W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanie decyzji z dnia [...]r. nastąpiło - wbrew art. 149 § 2 kpa - bez przeprowadzenia odpowiedniego postępowania wyjaśniającego co do istoty sprawy i z naruszeniem zasady ogólnej postępowania dotyczącej czynnego udziału strony w postępowaniu, a _ więc bez zapewnienia możliwości wypowiedzenia się skarżącej co do zgromadzonych akt, tj. posiadanych dowodów i materiałów oraz bez możliwości zgłoszenia żądań (art. 10 § 1 kpa). Z tej to przyczyny nie można zaakceptować również decyzji Wojewody D. z dnia [...]r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji.

201 Według organu odwoławczego zatwierdzony decyzją z dnia [...]r. projekt budowlany był kompletny w rozumieniu przepisów art. 34 ustawy Prawo budowlane, a projektant legitymował się uprawnieniami do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Zdaniem organu II instancji, inwestor spełnił wszystkie wymogi aby otrzymać decyzję o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu

202 projektu budowlanego zgodnie z art. 35 ust. 4 prawa budowlanego. Zatem, również -

203 zdaniem organu odwoławczego, w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Wojewoda wyjaśnił, że projektowana sporna inwestycja jest zgodna zarówno z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]r., która dopuszcza półtorej kondygnacji ( projektant zaprojektował podpiwniczenie budynku wykorzystując spadek terenu w kierunku południowym), jak i zachowuje należytą odległość od granicy działki, która wynosi faktycznie 8 m ( wg przepisów min. 4 m). Również Wojewódzki Oddział Służby Ochrony Zabytków we W. O/J. G. uzgodnił projekt planowanej inwestycji. Sprawy zaś związane z samą realizacją budowy, na które wskazuje odwołująca, nie należą - jak wyjaśnił Wojewoda - do kompetencji organów architektoniczno-budowlanych lecz do nadzoru budowlanego.

204 9

205 Sygn. akt II SA/Wr 482/05

206 Powyższe stanowisko organu odwoławczego w zakresie rozważenia wszystkich zarzutów skarżącej nasuwa poważne zastrzeżenia, gdyż zostało wyrażone bez należytego zbadania sprawy, w szczególności bez rozważenia twierdzeń skarżącej o zacienieniu jej pokoju dziennego,. Skarżąca w odwołaniu podnosi bowiem, ze nowy budynek ma w istocie trzy poziomy oraz strych i jego cień przesłania stonce od strony południowo-zachodniej. W kwestii zacienienia organ odwoławczy nie ustosunkował się do podniesionego zarzutu. Podkreślić należy, że gdyby organ I instancji zapewnił możliwość czynnego udziału skarżącej w prowadzonym postępowaniu wznowieniowym, z pewnością kwestia ta byłaby podniesiona już na etapie pierwszej instancji,. Tak więc powyższe twierdzenia skarżącej nakazywały organom orzekającym przeprowadzenie stosownych dowodów w tym zakresie. W takiej zaś sytuacji nie można wykluczyć, że przeprowadzenie postępowania co do istoty sprawy spowodowałoby wydanie innej decyzji niż decyzja z dnia [...]r.

207 Stosownie do art 146 § 2 kpa, rozstrzygnięcie w nim przewidziane jest dopuszczalne wówczas, gdy wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma żadnych podstaw do wydania innej decyzji niż dotychczasowa,, W sytuacji zaś, gdy niektóre twierdzenia strony nie zostały rozważone, co oznacza, że nie został zebrany cały materiał dowodowy w sprawie, nie można zasadnie twierdzić, że nie mogłaby zapaść inna decyzja niż kwestionowana. Takie postępowanie narusza zasady postępowania przed organami administracyjnymi wyrażone w art. 7., 8, 75, 77 i 78 kpa. Naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

208 Dodatkowo wskazać należy, że w myśl art. 151 § 2 kpa, organ administracji

209 publicznej powinien w osnowie (rozstrzygnięciu) decyzji stwierdzić wydanie zaskarżonej

210 decyzji z naruszeniem prawa i wskazać okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Decyzja stwierdzająca wydanie decyzji z naruszeniem prawa nie eliminuje zaskarżonej decyzji ostatecznej z obrotu prawnego, która nadal kształtuje stosunek prawny. W rozpoznawanej sprawie organ II instancji nie zawarł w osnowie decyzji stwierdzenia o wydaniu jej z naruszeniem prawa. Organ odwoławczy zauważył powyższe uchybienie organu pierwszoinstancyjnego, lecz potraktował je jako nieistotne, wyjaśniając w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, iż wystarczające jest wskazanie w podstawie prawnej właściwej normy prawnej traktującej o kwalifikowanym naruszeniu prawa. Takiego stanowiska nie podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, uważając

211 10

212 Sygn. akt II SA/Wr 482/05

213 iż sformułowanie o naruszeniu prawa przy wydawaniu kwestionowanej decyzji winno być zamieszczone w rozstrzygnięciu decyzji, a nie dorozumiane.

214 Podsumowując powyższe rozważania należy stwierdzić, że organy orzekające doprowadziły do wydania przez nie decyzji naruszających w sposób istotny przepisy prawa procesowego,

215 Jednocześnie stwierdzić należy, ze zarzuty skarżącej dotyczące uciążliwości realizowanej inwestycji, takie jak budowa obiektu niezgodnie z projektem, sposób odprowadzania wód opadowych z podjazdu podniesionej drogi (itp.), należą do sfery realizacji inwestycji, nie zaś jej projektowania i możliwości uzyskania pozwolenia na jej

216 realizację, co wskazuje, że organ odwoławczy prawidłowo pouczył skarżącą o

217 możliwości kontroli w tym zakresie przez organy nadzoru budowlanego.

218 Z tych więc względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę i na podstawie art. 145 §1 pkt lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje obu instancji administracyjnych. Orzeczenie zawarte w pkt II sentencji wyroku znajduje oparcie w przepisie art. 152 tej ustawy, zaś orzeczenie o kosztach oparto na przepisie art. 200 ustawy.