Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 czerwca 2010 r., II SA/Wr 215/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 czerwca 2010 r., II SA/Wr 215/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.) Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Protokolant Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A. S.– B. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania, bowiem decyzję doręczono jej w dniu 18.12.2009r., zaś odwołanie złożyła osobiście w dniu 4.01.2010r.. Przewidziany w art. 129§2 k.p.a. termin 14 – dniowy do wniesienia odwołania kończył bieg w dniu 1.01.2010r., więc zgodnie z art. 57§4 k.p.a. ostatnim dniem terminu był dzień 2.01.2010r. (sobota).

3 W skardze do sądu administracyjnego skarżąca zarzuciła naruszenie art. 8 k.p.a. z uwagi na niejednolitość orzecznictwa sądów administracyjnych w kwestii uznania soboty na dzień równorzędny dniom ustawowo wolnym od pracy. Kierując się treścią wyroku NSA z dnia 20.06.2008r. II OSK 682/07 skarżącą uważała, że składa odwołanie w poniedziałek 4.01.2001r. bez uchybienia terminu. Skarżąca podniosła ponadto szereg zarzutów wobec decyzji merytorycznej.

4 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację, że ustawa z dnia 18.01.1951r. o dniach wolnych od pracy (Dz. Nr 4, poz. 28 ze zm.) nie wymienia wśród nich wolnych sobót. Organ nie był uprawniony do rozszerzającej wykładni art. 57§4 k.p.a., więc nie naruszył art. 8 k.p.a.. Rozpatrzenie odwołania z naruszeniem art. 16 k.p.a. stanowiłoby rażące naruszenie prawa.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Kwestia prawna, czy tzw. wolna sobota przypadająca na koniec terminu obliczonego zgodnie z art. 57§1 k.p.a. powinna być uznana za dzień ustawowo wolny od pracy, co przesuwa koniec terminu na najbliższy następny dzień powszedni (art. 57§4 k.p.a.), była rozstrzygana rozmaicie. W orzecznictwie niektórych wojewódzkich sądów administracyjnych uznawano wolną sobotę za równoważną dniowi ustawowo wolnemu od pracy. W orzecznictwie sądu odwoławczego wyrażony jest pogląd odmienny (wyrok II GSK 401/05 z dnia 30.03.2006r. lub I OSK 60/07 z dnia 17.10.2007r. w systemie Lex). Sąd aprobuje ten ostatni pogląd i podziela argumentację przytaczaną dla jego uzasadnienia.

7 Argumentacja ta sprowadza się do spostrzeżenia, że zrównanie sobót i dni ustawowo wolnych od pracy jest dopuszczalne wyłącznie w drodze ustawowej, co potwierdzają regulacje zawarte w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi lub Ordynacji podatkowej. Nie są zaś przekonujące argumenty przytaczane przy odmiennej wykładni funkcjonalnej art. 57§4 k.p.a.. W ocenie Sądu przypadki szczególne powinny być załatwiane na korzyść strony przez stosowanie art. 58§1 k.p.a., o ile strona wniesie o przywrócenie terminu. Termin do złożenia tej prośby (art. 58§2 k.p.a.) rozpoczyna bieg po prawomocnym rozstrzygnięciu kwestii dochowania terminu do wniesienia odwołania na niekorzyść strony, która twierdziła, że nie uchybiła terminu. W sprawie stosowania art. 134 k.p.a. nie mają znaczenia zarzuty dotyczące rozstrzygnięcia merytorycznego.

8 Dlatego i zgodnie z art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji .

9 J.T.1.07.10r.